V SA/Wa 1024/09

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi H. T. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2.214 złotych (dwa tysiące dwieście czternaście złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 1.800 złotych (tysiąc osiemset złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług 414 złotych (czterysta czternaście złotych). Wyrokiem z 7 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. T. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2009r. oraz zasądził na rzecz pełnomocnika z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej. W skardze kasacyjnej z 15 lutego 2010 r. (data złożenia) adw. M. P. wniósł m.in. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczając jednocześnie, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. W myśl § 18 ust. 1 rozporządzenia stawki są różnicowane wedle przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości 10.465 złotych, przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę określoną w § 6 pkt 5 rozporządzenia. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w związku z § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia wynosi 2400 zł. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik został ustanowiony w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, w którym brał udział, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. w wysokości 1800 zł Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz brał udział w rozprawie przed NSA, jak również wobec jego oświadczenia, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez skarżącego, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.