V SA 3588/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Ewa Jóźków, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - Agnieszka Będzikowska- Sadura, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2004 r. sprawy ze skargi D. [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w części dotyczącej odsetek wyrównawczych. 2. W pozostałej części skargę oddala. 3. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz D. [...] S.A. w W. kwotę 20 (dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. 4. Stwierdza, że zaskarżona decyzja w części uchylonej nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w W., powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 13§1 i 4, art.14, art. 85 § 1 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 107, poz. 1217), rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25.01.2000r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre towary przywożone z zagranicy dla przemysłu motoryzacyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 8, poz.89), rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27.09.1999r. w sprawie warunków wykonywania czynności kontroli celnej (Dz. U. z 1999r. Nr 80, poz. 909), § l ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U z 1997r. Nr 143, póz. 958 z późn. zm. ) oraz art. ust. l ustawy z dnia 20 marca 2002r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2002r., Nr 41, poz. 365), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] w zakresie dotyczącym zastosowanej stawki celnej oraz wymiaru cła w stosunku do towaru opisanego jako " zamek drzwi tylnych" w następującym stanie faktycznym: W dniu [...].02.2000r. zgłoszeniem celnym SAD nr jw. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym m. in. towar ujęty w pozycji [...] SAD BIS o nazwie "zamek drzwi tylnych". Przedmiotowy produkt zaklasyfikowano do kodu 83012000 0 PCN z zerową stawką celną w ramach kontyngentu taryfowego. W dniu zgłoszenia celnego Strona dysponowała pozwoleniem Ministra Gospodarki w postaci decyzji nr [...] z dnia [...].02. 2002r. na przywóz określonych towarów pochodzących z Republiki K., po zerowej stawce celnej w okresie od 22.02.2000r. do 22.05.2000r. Wartość towarów klasyfikowana do kodu 830120000 PCN objętych ww. pozwoleniem nie mogła przekroczyć kwoty 60 230,00 EUR. W polu 44 poz. 12 SAD BIS (załączone dokumenty, świadectwa i pozwolenia) zgłaszający wpisał jako załącznik decyzję Ministra Gospodarki nr [...] z dn. [...].02.2002r. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy inspekcji celnej – ustalono, iż do dnia zgłoszenia celnego Strona całkowicie wykorzystała limit pozwolenia na łączną kwotę 60230,00 EUR. Decyzją nr [...] z dnia [...].02.2003r. Naczelnik Urzędu Celnego w W. uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej stawki celnej oraz wymiaru cła. Wobec towaru o nazwie "zamek drzwi tyłu nadwozia" – dokonał wymiaru kwoty wynikającej z długu celnego z zastosowaniem stawki celnej konwencyjnej 9%. Strona została również obciążona odsetkami wyrównawczymi. Rozpoznając sprawę wskutek odwołania strony Dyrektor Izby Celnej w W. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że organ I instancji w stosunku do przedmiotowego towaru – zasadnie określił kwotę wynikającą z długu celnego z zastosowaniem stawki celnej konwencyjnej, gdyż pozwolenie nr [...] odnośnie przedmiotowego towaru zostało wykorzystane. Nie można zgodzić się ze Skarżącą, że obowiązek kontroli ważności pozwolenia Ministra Gospodarki na import w ramach kontyngentu taryfowego z preferencyjna stawką celną spoczywa tylko na organach celnych. Zgodnie z §l ust.2 rozporządzenia w sprawie warunków wykonywania czynności kontroli celnej – organ celny dokonuje w momencie przyjęcia zgłoszenia celnego na oryginale pozwolenia Ministra Gospodarki adnotacji o wartości lub ilości przywożonego lub wywożonego towaru, a także o całkowitym wykorzystaniu pozwolenia, jeżeli towar ten został w całości wywieziony lub przywieziony. Czyni to w oparciu o pozwolenie Ministra Gospodarki załączone do zgłoszenia celnego, a także w oparciu o zapis w polu 44 zgłoszenia celnego, którego wypełnienie należy do obowiązków importera. Strona w polu 44 poz. 12 SAD BIS wpisała jako załącznik decyzję Ministra Gospodarki nr [...] z dn. [...].02.2002r. i przedłożyła ją do zgłoszenia celnego z wnioskiem o zastosowanie stawek celnych preferencyjnych w ramach ustanowionego kontyngentu taryfowego. W polu tym nie wykazała żadnego innego pozwolenia, na mocy którego istniałaby możliwość zastosowania stawki celnej zerowej. Zastosowanie ww. stawek jest wyjątkiem od zasady powszechności ceł i odbywa się na wniosek zgłaszającego, o ile zostaną przedstawione dokumenty wymagane przez przepisy prawa do skorzystania z takiego przywileju (tj. przedstawienie ważnego pozwolenia). Przepis § 3 pkt.3 ww. rozporządzenia nakłada na Stronę obowiązek badania wykorzystania pozwolenia, poprzez wprowadzenie wymogu przesłania fotokopii takiego pozwolenia po jego wykorzystaniu do Ministerstwa Gospodarki. W zakresie obciążenia Strony odsetkami wyrównawczymi organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie obowiązek przedłożenia prawidłowych dokumentów dla zastosowania stawek celnych obniżonych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 25.01.2000r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre towary przywożone z zagranicy dla przemysłu motoryzacyjnego spoczywał na importerze towaru. Strona nie wykazała należytej staranności w wypełnianiu obowiązków wynikających z przepisów prawa celnego. Zasadnie organ I instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą szczególne okoliczności, o których mowa w §1 ust.3 pkt.l rozporządzenia Ministra Finansów z 26.06.98 ( Dz. U. Nr 86, poz.544) i obciążył stronę odsetkami wyrównawczymi. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie : - § l ust. 2 pkt l i 2 rozporządzenia z dnia 27.09.1999 r. sprawie warunków wykonywania czynności kontroli celnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 80, poz. 909) poprzez obciążenie konsekwencjami wynikającymi z błędu organu celnego podmiotu dokonującego importu. W tym zakresie wskazała, że fakt nieodnotowania przez organy celne ( wbrew obowiązkowi wynikającemu z cytowanego rozporządzenia ) wartości odprawionego towaru, na oryginale przedstawionej do odprawy celnej decyzji, nie może obciążać importera. Zgłoszenie celne było dokonane w okresie obowiązywania ww. pozwolenia Ministra Gospodarki, a zgodnie z czynionymi "odsaldowaniami" przez pracownika Urzędu Celnego limit przyznany w tym pozwoleniu nie został w dniu zgłoszenia celnego wykorzystany. Strona opierała się na zaufaniu do dokonanych wyliczeń salda; - art.222 § 4 Kodeksu celnego poprzez niewykazanie uzyskania korzyści finansowej przez Stronę oraz § l ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r.w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U.Nr143, poz. 958) poprzez nałożenie na Stronę odsetek wyrównawczych, pomimo istnienia dowodów ekskulpujących postępowanie Strony; - naruszenie przepisów postępowania – art. 121 § l i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów celnych oraz poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekając w sprawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 85 § 1 Kodeksu celnego datę zgłoszenia celnego uznaje się za wiążącą dla określenia jakie stawki celne należy stosować do zgłaszanego towaru. Strona wnioskując o zastosowanie do sprowadzonego towaru objętego zgłoszeniem celnym będącym przedmiotem niniejszej sprawy stawek celnych preferencyjnych w ramach ustanowionego kontyngentu taryfowego powołała się na decyzję Ministra Gospodarki nr [...] z dn. [...].02.2002r. W polu 44 poz. 12 SAD BIS nie wykazała żadnego innego pozwolenia, na mocy którego istniałaby możliwość zastosowania stawki celnej zerowej. Należy podkreślić, że zastosowanie stawek celnych preferencyjnych jest wyjątkiem od zasady powszechności ceł i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy istnieje do tego materialnoprawna podstawa. Decyzja Ministra Gospodarki z dn. [...].02.2002r. nr [...] zezwalała stronie na sprowadzenie towarów pochodzących z Republiki Korei, po zerowej stawce celnej, w okresie od [...] 22.02.2000r. do 22.05.2000r. Wartość towarów klasyfikowanych do kodu 830120000 PCN objętych ww. pozwoleniem nie mogła przekroczyć 60 230, 00 EURO ( k 39 – 37, 32 akt administracyjnych zawartych w aktach V SA 3480/03). Z " Pozwolenia przywozu" dla kodu 830120000 PCN stanowiącego załącznik do ww. decyzji Ministra Gospodarki wynika, że do chwili zgłoszenia celnego [...] Strona całkowicie wykorzystała limit pozwolenia w kwocie 60 230, 00 EURO ( k 32). Zatem brak było materialnej podstawy do zastosowania zerowej stawki celnej dla sprowadzonego towaru, ujętego pod pozycją [...] SAD BIS z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...] i słusznie organ celny I instancji określił kwotę wynikającą z długu celnego z zastosowaniem stawki celnej konwencyjnej a organ drugiej instancji nie uwzględnił w tym zakresie odwołania Strony. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego zawartym w odpowiedzi na skargę, iż zapis § 1 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 września 1999 r. w sprawie warunków wykonywania czynności kontroli celnej, nakazujący organom celnym dokonanie na oryginale pozwolenia na przywóz towaru adnotacji o ilości lub wartości przywożonego towaru oraz adnotacji o całkowitym wykorzystaniu pozwolenia na przywóz, nie zwalnia zgłaszającego od odpowiedzialności za prawidłowe dokonanie zgłoszenia celnego, a zatem również odpowiedzialności za dołączenie do zgłoszenia właściwie wypełnionych dokumentów, których przedstawienie stanowi warunek skorzystania z preferencji celnych. Zasadzie wyrażonej w art. 64 Kodeksu celnego, należy bowiem przyznać prymat stosowania w relacji do rozwiązań zawartych w aktach podustawowych. W tej sytuacji nie można podzielić poglądu Skarżącej, iż jeśli zgodnie z "odsaldowaniami" czynionymi przez pracowników Urzędu Celnego limit przyznany ww. pozwoleniem Ministra Gospodarki nie został w dniu dokonania zgłoszenia celnego wykorzystany, a Strona opierała się na zaufaniu do dokonanych wyliczeń salda to nie może ona ponosić ujemnych następstw wynikłych z błędu urzędnika lub jego zaniedbania. Nawet jeśli funkcjonariusz celny popełnił błąd rachunkowy, którego konsekwencją było przekonanie Strony w chwili dokonywania zgłoszenia celnego, że nie wyczerpała jeszcze limitu wartościowego określonego pozwoleniem Ministra Gospodarki, to nie może on stworzyć dla niej uprawnienia do zwolnienia od cła. Omyłka, czy błąd urzędnika nie jest bowiem podstawą do powstania prawa podmiotowego po stronie podmiotu dokonującego obrotu towarowego z zagranicą. Zasadne są natomiast zarzuty skargi dotyczące odsetek wyrównawczych. Decyzje organów celnych w tym zakresie należy uznać za niezgodne z przepisami Kodeksu celnego w brzmieniu z dnia dokonania zgłoszenia celnego oraz wydania decyzji. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 222 § 4 Kodeksu celnego, organ celny miał prawo i obowiązek pobrać odsetki wyrównawcze, jeżeli przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu powoduje uzyskanie korzyści finansowej przez dłużnika. W przypadku skarżącej organy celne w żaden sposób nie wykazały, aby Strona uzyskała jakąkolwiek korzyść finansową. W decyzjach obu instancji brak jest w ogóle ustosunkowania się do tej kwestii, co powoduje niemożność skontrolowania przez sąd ich prawidłowości w tym zakresie i stanowi naruszenie przepisów postępowania( art. 210 § 1 pkt.6 Ordynacji podatkowej) mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niezrozumiałe jest również powoływanie się przez Dyrektora Izby Celnej na przepis art. 246 § 4 Kodeksu celnego, skoro organ ten nie orzekał w sprawie wniosku o zwrot należności celnych lecz odwołania Strony od decyzji określającej kwotę wynikającą z długu celnego i wymierzającej odsetki wyrównawcze. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji w części dotyczącej odsetek wyrównawczych, jako wydane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego w pozostałej części skargę oddalił. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 206 popsa.