V SA 822/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Urszula Raczkiewicz Sędzia NSA del. do WSA - Kazimierz Brzeziński Sędzia WSA - Irena Kudiura (spr.) Protokolant - Beata Smulska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za prawidłowe - oddala skargę - Decyzją z [...] stycznia 2003 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] października 2002 r. uznającą zgłoszenie celne [...] Spółka z o.o z dnia [...] kwietnia 1999 r. nr [...] za prawidłowe i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że Minister Gospodarki decyzją z dnia [...].01.1999 r. wprowadził opłatę celną dodatkową na markowe obuwie sportowe importowane z C. miedzy innymi oznaczone znakiem towarowym [...]. W dniu [...] kwietnia 1999 r. strona dokonała zgłoszenia celnego obuwia i odzieży sportowej pochodzącej z C., które Dyrektor Urzędu Celnego w W. objął procedurą dopuszczenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na warunkach wskazanych w zgłoszeniu. Decyzją z dnia [...].11.1999r. Minister Gospodarki stwierdził brak podstaw do zmiany decyzji z [...].01.1999 r. W związku ze skargą do NSA decyzja z [...].11.1999 r. została uchylona przez Sąd. W dniu [...].12.2001 r. Minister Gospodarki wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję z [...].01.1999 r. Od decyzji tej [...] Spółka z o.o złożyła skargę do NSA. Jednocześnie [...] Spółka z o.o w dniu [...].04.2002 r. złożyła wniosek do Naczelnika Urzędu Celnego w P. o zwrot opłaty celnej dodatkowej w oparciu o treść art. 246 § 4 ustawy z 09.01.1997 r. – kodeks celny. W dniu [...].10.2002 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. wydał decyzję o uznaniu zgłoszenia celnego za prawidłowe. Decyzja ta została uchylona a postępowanie w sprawie umorzone przez Dyrektora Izby Celnej w W.. Dyrektor Izby Celnej, podejmując decyzję, uznał że została naruszona dyspozycja art. 65 § 5 kodeksu celnego, zgodnie z którym decyzja organu celnego dotycząca zgłoszenia celnego, nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły trzy lata od tego zgłoszenia. W niniejszej sprawie sytuacja taka miała miejsce ponieważ organ pierwszej instancji rozstrzygał w przedmiocie zgłoszenia celnego przyjętego w dniu [...].04.1999 r. W tym stanie rzeczy uznając, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. dotknięta jest wadą proceduralną i działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2a ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 65 § 5, art. 85 § 1 ustawy z 09.01.1997 r. kodeks celny, Dyrektor Izby Celnej orzekł jak w zaskarżonej decyzji. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] złożyła skargę. W skardze Spółka zarzuciła organowi celnemu drugiej instancji naruszenie art. 208 § 1 oraz art. 233 § 1 pkt 2a i art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, naruszenie art. 246 § 4 ustawy z 09.01.1997 r. kodeks celny poprzez jego niezastosowanie w sprawie. W związku z powyższym wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu jej niezgodności z prawem i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w dniu [...].04.2002 r. składając wniosek o zwrot opłaty celnej dodatkowej uiszczonej na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...].04.1999 r. nr [...] zachowała termin do żądania jej zwrotu, o którym mowa jest w art. 246 § 4 kodeksu celnego. Złożenie wniosku było wynikiem uchylenia przez NSA wyrokiem z dnia 05.12.2002 r. sygn. akt V SA 256/02 decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...].12.2001 r. i wystąpieniem przez importerów obuwia sportowego z C. w tym przez [...] do NSA o uzupełnienie tego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o decyzji z [...].01.1999 r. Sytuacja prawna, która byłaby wynikiem uzupełnienia wyroku dowodziłaby braku podstaw prawnych do pobrania opłaty celnej dodatkowej przy zgłoszeniu z dnia [...].04.1999 r. Organ Celny pierwszej instancji, wbrew wnioskowi skarżącej, uznał zgłoszenie celne za prawidłowe nie rozstrzygając o zwrocie opłaty celnej dodatkowej. Zatem następnie uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. i umorzenie postępowania w sprawie godzi w słuszny interes skarżącej i jest bezpodstawne w świetle wskazanych w skardze przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające m.in. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed 1 stycznia 2004 r. do NSA i nie rozpoznane do tej daty podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Przedmiotowa sprawa należy do tej kategorii spraw. Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja jest właściwa ponieważ organ pierwszej instancji wydał decyzję o uznaniu zgłoszenia celnego dokonanego przez stronę w dniu [...].04.1999 r. za prawidłowe w oparciu m.in. o treść art. 65 § 4 pkt 1 ustawy kodeks celny, w sytuacji gdy wniosek z [...].04.2002 r. oparty był na konkretnie wskazanej podstawie prawnej tj. art. 246 § 4 kodeksu celnego. W dacie złożenia wniosku obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z 19.12.1997 r. w sprawie określenia wypadków, w których należności celne przywozowe lub wywozowe są zwracane lub umarzane oraz trybu i warunków dokonywania zwrotu lub umorzenia. Paragraf 3.1 wskazanego rozporządzenia określał warunki formalne wniosku o dokonanie zwrotu lub umorzenia należności celnych, w tym w wypadkach określonych w art. 246 – 248 kodeksu celnego. Z dniem 01.05.2002 r. doszło do zmiany dotychczasowej treści § 4 wspomnianego rozporządzenia w taki sposób, że organem właściwym do złożenia wniosku, stał się Dyrektor Izby Celnej właściwej miejscowo dla urzędu celnego, w którym zostały zarejestrowane należności celne. W związku z treścią wniosku o zwrot opłat celnych dodatkowych, po dniu 01.05.2002 r. istniała formalna podstawa do jego rozpoznania lecz nie przez Naczelnika Urzędu Celnego jako organu pierwszej instancji. Wydając w dniu [...].10.2002 r. decyzję w oparciu o wskazaną przez siebie podstawę tj. m.in. art. 65 § 4 pkt 1 kodeksu celnego Naczelnik dokonał tego z naruszeniem treści art. 65 § 5 ustawy kodeks celny ponieważ rozstrzygnął w przedmiocie zgłoszenia celnego po upływie trzech lat od daty jego zgłoszenia. Prawidłowo w związku z tym organ celny drugiej instancji uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego wskazując, że doszło do obrazy bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa oraz, że istnieje podstawa do umorzenia postępowania w sprawie, której przedmiotem było uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe. Brak jest podstaw do przyjęcia za właściwe stanowiska skarżącej dotyczącego naruszenia treści wskazanych w skardze przepisów tj. art. 208 § 1, 233 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z umorzeniem postępowania we wskazanej wyżej sprawie. Nie doszło także do obrazy art. 121 § 1 ordynacji podatkowej, poprzez naruszenie zaufania obywateli do organów państwa, polegającego na nie rozpoznaniu wniosku w terminie wskazanym w art. 65 § 5 kodeksu celnego. Należy bowiem uwzględnić to, że zgodnie z treścią art. 139 § 1 ordynacji podatkowej, termin do załatwienia sprawy przez organ wynosi jeden miesiąc. Porównanie daty wpływu wniosku strony o zwrot należności celnej z datą jej zgłoszenia celnego dowodzi, że brak jest podstaw do czynienia organowi celnemu zarzutu braku działania w zakresie dotrzymania terminu o jakim mowa w art. 65 § 5 kodeksu celnego (trzech lat) do wydania decyzji. Dodatkowo podkreślić trzeba, że jak wskazano wyżej, po 1 maja 2002 r. organem I instancji właściwym do rozpoznania wniosku strony w trybie art. 246 § 4 kodeksu celnego jest Dyrektor Izby Celnej. Z treści zaś samej skargi jak i z odpowiedzi na skargę wynika, że wniosek strony z dnia [...].04.2002 r. został przekazany właściwemu organowi do rozstrzygnięcia w zakresie zawartego w nim żądania zwrotu opłaty celnej co stanowi sprawę odrębną od przedmiotowej. W tym stanie rzeczy, działając w oparciu o treść art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.