V SA 432/03
WyrokWSA w Warszawie2004-03-30
Skład orzekający: Małgorzata Dałkowska-Szary, Kazimierz Brzeziński, Janusz Zajda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny prawidłowo uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe, nie uwzględniając rabatu podanego na fakturach importowych, mimo że rabat ten mógł obejmować prowizję za składowanie towaru?Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie przeprowadził wystarczającego postępowania dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia, czy upust (discount) uwidoczniony na fakturach handlowych obejmuje prowizję za przechowywanie produktów eksportera. Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji bez wszechstronnego wyjaśnienia tej kwestii stanowi naruszenie przepisów prawa, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne dotyczące wartości celnej leków. Organ celny uznał, że importer nie uwzględnił rabatu podanego na fakturach, który powinien być odliczony od wartości celnej. Skarżąca firma twierdziła, że rabat ten obejmuje prowizję za magazynowanie oraz fakultatywny rabat handlowy, a organy celne nie ustaliły prawidłowo jego charakteru.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej na rzecz C. F. "C." SA zwrot kosztów postępowania sądowego. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędziowie NSA - Kazimierz Brzeziński (spr.), - Janusz Zajda, Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2004 r. sprawy ze skargi C. F. "C." w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty wynikającej z długu celnego 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz C. F. "C." SA w W. kwotę złotych 265 (dwieście sześćdziesiąt pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 3. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z dnia [...].12.2002 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 262, art. 23 § 1 i § 9, art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...].07.2002 r. nr [...], którą organ ten uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne nr [...] w zakresie wartości celnej leków, sprowadzonych z zagranicy przez C. F. "C." z/s w W. (importer).
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że sprowadzone leki były uprzednio objęte procedurą składu celnego prowadzonego przez "C.", a w dniu [...].08.2002 r. zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym. Do zgłoszenia celnego zostały dołączone faktury wystawione przez eksportera "C" z/s w C.– K.(eksporter), w których ujęty został rabat w wysokości 10%.
W wyniku kontroli celnej przeprowadzonej w okresie [...].11.2001 r. – [...].01.2002 r. w firmie importera stwierdzono, że przy zgłaszaniu towaru do procedury dopuszczenia do obrotu, importer nie uwzględnił rabatu podanego przez eksportera na fakturach handlowych, załączonych do zgłoszenia celnego.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z umową magazynowania zawartą w dniu [...].04.1998 r. pomiędzy "C." a "C.", "C." zobowiązał się do przechowywania produktów farmaceutycznych dostawcy ("C.") za opłatą wynoszącą 2-4% wartości sprzedaży zafakturowanej przez dostawcę. W umowie tej, w ocenie organu odwoławczego, brak jest zapisu wykluczającego stosowanie rabatów handlowych obok prowizji za usługi związane ze składowaniem towaru.
Organ odwoławczy ustalił również, że w umowie dotyczącej ogólnych warunków sprzedaży, zawartej w tym samym dniu, strony postanowiły, że "C." będzie uprawniony do rabatu za zakupy dokonane od dostawcy. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że w umowie tej oraz w fakturach załączonych do zgłoszenia celnego brak jest zapisu mówiącego, że rabat uwidoczniony na fakturach należy traktować jako prowizję udzieloną "C." za usługi związane ze składowaniem towaru w składzie celnym.
Wskazując na powyższe, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że wartość celna przedmiotowego towaru powinna być pomniejszona o rabat podany na fakturach importowych.
W skardze z 23 stycznia 2003 r., wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego C. F. "C." wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. zarzucając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 23 § 1 i § 9 oraz art. 85 § 1 w związku z art. 83 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ze zm.).
Skarżąca podniosła, że na podstawie umów zawartych w dniu [...] kwietnia 1998 r. miała zagwarantowaną stałą prowizję za magazynowanie produktów eksportera oraz prawo do rabatów, które miały charakter fakultatywny i w związku z tym zarzuciła, że organ prowadząc postępowanie z naruszeniem art. 122 i 191 Ordynacji podatkowej nie ustalił jaką wartość w rabacie podanym na fakturach stanowi prowizja za składowanie.
Skarżąca podniosła, że prowizja stanowiła przychód jej przedsiębiorstwa i była odrębnym od umowy sprzedaży źródłem powstania obowiązku podatkowego. Od przychodu tego naliczono i uregulowano podatek VAT.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 26 marca 2004 r. oraz na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżąca sprecyzowała stanowisko zajęte w skardze w ten sposób, że wyjaśniła, że podany na fakturach handlowych 10% "upust" (discount) obejmuje prowizję za składowanie towarów w składzie celnym w wysokości 2% oraz rabat w wysokości 8%.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi, tak jak w niniejszej sprawie zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji rozpatruje sprawę ponownie pod względem merytorycznym i w razie wątpliwości co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję (art. 229 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego).
W niniejszej sprawie istotne znaczenie dla wyniku sprawy ma dokładne ustalenie, z jakiego tytułu prawnego udzielona została "obniżka" określona w fakturach handlowych jako "discount". Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że "upust" ten stanowi rabat, który w całości podlega odliczeniu od ceny zakupu leków. Ustalenie takie zostało dokonane bez dokładnej analizy treści obydwu umów zawartych przez skarżącą z dostawcą w dniu [...] kwietnia 1998 r. Przedmiotem przywozu były leki o nazwie: "c." i "a.". W załączniku do umowy sprzedaży strony ustaliły 8% rabat dla "c." i nie ustaliły żadnego rabatu dla "a.".
Z wyjaśnień pełnomocnika procesowego skarżącej złożonych na rozprawie przed WSA wynika, że w następstwie ustnych uzgodnień z dostawcą, dla "a." udzielony rabat wynosił również 8%, oraz że w odniesieniu do obydwu leków różnicę pomiędzy 10% "discount" uwidocznionym na fakturach handlowych, a rabatem ustalonym w umowie sprzedaży stanowiła 2% prowizja za przechowywanie produktów eksportera w magazynie skarżącej (§ 14 ust. 1 lit. a umowy sprzedaży).
Mimo, że treśc ujawnionych w toku kontroli celnej umów z [...] kwietnia 1998 r. nie wskazywała na to, że dostawca udzielił skarżącej rabatu w wysokości 10%, oraz że uwidoczniony na fakturach "upust" może obejmować należności z dwóch różnych tytułów prawnych, organ odwoławczy nie przeprowadził uzupełniającego postępowania dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia tej kwestii.
Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy okoliczności mające znaczenie dla wyniku sprawy nie zostały w sposób dokładny i wszechstronny wyjaśnione, nastąpiło zatem z naruszeniem art. 233
§ 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy przeprowadzi uzupełniające postępowanie dowodowe i ustali, czy upust uwidoczniony na fakturach handlowych obejmuje także prowizję za przechowywanie produktów eksportera, jak utrzymuje skarżąca i w zależności od wyniku tego postępowania oceni, czy dokonane przez organ pierwszej instancji odliczenie od ceny transakcyjnej rabatu w wysokości 10% było prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło