V SA 5180/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) -Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Zastępcy Dyrektora Departamentu Rejestrów Państwowych MSWiA z dnia [...] grudnia 2003 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia -odrzucić skargę- Na wstępie należy stwierdzić, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z póżn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym właściwym w sprawie przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Należy wskazać, iż stosownie do art. 124 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póżn. zm.) niezależnie od rodzaju postanowienia jest ono indywidualnym aktem administracyjnym, które powinno zawierać nie tylko oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania oraz oznaczenie strony lub stron, ale także powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Z analizy akt sprawy wynika, że pismo z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] podpisane przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Rejestrów Państwowych MSWiA było w istocie odpowiedzią na pismo skarżącego z dnia 3 listopada 2003 r., zawierającą informacje o możliwości uzyskania danych, o które wnosił skarżący, dotyczących wydania zaświadczenia stwierdzającego na kogo wniosek Urząd Stanu Cywilnego w S. wydał odpis skrócony aktu zgonu i odpis skrócony aktu urodzenia członków rodziny skarżącego. Przedmiotowe pismo nie zawiera niezbędnych elementów wskazanych w ww. art. 124 Kpa, jak również nie zostało ono podpisane w imieniu organu, czyli przez osobę upoważnioną do wydania danego aktu, w związku z czym nie może zostać uznane za postanowienie, na które służy skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.