V SA 4660/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Hanna Szafrańska-Falkiewicz Sędzia NSA del. Stanisław Kaliński Sędzia WSA Beata Krajewska Protokolant Agata Milewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich 1.uchyla zaskarżoną decyzję, 2.nie orzeka o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] listopada 2000 r., Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] marca 2000 r., Nr [...] o pozbawieniu T. W. uprawnień kombatanckich przyznanych mu przez ZBoWiD z tytułu udziału w walce o utrwalanie władzy ludowej. Skarga na tę decyzję została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2001 r., sygn. VSA 3829/00 wobec ustalenia przez Sąd, iż Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie swojej przynależności do Al., którą to okoliczność podnosił w skardze. Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r., Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na wniosek strony z dnia 17 lipca 2002 r., wznowił postępowanie w sprawie i po jej ponownym rozpoznaniu decyzją z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...] odmówił uchylenia swej decyzji z [...] listopada 2000 r. podnosząc, iż T. W. zarówno w Karcie ewidencyjnej składanej w dniu 9 czerwca 1945 r. podczas służby w Milicji Obywatelskiej jak też w deklaracji członkowskiej złożonej w dniu [...] listopada 1973 r. do ZBoWiD nie wpisał danych dotyczących przynależności do ruchu oporu, pomimo znajdujących się w obu tych dokumentach stosownych miejsc na takie oświadczenia. Równocześnie przedstawione przez T. W., na poświadczenie jego działalności w AL., oświadczenia trzech świadków pochodzące z roku 2001 i 2003 organ uznał za niewiarygodne. Stanowisko swe Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych potwierdził w decyzji z dnia [...] września 2003 r., Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję z [...] maja 2003 r. Na powyższą decyzję T. W. w dniu 12 listopada 2003 r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi ponownie odwołał się do złożonych już do akt administracyjnych i załączonych do skargi oświadczeń świadków potwierdzających jego przynależność do AL. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zajął dotychczasowe stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy do rozpoznania sprawy z mocy art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ zważył co następuje: W wyniku analizy akt administracyjnych dotyczących T. W. przedstawionych Sądowi przez organ wraz z odpowiedzią na skargę Sąd stwierdził, iż decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...] oraz utrzymująca ją w mocy zaskarżona decyzja tego samego organu z dnia [...] września 2003 r., Nr [...] zostały podpisane z upoważnienia Kierownika Urzędu przez tę samą osobę – t.j. M. W., pełniącego w dacie 30 maja 2003 r. funkcję p.o. Naczelnika Wydziału II Odwołań Departamentu Orzecznictwa, zaś w dacie wydania zaskarżonej decyzji funkcję Naczelnika. Pracownik ten brał zatem udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, pomimo, iż okoliczność ta z mocy art. 24 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego /t. jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm./ winna skutkować wyłączeniem go od udziału w postępowaniu. W myśl art. 145 § 1 pkt 3 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie w sprawie , jeżeli decyzja wydana została przez pracownika, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24 kpa. Powyższe przesądza, iż w sprawie niniejszej , przy wydaniu zaskarżonej decyzji, doszło do naruszenia prawa dającego podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego a zatem, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ konieczne jest uchylenie zaskarżonej decyzji bez odnoszenia się do merytorycznych zarzutów skargi.