V SA 4100/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędziowie WSA - Jolanta Bożek, - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - Joanna Pietraś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2004 r. sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia [...].03.2003 r. nr [...] uznał zgłoszenie celne zawarte w jednolitym dokumencie administracyjnym [...] z dnia [...].03.2000 r., dotyczące samochodu osobowego marki SEAT CORDOBA, za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym wartości celnej i ustalił kwotę długu celnego. E. B. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Celnej w W. (pismo z 28.04.2003 r.). Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...].09.2003 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Na powyższe postanowienie Strona złożyła pismem z dnia 10.10.2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze Strona zarzuciła organowi celnemu obrazę art. 150 § 1 pkt 1 i art. 150 § 1a Ordynacji podatkowej przez uznanie, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. została prawidłowo doręczona w trybie doręczenia zastępczego. Skarżący podnosił, iż 14-dniowy termin na złożenie odwołania winien być liczony od dnia 17 kwietnia 2003 r., to jest od daty osobistego odbioru przez niego decyzji, a nie – jak robi to organ – od [...] marca 2003 r. Skarżący uważa, że przesłanką możliwości zastosowania doręczenia zastępczego (art. 150 Ordynacji) jest nieobecność adresata w domu, a adnotacja o treści "mieszkanie zamknięte, zawiadomienie pozostawiono w skrzynce", znajdująca się na kopercie pieczątki zwróconej przez pocztę w O., nie jest tożsama z nieobecnością adresata bądź też dorosłego domownika w domu. Dyrektor Izby Celnej w W. wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ordynacja podatkowa reguluje, że odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W sytuacji, kiedy nie było możliwości doręczenia decyzji stosownie do art. 148 lub 149 Ordynacji, miał miejsce sposób doręczenia przewidziany w przepisie art. 150. Przepis ten – w dacie wydania decyzji przez organ – stanowił, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub 149, poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczenia pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym w § 1 art. 150, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W niniejszej sprawie nie było możliwości doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji, więc decyzję złożono w dniu 18 marca 2003 r. w Urzędzie Pocztowym w O. Jednocześnie pozostawiono zawiadomienie o powyższym fakcie adresatowi. A więc – zgodnie z obowiązującymi przepisami – decyzja została skutecznie doręczona w dniu 25 marca 2003 r. Odwołanie od niej zostało złożone w Urzędzie Celnym w P. w dniu 29 kwietnia 2003 r., a więc z uchybieniem terminowi przewidzianemu do jego wniesienia (14 dni). Na rozprawie skarżący podniósł ponadto, że w okresie kiedy zostało złożone awizo, przebywał poza miejscem zamieszkania i był w stanie depresji. Leczył się od końca lutego do 30 kwietnia 2003 r. (vide: zaświadczenie lekarskie – k. 14 akt administracyjnych). Należy jednak uznać, że w niniejszej sprawie powyższy fakt nie ma znaczenia, powinien on być brany pod uwagę przy rozpoznaniu wniosku E. B. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji uznającego zgłoszenie celne za nieprawidłowe. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1270) orzekł jak w sentencji wyroku.