V SA/Wa 1003/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2014 r. sprawy ze skargi E. R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny w [...] poinformowała E. R., że odmawia jej przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013. Zaskarżony akt wydany został w następujących okolicznościach faktycznych sprawy: w dniu 7 października 2011 r. E. R. złożyła wniosek o przyznanie jej pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" na realizację operacji, której celem był wzrost dochodów oraz zwiększenie poziomu zatrudnienia poprzez rozwinięcie działalności objętej wsparciem. W ramach projektu wnioskodawczyni planowała podniesienie dochodów w gospodarstwie rolnym poprzez prowadzenie działalności pozarolniczej polegającej na świadczeniu usług rolniczych. W związku z tym wnioskowała o pomoc kwalifikowaną w wysokości 452 000 zł (z VAT) celem zakupu koniecznych do realizacji projektu sprzętu rolniczego w postaci ciągnika rolniczego, rozrzutnika, obornika, ładowacza czołowego, przystawki do zbioru kukurydzy oraz instalacji silosa o parametrach wskazanych we wniosku. Efektem realizacji wniosku miało być poza zwiększeniem dochodów również zatrudnienie 2 osób. Wnioskodawczyni wskazała we wniosku swój numer identyfikacyjny jako [...]. W dniu 7 października 2011 r. wnioskodawczyni uzyskała od ARiMR Biuro Powiatowe w [...] numer identyfikacyjny producenta ([...]) i tego samego dnia za pośrednictwem poczty przesłała do ARiMR [...] Oddziału Regionalnego w [...] wniosek w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", który wpłynął do Agencji 11 października 2011r. Wniosek ten, którego celem był wzrost dochodów oraz zwiększenie poziomu zatrudnienia poprzez rozwinięcie działalności objętej wsparciem, dotyczył tego samego zakresu rzeczowego co wniosek poprzedni i dotyczył tej samej kwoty wnioskowanej pomocy czyli 452 000 zł. We wniosku tym wnioskodawczyni wskazała jako nr ewidencyjny producenta nr [...]. Pismami z dnia 23 listopada 2011 r. nr [...] oraz [...] dotyczącymi złożonych wniosków (k.99 i 34 akt adm.), Agencja poinformowała wnioskodawczynię, że wnioskowana przez nią kwota pomocy przewyższa kwotę stanowiącą maksymalny limit środków określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie podziału środków PROW na lata 2007-2013 (Dz.U.2009 poz.388 ze zm.). W związku z tym na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia, bieg terminu rozpatrywania wniosku ulega wstrzymaniu od dnia doręczenia pisma zawierającego powyższą informację. Wniosek został umieszczony na liście kolejności oczekiwania pomocy zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Jednocześnie poinformowano wnioskodawczynię, że zostanie poinformowana o wznowieniu biegu terminu na rozpatrzenie wniosku. Pismem z dnia [...] października 2013 r. ARiMR [...] ([...]) poinformowała wnioskodawczynię, że na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich pozostawia wniosek bez rozpatrzenia ze względu na okoliczności o jakich mowa w § 18 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 lipca 2008 r. Powyższą informację doręczono wnioskodawczyni w dniu 25 października 2013 r. Jednocześnie pismem z tego samego dnia - t.j. 22. X.2013 r. - nr [...] ([...]) Agencja poinformowała wnioskodawczynię o pozostawieniu wniosku z dnia 7 października 2011 r. bez rozpatrzenia z identycznym jak poprzednia informacja uzasadnieniem. Przedmiotową informację wnioskodawczyni otrzymała również 25 października 2013 r. Pismem z dnia 4 listopada 2013 r. wnioskodawczyni zawiadomiła, że cofa wniosek nr [...] o udzielenie pomocy złożony w dniu 7 października 2011 r. ze względu na jego braki formalne w postaci braku prawidłowego numeru identyfikacyjnego producenta. Ponadto pismem z dnia 4 listopada 2013 r. nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 7 listopada 2013 r. producentka rolna zwróciła się do