V SA 4153/03
WyrokWSA w Warszawie2004-03-04
Skład orzekający: Barbara Mleczko-Jabłońska, Maria Myślińska, Janusz Zajda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny może uznać zgłoszenie celne za nieprawidłowe po zwolnieniu towaru, jeśli nie wszczął postępowania w tym przedmiocie z urzędu, a strona złożyła wniosek o zwrot cła?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymane nią w mocy decyzje organów niższych instancji, stwierdzając, że wniosek strony o zwrot cła wszczął postępowanie w przedmiocie zwrotu należności celnych, a nie w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Organy błędnie zastosowały tryb postępowania, nie wszczynając postępowania z urzędu w celu weryfikacji zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru, co naruszyło prawo materialne i miało wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Wojskowe Zakłady [...] Nr [...] wystąpiły o zwrot cła od części do samolotów, które zostały dopuszczone do obrotu po uiszczeniu należności celnych. Strona argumentowała, że w chwili zgłoszenia celnego nie był znany fakt obowiązywania przepisu stanowiącego podstawę zwolnienia od cła. Naczelnik Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne za prawidłowe, a Dyrektor Izby Celnej utrzymał tę decyzję w mocy, wskazując na brak wniosku o zwolnienie od cła złożonego wraz ze zgłoszeniem celnym. Strona wniosła skargę do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej oraz utrzymane nią w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego i Dyrektora Izby Celnej odmowie zwrotu cła. Zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia NSA - Maria Myślińska (spr.), Sędzia NSA - Janusz Zajda, , Protokolant - Marianna Igielska, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. sprawy ze skargi Wojskowych Zakładów [...]Nr [...] w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za prawidłowe zgłoszenie celne 1. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] i decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] odmowie zwrotu cła. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Wojskowych Zakładów [...] Nr [...] w W. 2.763 zł (dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt trzy zł.) tytułem zwrotu kosztów postępowania. 3. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Dyrektor Izby Celnej [...] w W. decyzją z dnia [...].11.2002 r. Nr [...] powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. Nr 137 z 1997 r., poz. 926 z późn. zm.), art. 65 § 4 pkt 1 i § 7, art. 1901 § 2, art. 19043 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23 z 1997 r., poz. 117 z późn. zm.) oraz § 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 28.12.2001 r. w sprawie określenia zwolnień celnych innych niż określone w art. 1901 -19041 Kodeksu celnego (Dz.U. Nr 156, poz. 1820), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Nr [...] z dnia [...].08.2002 r. uznającej za prawidłowe zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z następującym uzasadnieniem.
W dniu 20.03.2002 r. zgłoszony został do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci części do samolotów i po uiszczeniu należności celnych towar ten został zwolniony.
Pismem z dnia 26.04.2002 r. Wojskowe Zakłady [...] Nr [...] wystąpiły o zwrot cła podnosząc, że w chwili zgłoszenia celnego tj. w dniu 20.03.2002 r. nie był znany fakt obowiązywania przepisu § 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28.12.2001 r. w sprawie określenia zwolnień celnych innych, niż określone w art. 1901 – 19041 Kodeksu celnego (Dz.U. Nr 156, poz. 1820), który zdaniem wnioskodawcy, stanowi podstawę zwolnienia od cła w przedmiotowej sprawie.
Decyzją z dnia [...].08.2002 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał za prawidłowe zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD [...].
Strona nie wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie towaru od cła, pomimo, że z art. 1901 § 2 Kodeksu celnego wynika, iż zwolnienia od cła przewidziane w Dziale I Tytuł VI stosuje się jedynie na wniosek zgłaszającego, przedstawiony organom celnym najpóźniej w chwili składania zgłoszenia celnego.
Ww. dział obejmuje również przepis art. 19043 Kodeksu celnego, na podstawie którego wydane zostało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28.12.2001 r. w sprawie określenia zwolnień celnych innych, niż określone w art. 1901 – 19041 Kodeksu celnego (Dz.U. Nr 156, poz. 1820).
Z treści art. 1901 § 2 Kodeksu celnego wynika, iż zastosowanie zwolnienia od cła określonego w § 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28.12.2001 r. w sprawie określenia zwolnień celnych innych niż określone w art. 1901 – 19041 Kodeksu celnego, uzależnione jest od wniosku złożonego przez zgłaszającego, najpóźniej w chwili składania zgłoszenia celnego.
Wprowadzając obowiązek złożenia wniosku o zwolnienie od cła wraz ze zgłoszeniem celnym, ustawodawca kierował się przekonaniem, że organ celny już w momencie składania zgłoszenia celnego powinien mieć pełną możliwość zbadania przesłanek przedmiotowych i podmiotowych niezbędnych do zastosowania zwolnienia od cła.
Wymóg złożenia wniosku o zwolnienie od cła jednocześnie ze zgłoszeniem celnym sprawia, iż rozpatrzenie tego wniosku następuje w chwili, gdy organ celny ma swobodny dostęp do towaru, co umożliwia funkcjonariuszowi celnemu np. stwierdzenie tożsamości towaru, potwierdzenie zgodności stanu rzeczywistego z danymi zawartymi w dokumentacji załączonej do zgłoszenia celnego, a także, w razie potrzeby, fizyczne zbadanie towaru. Ww. czynności weryfikujące niejednokrotnie nie mogłyby być podjęte po zwolnieniu towaru (wydaniu go odbiorcy), gdyż w tym czasie towar mógł zostać już np. zużyty, zniszczony na skutek działania siły wyższej, wywieziony za granicę, skradziony lub zamontowany na stałe w jakimś urządzeniu.
Ponieważ wniosek o zwolnienie od cła nie został organowi celnemu przedstawiony wraz ze zgłoszeniem celnym, zwolnienie od cła nie może znaleźć zastosowania w stosunku do sprowadzonego towaru w postaci części do samolotów.
Brak wniosku o zwolnienie od cła nie może być usprawiedliwiany niewiedzą o fakcie wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28.12.2001 r. w sprawie określenia zwolnień celnych innych niż określone w art. 1901 – 19041 Kodeksu celnego (Dz.U. Nr 156, poz. 1820).
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28.12.2001 r. zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw z 31.12.2001 r. Tak więc od chwili, gdy ww. rozporządzenie stało się prawem powszechnie obowiązującym i ogólnodostępnym, do momentu złożenia zgłoszenia celnego zawartego w dokumencie SAD nr [...], upłynęły prawie 3 miesiące.
Z art. 1901 § 2 Kodeksu celnego wynika, iż w przypadku nieprzedłużenia wraz ze zgłoszeniem celnym wniosku o zwolnienie od cła, organ celny nie jest zobowiązany ani upoważniony do kontroli zgłoszenia celnego pod kątem spełnienia przesłanek podmiotowych i przedmiotowych niezbędnych do jego zastosowania.
W skardze na powyższą decyzję Wojskowe Zakłady [...] Nr [...] w W. zarzuciły naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 246 § 2 Kodeksu celnego w zw. z § 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie określenia zwolnień celnych innych, niż określone w art. 1901 - 19041 Kodeksu celnego oraz błędną ocenę stanu faktycznego.
Uzasadnienie skargi poświęcone zostało instytucji zwrotu należności celnych w konkluzji z zarzutem skarżącego naruszenia prawa w sposób wyżej wskazany.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] w W. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) przewiduje kontrolę prawidłowości zgłoszenia celnego przy przyjęciu tegoż zgłoszenia (art. 65, art. 70 Kodeksu celnego) oraz w drodze kontroli postimportowej, po zwolnieniu towarów (art. 83 § 1 Kodeksu celnego).
W pierwszym wypadku organ celny nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania (art. 65 § 7 Kodeksu celnego), ponieważ strona wie o toczącym się postępowaniu.
Natomiast w drugim przypadku towar zostaje zwolniony, a na dokonanie weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny ma 3 lata (art. 65 § 5 Kodeksu celnego). W tej sytuacji dla prawidłowego wydania decyzji, o której mowa w art. 65 § 4 w zw. z art. 83 § 3 Kodeksu celnego wymagane jest wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania i zapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania celnego (art. 165 § 2 i 4 Ordynacji podatkowej). Ten tryb obowiązuje przy wszczęciu postępowania "z urzędu" w przeciwieństwie do wszczęcia postępowania "na wniosek". Zgodnie z art. 165
§ 3 Ordynacji podatkowej, datą wszczęcia postępowania "na wniosek" jest dzień doręczenia żądania organowi.
Dnia [...] kwietnia 2002 r. skarżący złożył wniosek, który, jak wynika z sentencji organu I instancji, stanowił podstawę rozstrzygnięcia. Z całą mocą należy podkreślić, że jest to czytelny wniosek o zwrot cła. Jest okolicznością bezsporną, że organ I instancji nie wszczął "z urzędu" postępowania w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, błędnie określił przedmiot postępowania, zastosował błędny tryb.
Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję wydaną w następstwie wszczęcia postępowania wnioskiem o zwrot cła, a przy tym wydanej z naruszeniem prawa materialnego, tj. zastosowanego w art. 65 § 4 pkt 1 i art. 66 § 1 Kodeksu celnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Przepisy te nie dotyczą kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru. Ten tryb, jak już wspomniano, reguluje przepis art. 83 Kodeksu celnego.
Z powyższego wynika, że w aktualnym stanie sprawy nie zostało wszczęte i nie toczy się postępowanie w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2002 r. wszczął postępowanie o zwrot należności celnych.
Postępowanie to zakończone zostało decyzją Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...].05.2003 r. (k. 93 akt adm.) o odmowie zwrotu należności celnych na tej podstawie, że zaskarżoną decyzją uznano zgłoszenie celne za prawidłowe.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd działając w ramach art. 134 § 1, art. 135, art. 145 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił decyzje organów obu instancji i w konsekwencji decyzję w przedmiocie odmowy zwrotu cła, której podstawę stanowiła decyzja wydana bez uprzedniego wszczęcia postępowania administracyjnego w tym przedmiocie. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło