V SA 4710/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Stanisław Kaliński Sędzia NSA - Barbara Wasilewska Sędzia WSA - Beata Krajewska Protokolant - Barbara Gałecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2004 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 1998 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił L. B. uprawnień kombatanckich przyznanych mu przez ZW ZBoWiD w W. w dniu [...] kwietnia 1976 r. z tytułu utrwalania władzy ludowej w okresie od czerwca 1945 r. do listopada 1947 r. w ramach działalności w szeregach [...]. L. B. pismem z dnia 21 października 1998 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, działając w trybie art.127 § 3 kpa, decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r. Nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 1998 r. stojąc na stanowisku, iż służba w szeregach [...] stanowiła jedyną podstawę przyznania Skarżącemu uprawnień kombatanckich. Decyzja z [...] grudnia 1998 r. została L. B. doręczona, z winy organu, dopiero w dniu 2 marca 1999 r.. Nie mając wiedzy o jej wydaniu oraz nie znając jej treści w piśmie z dnia 22 lutego 1999 r. wniósł on o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] października 1998 r.. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 1999 r. L. B. wnosił o uchylenie obu decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz alternatywnie o stwierdzenie ich nieważności lub niezgodności z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 października 1999 r. uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 1998 r. wskazując w uzasadnieniu swego orzeczenia, iż ponowne rozpoznanie sprawy przez organ winno być poprzedzone wyjaśnieniem przez Skarżącego czy w odniesieniu do decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 1998 r. chce skorzystać z trybu art. 127 § 3 kpa czy też z trybu z art.156 kpa. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych realizując zawarte w uzasadnieniu wyroku NSA wskazania co do dalszego postępowania pismem z dnia 10 maja 2000 r. zwrócił się do Strony o sprecyzowanie, z którego trybu postępowania chce skorzystać w odniesieniu do decyzji organu z dnia [...] października 1998 r.. Wobec braku odpowiedzi do L. B. zostało skierowane kolejne pismo w dniu 19 lipca 2000 r.. Na to wezwanie oraz na wezwanie do zajęcia stanowiska wysłane w dniu 8 września 2000 r. odpowiedziała jego żona informując o nieobecności męża w kraju i zapowiadając nadesłanie przez niego żądanej informacji. W dniu 7 lutego 2001 r. do organu wpłynęło pismo strony z prośbą o przedłużenie terminu na zajęcie stanowiska do końca czerwca 2001 r. z powołaniem się na pobyt poza W.. Po bezskutecznym upływie tego terminu organ wezwał L. B. do zajęcia stanowiska w nieprzekraczalnym terminie do 28 sierpnia 2001 r.. Odpowiedzią była nadana we F. informacja z dnia 23 sierpnia 2001 r. pochodząca od nie znanej organowi osoby stwierdzająca, że L. B. przebywa we F., jest chory, będzie poddany operacji. Z następnym pismen organ zwrócił się do Strony w dniu 14 listopada 2001 r. zakreślając kolejny termin do 28 listopada 2001 r. na wypowiedzenie się , który z wniosków Skarżącego winien być przez organ rozpoznany. W dniu [...] września 2003 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją Nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 1998 r. Decyzja zapadła po rozpoznaniu sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa. Z jej uzasadnienia wynika, iż wobec braku stanowiska Strony w tym przedmiocie organ uznał za wiążący wniosek wcześniejszy a zatem wniosek Strony o ponowne rozpoznanie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa. Merytorycznie organ potwierdził wcześniejsze stanowisko, iż L. B. nabył uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu walki zbrojnej o utrwalanie władzy ludowej w okresie od czerwca 1945 r. do listopada 1947 r.. W zebranym materiale dowodowym brak jest dowodów wskazujących na udział Skarżącego w walkach z [...] lub z [...]. We wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze L. B. wnosi o uchylenie decyzji z [...] września 2003 r. oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Do skargi dołączona została kserokopia pisma z dnia 10 grudnia 2001 r. kierowanego przez Skarżącego do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, zawierającego informację, iż wypełniając zobowiązanie wynikające z wyroku NSA z dnia 6 października 1999 r. wnosi on o rozpoznanie sprawy w trybie art. 156 § 1 kpa. Rozstrzygnięcie sprawy przez organ w trybie art. 127 § 3 kpa, z pominięciem stanowiska Strony oraz wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego, zdaniem Skarżącego stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe argumenty merytoryczne. Odnosząc się do zarzutu pominięcia stanowiska strony co do trybu postępowania organ powołał się na wielokrotne, bezskuteczne występowanie do Skarżącego o wskazanie czy chce on skorzystać z drogi przewidzianej w art. 127 § 3 kpa czy też w art. 156 kpa. Wystąpienia te pozostały bez odpowiedzi. W aktach administracyjnych brak jest oryginału załączonego do skargi w kserokopii pisma L. B. z dnia 10 grudnia 2001 r.. Skarżący nie przedstawił także dowodu jego nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisów wprowadzających ustawe – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ jest właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd zważył co następuje: Pomimo zobowiązania wynikającego z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 1999 r. oraz wielokrotnych wezwań kierowanych do niego przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych L. B., do dnia wydania przez organ zaskarżonej decyzji z [...] września 2003 r., nie wypowiedział się czy w odniesieniu do decyzji z [...] października 1998 r. pozbawiającej go uprawnień kombatanckich chce skorzystać z trybu z art.127 § 3 kpa czy też z trybu z art. 156 kpa. Załączone do skargi w kserokopi pismo z datą 10 grudnia 2001 r. nie może być uznane za zajęcie stanowiska w tej kwestii, bowiem w aktach administracyjnych brak jest jego oryginału jak też jakiegokolwiek dowodu, że istotnie zostało do Urzędu przez Stronę złożone lub nadesłane. Dowodem takim nie dysponuje także Skarżący, co oświadczył w toku rozprawy przed Sądem. Niezależnie od powyższego należy podnieść, iż załączona do skargi kserokopia ma datę przekraczającą ostatni zakreślony L. B. przez organ termin do zajęcia stanowiska, który upływał w dniu 28 listopada 2001 r. Przyczyny tego opóźnienia Skarżący także nie potrafił wyjaśnić. W powyższym stanie faktycznym należy przyjąć, iż Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po kilku latach bezskutecznego oczekiwania na stanowisko Strony, władny był do rozstrzygnięcia o trybie rozpoznania sprawy. W ocenie Sądu zastosowanie przez organ trybu z art. 127 § 3 kpa znajduje uzasadnienie w tym, iż wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy był wnioskiem wcześniejszym. Przede wszystkim należy jednak podkreślić, iż tryb ponownego rozpoznania sprawy przez organ jest dla Strony drogą bardziej korzystną, umożliwia organowi ponowne przeanalizowanie wszystkich formalnych i materialnych aspektów sprawy. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie znalazł podstaw do zmiany swego stanowiska merytorycznego. Sąd, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w pełni stanowisko to podziela. Sam Skarżący w skardze nie podnosił konkretnych zarzutów do merytorycznego rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia [...] września 2003 r. wnosząc ogólnie o jej uchylenie. Powoływanym przez Skarżącego w skardze wyrokiem o sygn. VSA 458/99 z dnia 6 października 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 1998 r. utrzymującą w mocy jego decyzję z dnia [...] października 1998 r. pozbawiającą L. B. uprawnień kombatanckich. Uchylenie tej decyzji czyni całkowicie bezprzedmiotowym ponawiany przez Skarżącego zarzut jej antydatowania. Nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia Sąd, w oparciu o przepis art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.