Agencji z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i wyjaśniając konieczność złożenia drugiego wniosku nadanego pocztą 7 października 2013 r. wskazała, że skoro ARiMR odmówiła jej przyznania pomocy w odniesieniu do wniosku o nr [...], to nie może odmówić jej rozpatrzenia i przyznania pomocy w oparciu o drugi wniosek o numerze [...], który zawierał prawidłowy numer identyfikacyjny producenta. Pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. ARiMR poinformował wnioskodawczynię, że w wyniku dokonania analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa wniosek o przyznanie pomocy z dnia 7 października 2011 r. nr [...] został przywrócony do ponownej oceny ze względu na błędną treść rozstrzygnięcia wynikającą z dokonanych skreśleń. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] ([...]) ARiMR [...] Oddział Regionalny w [...] poinformował wnioskodawczynię, że na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173) odmawia przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Pismo doręczone zostało 8 stycznia 2014 r. W uzasadnieniu przedmiotowego aktu Agencja wskazała, że zgodnie z § 15 rozporządzenia z 17 lipca 2008 r. "w jednym roku można złożyć jeden wniosek o przyznanie pomocy" zaś § 18 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że w przypadku gdy w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy". W nawiązaniu do wskazanych przepisów Agencja wskazała, że w wyniku kontroli ustalono, że w 2011 r. wnioskodawczyni złożyła dwa wnioski o przyznanie pomocy: nr [...] i [...], przy czym obydwa wnioski dotyczyły takiej samej operacji, której celem był wzrost dochodów oraz zwiększenie poziomu zatrudnienia poprzez rozwinięcie działalności objętej wsparciem, dotyczył zakupu sprzętu rolniczego i silosu zbożowego oraz tej samej kwoty wnioskowanej pomocy – 452.000 zł. W tym stanie rzeczy należało odmówić wnioskodawczyni przyznania pomocy. Pismem z dnia 19 stycznia 2014 r. pełnomocnik działający w imieniu wnioskodawczyni wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W jego uzasadnieniu wskazał, że organ naruszył zasady praworządności i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego określonego w art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, co polegało na tym, że obydwa złożone wnioski jakkolwiek zawierały taką samą treść, to jednak różniły się tym, że jeden z nich miał błędnie wpisany numer identyfikacyjny, co powinno spowodować to, że organ powinien już przy wstępnej weryfikacji odmówić przyznania pomocy na podstawie tego wniosku o numerze [...]. Tymczasem organ błędnie, pozytywnie go zweryfikował (pismem z dnia [...] listopada 2011 r.) i nie zastosował § 30 czy też § 18 rozporządzenia z 17 lipca 2011 r., co stało się przyczyną uznania w 2013 r., że przedmiotem weryfikacji są dwa wnioski złożone przez wnioskodawczynię w 2011 r. w ramach tego samego działania. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. ARiMR Departament Działań Inwestycyjnych w [...] stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję oraz wyjaśnił swoje stanowisko w tym zakresie. Pełnomocnik E. R. złożył skargę od aktu z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] ([...]) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił naruszenie § 15, 18 i 30 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" w ramach PROW 2007-2013 oraz art. 21 ust. 1-3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 64 poz. 427 ze zm.) W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu, zasądzenie kosztów postępowania sądowego oraz dołączenia do akt sprawy V SA/Wa 294/14 (w sprawie tej doszło do umorzenia postępowania sądowego wywołanego cofniętą następnie skargą od pierwotnego aktu dotyczącego wniosku z dnia 7 października 2011 r. nr [...], pozostawiającego ten wniosek bez rozpatrzenia – wyj. Sądu). W tej sytuacji Sąd uznał za zbędne uwzględnienie wniosku o dołączenie akt. W uzasadnieniu skargi przedstawiono kolejność działań w sprawie jaka miała miejsce w związku ze złożeniem przez wnioskodawczynię dwóch wniosków z dnia 7 października 2011 r. Pełnomocnik wyjaśnił, że skarżąca złożyła pierwszy wniosek osobiście i otrzymał on numer [...]