V SA/Wa 1019/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-18
Skład orzekający: sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania, może zostać skutecznie cofnięta przez tego samego pełnomocnika?Ratio decidendi
Skarga złożona przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym, jest dotknięta brakami formalnymi. W związku z tym, oświadczenie o cofnięciu skargi złożone przez takiego pełnomocnika nie może zostać uwzględnione, ponieważ pełnomocnik nie wykazał swojego umocowania do złożenia takiego oświadczenia w imieniu skarżącego. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący A. Ś., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata J. D., złożył skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylające postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego. Pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia pełnomocnictwa procesowego. Pełnomocnik złożył pismo zatytułowane "Oświadczenie o cofnięciu skargi", nie uzupełniając jednak braków formalnych skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę. Nakazano zwrócić Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie – kwotę 100,00 zł tytułem opłaty sądowej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie – zwrócić A. Ś. kwotę 100,00 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem opłaty sądowej, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod poz. [...], dnia [...] marca 2014 r.
A. Ś. – reprezentowany przez pełnomocnika adwokata J. D. – złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, mocą którego uchylono postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego w sprawie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.
Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz nadesłanie odpisu skargi dla uczestniczącego w sprawie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 9 maja 2014 r. (potwierdzenie na k. 22 akt sądowych).
W dniu 19 maja 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 15 maja 2014 r., zatytułowane "Oświadczenie o cofnięciu skargi", w którym cofnął skargę złożoną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zaznaczyć trzeba, że złożenie skargi jest pierwszą czynnością procesową, wobec czego obowiązek wynikający z powyższego przepisu spoczywa na pełnomocniku. Ponadto wskazać należy, iż omawiany przepis zawiera stwierdzenie "do akt sprawy" zatem do tych akt, które zostały założone w związku z postępowaniem zainicjowanym złożoną skargą.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż pełnomocnik nie złożył – ani wraz ze skargą ani na zarządzenie Sądu z dnia 29 kwietnia 2014 r. – dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Zatem skarga dotknięta jest brakiem formalny, bowiem została podpisana przez osobę, która nie wykazała swego umocowania w tym zakresie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Odnosząc się do pisma pełnomocnika z dnia 15 maja 2014 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi wskazać należy, iż nie było ono rozważane przez Sądu na gruncie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (badanie skuteczności cofnięcia skargi), bowiem ewentualne rozpoznanie wniosku w tym przedmiocie mogłoby nastąpić dopiero wówczas, gdyby skarga odpowiadała wszystkim wymogom formalnym określonym przepisami prawa. Niezależnie od tego podnieść należy, iż oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło zostać uwzględnione również z tego powodu, iż zostało podpisane przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym, zatem również do złożenia takiego oświadczenia w imieniu skarżącego.
Stosując przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło