V SA 731/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA Piotr Piszczek, Sędzia NSA del. do WSA Urszula Raczkiewicz, Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Protokolant Beata Smulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. w S. N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. działając na podstawie art. 228 §1pkt 2, art. 223 §2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.) i art. 262 Kodeksu celnego, stwierdził, że odwołanie złożone przez R. spółkę z o.o. w N. S. . w dniu [...] listopada 2002 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...] października 2002 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zaskarżona decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. została stronie doręczona w dniu [...] października 2002r., o czym świadczy treść zapisu na oryginale zaskarżonej decyzji, natomiast odwołanie zostało nadane listem poleconym [...] W. [...] w dniu [...] listopada 2002 r. ( data stempla pocztowego na kopercie), zatem po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Uchybienie terminowi, o którym mowa w art. 223 §2 ustawy Ordynacja podatkowa, uzasadnia w ocenie organu celnego wydanie zgodnie z art. 228 §1 pkt 2 cyt. ustawy postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Na powyższe postanowienie R. spółka z o.o. w S. N. złożyła w dniu [...] lutego 2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzuciła organowi naruszenie art. 210 §1 pkt 7, art. 223 §1 i art. 214 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi wskazała, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] października 2002 r. nie zawiera prawidłowego pouczenia o trybie odwoławczym, bowiem nie wskazuje organu, za pośrednictwem, którego należy wnieść odwołanie od decyzji. Brak zaś takiego pouczenia, nie może stosownie do art. 214 Ordynacji podatkowej szkodzić stronie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podnosząc, że nie powołanie w treści pouczenia faktu wnoszenia odwołania za pośrednictwem organu I instancji, nie spowodowało negatywnych skutków dla strony postępowania, gdyż i tak faktycznie odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem organu I instancji, czyli z zachowaniem przewidzianego prawem trybu postępowania. Gdyby jednak strona wniosła odwołanie z pominięciem organu I instancji, zostałoby ono przesłane do załatwienia zgodnie z właściwością, zaś termin jego wniesienia do organu niewłaściwego byłby przyjęty za datę złożenia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie podnieść należy, iż w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw inicjujących dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne – ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.s.a. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), sądową kontrolę działalności administracji publicznej sprawują sądy administracyjne. Sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 13 §1 ustawy p.s.a.). W myśl art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisów wprowadzających cyt. wyżej ustawy (Dz. U. 02 Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, a także kierując się treścią przepisów o właściwości miejscowej - art. 13 §1 ustawy p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy. Skarga nie jest zasadna i na uwzględnienie nie zasługuje. Zgodnie z art. 223 §1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Mimo, że pełnomocnik strony w odwołaniu początkowo wskazał na dzień [...] listopada 2002 r. jako datę doręczenia zaskarżonej decyzji, jest nią, czego skarżąca nie kwestionuje dzień [...] października 2002 r., co wynika z pokwitowania odbioru dokonanego przez stronę na oryginale decyzji (k: 36 akt administracyjnych). W tej sytuacji termin do wniesienia odwołania od decyzji, o którym strona została pouczona, upłynął z dniem [...] listopada 2002 r. Złożone w dniu [...] listopada 2002 r. za pośrednictwem organu I instancji odwołanie, uchybia terminowi określonemu w cyt. wyżej przepisie, jak zasadnie stwierdził organ administracyjny w postanowieniu wydanym w trybie art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skoro skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi do złożenia odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej, to przyjąć należy, że organ drugiej instancji postąpił prawidłowo wydając postanowienie uniemożliwiające rozpatrzenie odwołania. Uchybienie, polegające na nie wskazaniu w pouczeniu, organu, za pośrednictwem którego należy wnieść odwołanie, nie uzasadnia przyjęcia że odwołanie, notabene złożone we właściwym trybie, wniesione zostało w przewidzianym prawem terminie. Strona bowiem nie kwestionuje, daty doręczenia decyzji organu I instancji i złożenia odwołania. Dopiero w skardze od decyzji organu II instancji powołuje się na przyczyny od niej niezależne uniemożliwiające zachowanie terminu tj. brak właściwego pouczenia o trybie wniesienia odwołania. Okoliczności te nie uzasadniają odmiennego aniżeli przyjął organ podatkowy II instancji stanowiska co do uchybienia terminu, a jedynie mogą stanowić uzasadnienie wniosku o jego przywrócenie. Zgodnie bowiem z art. 162 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Stwierdzenie uchybienia terminowi nie stoi na przeszkodzie rozpoznania wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (wyrok NSA z 10 października 2001 sygn. akt I S.A./Gd 719/99 Lex nr 53890). Mając powyższe na względzie, należało skargę oddalić w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02 Nr 153 poz. 1270).