. Po jego złożeniu wnioskodawczyni zorientowała się, że źle podała numer identyfikacyjny, o którym mowa w § 9, 17 rozporządzenia, w związku z czym w tym samym dniu –tj. 7 października 2011 r., wystąpiła do Biura Powiatowego ARiMR w [...] o nadanie jej numeru identyfikacyjnego - otrzymując go tego samego dnia. Dysponując numerem w dniu 7 października 2011 r. nadała pocztą drugi wniosek wpisując do jego treści prawidłowy, nadany jej numer identyfikacyjny producenta. Wniosek ten otrzymał numer [...]. Jeśli chodzi o wniosek nr [...], został on wstępnie, pozytywnie zweryfikowany, czym Agencja naruszyła zasady praworządności i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, polegające na tym, że rozpatrzyła wspomniany wniosek zawierający błędny numer identyfikacyjny, mimo, że powinna odmówić przyznania pomocy w oparciu o ten wniosek zawierający błędny numer, stosując § 18, 30 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Organ skumulował swoje działania w odniesieniu do dwóch wniosków, co pozwoliło mu na odmowę udzielenia pomocy i twierdzenie w 2013 r., iż wnioskodawczyni złożyła dwa wnioski, w sytuacji gdy do oceny powinien pozostać jeden wniosek spełniający formalne i merytoryczne warunki do udzielenia pomocy na jego podstawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga nie jest zasadna a w ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania za trafne jej zarzutów. Przedmiotem sporu między stronami jest to, czy organ rozstrzygając o przyznaniu pomocy na rzecz skarżącej słusznie uznał, iż przedmiotem rozpoznania w 2013 r., są dwa wnioski, które skarżąca złożyła w 2011 r. w ramach tego samego naboru, i czy działanie organu w przedmiocie złożonego wniosku o numerze [...] było prawidłowe, zatem w sprawie zastosowanie znajduje treść art. 22 ust. 3 ustawy o zasadach wspierania rozwoju obszarów wiejskich (t.j. Dz. U. 2013 r. poz. 173) w zw. z § 18 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" w ramach PROW 2007-2013, co doprowadziło organ do odmowy udzielenia pomocy w odniesieniu do obydwu wniosków, w tym do wniosku [...]. W tym miejscu należy wskazać, że jeśli chodzi o wskazane rozporządzenie to, mimo iż zaskarżony akt wydany został [...] stycznia 2014 r., w sprawie zastosowanie mają jego przepisy w brzmieniu obowiązującym przed ich zmianą dokonaną rozporządzeniem z dnia 7 marca 2013 r. (Dz.U.2013.339) zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, zgodnie z treścią § 2, który stanowi, że "Do postępowań w sprawach przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe". Rozporządzenie to weszło w życie w terminie 30 dni od jego ogłoszenia czyli w dniu 12 kwietnia 2013 r. - zgodnie z treścią § 4 tego rozporządzenia. Zastosowanie rozporządzenia z 17 lipca 2007 r. w dotychczasowym brzmieniu wynika z faktu, że obydwa wnioski skarżącej wpłynęły w dniu 7 października 2011 r. i do dnia wejścia w życie powyższego rozporządzenia zmieniającego postępowania w sprawach przyznania na ich podstawie pomocy, nie zostały zakończone. Pierwotnie akty organu dotyczące rozpatrzenia wniosków wydane zostały [...] października 2013 r. a następnie po przywróceniu do oceny wniosku o numerze [...] postępowanie w sprawie przyznania pomocy na jego podstawie toczyło się nadal i zakończyło się wydaniem zaskarżonego aktu z dnia [...] stycznia 2014 r. W tym stanie rzeczy zastosowanie w sprawie miały przepisy rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym do 12 kwietnia 2013 r. Skarżąca stoi na stanowisku, że już w 2011 r. wniosek złożony przez nią osobiście w dniu 7 października 2011 r. o numerze [...], zawierający błędny numer identyfikacyjny producenta powinien zostać wstępnie zweryfikowany jako ten, który nie kwalifikuje się do dalszej oceny, co spowodowałoby, że w roku 2013 ocenie podlegałby jedynie prawidłowy jej zdaniem wniosek przesłany pocztą zawierający właściwy numer identyfikacyjny tzn. wniosek o nr [...]. Stanowiska skarżącej Sąd w tym zakresie nie podziela. Przypomnieć należy, że obydwa wnioski skarżącej zawierały wniosek o przyznanie kwalifikowanej kwoty pomocy w wysokości 452.000 zł, co przekraczało limit pomocy przewidzianej w działaniu - zgodnie z zapisem § 12 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, który to limit wynosił 200.000 zł - a miał zastosowanie w odniesieniu do wniosku skarżącej, który przewidywał wzrost zatrudnienia dotyczący 2 osób. W związku z tym faktem należało zastosować treść § 8 ust. 1 pkt 3 obowiązującego w owym czasie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie podziału środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2009 poz. 388), który stanowił, że Wnioskodawców, których wnioski o przyznanie pomocy finansowej złożone w ramach działania tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw - zawierają zapotrzebowanie na środki przekraczające określoną w rozporządzeniu wysokość odpowiedniego limitu środków, niezwłocznie informuje się o tym, w formie pisemnej, a także o sposobie postępowania z tymi środkami. Z dalszych zapisów wspomnianego przepisu wynika, że "2. Od dnia doręczenia wnioskodawcy pisma zawierającego informację, o której mowa w ust. 1, bieg terminu rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej złożonego przez tego wnioskodawcę ulega wstrzymaniu; wniosek podlega rozpatrzeniu jedynie w zakresie koniecznym do ustalenia kolejności, o której mowa w ust. 3. 3. Operacje objęte wnioskami, o których mowa w ust. 1, umieszcza się na liście, w kolejności określonej w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poszczególnych działań wymienionych w ust. 1, zgodnie z którą przysługuje pomoc finansowa. 4. Jeżeli po poinformowaniu wnioskodawcy zgodnie z ust. 1 okaże się, że w ramach określonej w rozporządzeniu wysokości odpowiedniego limitu środków jest możliwe przyznanie mu pomocy finansowej na operację umieszczoną na liście, o której mowa w ust. 3, wniosek złożony przez tego wnioskodawcę podlega rozpatrzeniu zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poszczególnych działań wymienionych w ust. 1, o czym niezwłocznie informuje się tego wnioskodawcę w formie pisemnej. 4a. Od dnia doręczenia wnioskodawcy pisma zawierającego informację, o której mowa w ust. 4, termin rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej złożonego przez tego wnioskodawcę biegnie dalej." Jak widać z treści przytoczonego § 8 rozporządzenia zawarcie w projekcie wniosku o przyznanie kwoty wyższej niż przewidziany limit pomocy powoduje obowiązek organu w zakresie poinformowania o tym wnioskodawcy a po doręczeniu tej informacji jedyne działania jakie mogą być podjęte dotyczą wyłącznie ustalenia miejsca na liście. W związku z powyższym organ nie powinien wykonywać działań w zakresie zmierzającym do oceny wniosku pod kątem możliwości udzielenia na jego podstawie pomocy finansowej. W tym miejscu Sąd zauważa, że § 8 ust. 4 powyższego rozporządzenia stanowi, że po zaistnieniu możliwości podjęcia działań w zakresie udzielenia pomocy organ powinien pisemnie poinformować o tym wnioskodawcę, przy czym informacja ta powoduje dalszy bieg terminu w przedmiocie udzielenia pomocy, który to bieg był wstrzymany. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia takiej informacji, tym niemniej nie ma to znaczenia dla samego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji argumenty strony dotyczące nieprawidłowości działania organu w odniesieniu do wniosku o numerze [...], nie są trafne. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z treścią § 18 ust. 1 - 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. wynika, że: "Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, lub wniosek nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 14 ust. 2, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. 1a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dane, które należy podać w wymaganych pozycjach wniosku o przyznanie pomocy, wynikają bezpośrednio z innych pozycji wniosku, z dokumentów dołączonych do wniosku lub są zawarte w ewidencji producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. 3. Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone w ust. 1 i 2 nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania." Z treści przepisu jednoznacznie wynika, że tylko w przypadku m.in. gdy wniosek nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach (co należy powiązać z treścią zapisów zawartych jako informacje we wniosku - formularzu oraz z treścią Instrukcji, a nie jest możliwe uzyskanie wymaganych danych np. z ewidencji producentów czyli numeru ewidencyjnego, skutkuje to odmową udzielenia pomocy bez wzywania wnioskodawcy do poprawienia złożonego wniosku. Treść tych zapisów w odniesieniu do wniosku nr [...], nie pozwala na przyjęcie, że podlegał on ocenie w kontekście braku podstaw do przyznania pomocy z powodu tego, że zawierał błędny numer identyfikacyjny. Należy bowiem zauważyć, że zapisy § 18 ust. 1 rozporządzenia odnoszą się do braku wypełnienia wymaganej pozycji a nie do jej błędnego wypełnienia. W świetle powyższych wywodów należy podnieść, że organ trafnie zastosował treść § 18 ust. 1 w związku z treścią art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, który stanowi, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Należy zauważyć przy tym, że treść § 18 ust. 1 rozporządzenia z 17 lipca 2008 r. wskazuje na konieczność odmowy przyznania pomocy w przypadku złożenia więcej niż jednego wniosku w danym okresie składania wniosków, co zdaniem Sądu wskazuje na to, że w przypadku złożenia wniosków w tym samym naborze, odmowa przyznania pomocy jest bezwzględna. Z tym zapisem koreluje oczywiście treść przywołanego i zastosowanego przez organ § 15 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że w jednym roku można złożyć jeden wniosek o przyznanie pomocy, zaś przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli na podstawie uprzednio złożonego wniosku o przyznanie pomocy nie przyznano jej. Przedmiotowy zapis wprowadza więc zasadę, iż regułą jest złożenie tylko jednego wniosku w roku w odniesieniu do danego działania, która to reguła nie ma w ocenie Sądu zastosowania np. w takiej sytuacji, gdy w danym roku miałby miejsce np. więcej niż jeden nabór i na podstawie złożonego w nim uprzednio wniosku pomoc nie zostałaby udzielona. W przedstawionej sytuacji należy także stwierdzić, że żadnego skutku nie mogło wywołać cofnięcie przez skarżącą w dniu 4 listopada 2013 r. wniosku o numerze [...]. Mając na względzie powyższe okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w żadnym razie nie można przyjąć, że doszło do naruszenia wskazanych w skardze § 15, 18 (o czym była mowa wyżej) i § 30 rozporządzenia z 17 lipca 2008 r., przy czym jeśli chodzi o § 30, to dotyczy on uzupełniania braków wniosku o płatność zatem ze zrozumiałych względów, nie miał on zastosowania w sprawie, nie można więc mówić o jego naruszeniu. Co do naruszenia treści art. 22 ust.1-3 ustawy z 7 marca 2007 r. to również nie można stwierdzić ażeby doszło do naruszenia tych przepisów ze względu na jak twierdzi pełnomocnik skarżącej naruszenie zasady praworządności i brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, ponieważ w ocenie Sądu działanie organu w odniesieniu do złożonych wniosków było prawidłowe i zgodne z przepisami prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.