V SA/Wa 1024/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi U.G. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi U. G. jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji [...], informujące o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło następującym stanie faktycznym: U. G.(dalej: Skarżąca lub Wnioskodawczyni) złożyła w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR w [...] (dalej: Organ) wniosek o przyznanie pomocy na operację typu: "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania: "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych". Zaskarżonym do Sądu rozstrzygnięciem odmówiono Skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy finansowej ze środków unijnych. Organ wskazał, że po dwukrotnym wezwaniu Skarżącej (pismami [...]: z 18 [...] stycznia 2018 r. i [...] marca 2018 r.) do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy, wniosek wciąż zawierał następujące braki i uchybienia: 1. Brak dokumentów potwierdzających posiadanie samoistne lub zależne gospodarstwa wykazanego w biznesplanie w tab. 1. Brak umów dzierżaw dla działek oznaczonych jako dzierżawione - spośród 693 działek wpisanych do tab. 1 biznesplanu przedstawiono tylko trzy umowy dzierżawy obejmujące w sumie 14 działek, przy czym nie spełniają one warunku dzierżawy długoterminowej. Dwie umowy przedłożone po pierwszym piśmie z [...] stycznia 2018 r. zawarte zostały [...] lutego 2108 r., a zatem już po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy, natomiast dostarczona w ramach drugiego uzupełnienia umowa dzierżawy z [...] sierpnia 2014 r. nie ma daty pewnej. Przy działkach określonych jako własność nie podano numeru księgi wieczystej. Dla większości działek w tab. 1 biznesplanu nie wskazano w ogóle tytułu prawnego. Organ wyjaśnił, że wskazane uchybienia miały również wpływ na brak możliwości stwierdzenia, czy Wnioskodawczyni spełniła określony w § 2 ust. 1 pkt 2 oraz § 2 ust. 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu: "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania: "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1469) – dalej rozporządzenie wykonawcze, wymóg, że w gospodarstwie, którego jest posiadaczem, łączna powierzchnia trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wynosi co najmniej 1 ha. Zdaniem Organu przedłożone umowy dzierżawy nie spełniają warunków określonych w § 2 ust. 8 rozporządzenia wykonawczego. Wreszcie cztery działki ewidencyjne wskazane jako własność, przy których w tab. 1, stanowiącej załącznik do zaświadczenia RDOŚ, podano numer elektronicznej księgi wieczystej, nie obejmują trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000. Jako pozostałe braki wniosku organ wskazał: Brak oświadczenia stanowiącego załącznik nr 1 do wniosku o przyznanie pomocy - zgromadzona dokumentacja nie pozwala jednoznacznie stwierdzić braku obowiązku jego przedłożenia. Przedłożone zgłoszenie do Starostwa Powiatowego w [...] o zamiarze przystąpienia do robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia na budowę z [...] lutego 2018 r., nie zawiera wszystkich robót ujętych w kosztorysie (m. in. budowy wiat stalowych). Ponadto zgromadzona w sprawie dokumentacja nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy zaplanowana inwestycja nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Brak poprawnie sporządzonego kosztorysu inwestorskiego. W ramach drugiego uzupełnienia, pomimo wskazania w piśmie przewodnim, że załącza się poprawiony kosztorys, dokument ten nie został przedłożony. Biznesplan został przedłożony w wersji papierowej i na nośniku elektronicznym - pamięć USB. Zgodnie zaś § 11 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego do wniosku dołącza się "biznesplan na informatycznym nośniku danych (CD lub DVD), zapisany w pliku udostępnionym do pobrania na stronie Agencji, oraz wydruk z podsumowania tego biznesplanu"'. Dodatkowo organ stwierdził, że biznesplan nie został wypełniony zgodnie z instrukcją, tj.: - Tab. 1 "Oświadczenie o posiadanych działkach ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego przedstawionego w biznesplanie" - nie uzupełniono kolumny 12 i 13 tj. tytułu prawnego i elektronicznych numerów ksiąg wieczystych/nr aktu/nr umowy. - Tab. 2 "Uprawy na gruntach ornych, w plantacjach wieloletnich, TUZ, w sadach oraz ugory" - dla okresu bazowego podano uprawy niezgodnie z deklaracją we wniosku o przyznanie płatności obszarowych za rok 2017. - Tab. 4 "Roczne obroty zwierząt w sztukach fizycznych w okresie bazowym" i tab. 5 "Roczne obroty zwierząt w sztukach fizycznych w okresie docelowym" - niepoprawnie sporządzono roczne obroty stada, a zatem nieprawidłowo określono stan średnioroczny zwierząt w okresie bazowym i docelowym. U. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na to rozstrzygnięcie. Wniosła o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuciła organowi naruszenie art. 7 k.p.a. Wskazała, że dla działek wskazanych we wniosku przyznawano jej płatności od roku 2015. Dlatego twierdzi, że brak przedłożenia umów dzierżaw z datą pewną jak również braki w tabelach odnośnie formy własności nie powinny być podstawą do odmowy przyznania płatności. Co do braku zgłoszenia o zamiarze przystąpienia do robot budowlanych, tj. budowy wiat stalowych Skarżąca wskazała, że są one częścią integralną zgarniacza łańcuchowego, tak samo jak dach domu. Odnośnie umieszczenia elektronicznej wersji biznesplanu na pamięci USB, a nie na płycie CD lub DVD, wskazała, że pamięć USB jest informatyczny nośnikiem danych oraz w dużej mierze bardziej bezpiecznym podczas transportu. Wreszcie zdaniem Skarżącej brak poprawionego kosztorysu wskazanego w piśmie przewodnim nie powinien być podstawą do odmowy przyznania płatności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1- 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z zm.) - dalej: p.p.s.a., akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kryterium legalności, przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno aktu, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd uznał, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego oraz, że przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wnioskowała o przyznanie pomocy w ramach działania "Inwestycje w środki trwałe", poddziałanie "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych", typ operacji "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" objętego PROW na lata 2014-2020. Z tego względu w rozpoznawanej sprawie miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1469) – dalej rozporządzenie wykonawcze. Stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 562, z zm.) – dalej: ustawa PROW, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14 tej ustawy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z art. 27 ustawy PROW, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności, jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Należy również wskazać, że rozporządzenie wykonawcze jako akt prawny wydany na podstawie ustawy PROW określa m. in. warunki jakie musi spełnić wnioskodawca ubiegając się o przyznanie pomocy na operacje typu "lnwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych". Wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy jest przy tym działaniem dobrowolnym, a podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów rozporządzenia wykonawczego, kryteriów i wymogów przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, które są jednolite dla wszystkich ubiegających się o wsparcie. Oświadcza przy tym, że zna te przepisy. Zgodnie z § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w § 12 ust. 1 i 3 wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, nie usunął braków w wyznaczonym terminie, Agencja wzywa ponownie ten podmiot, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Niewątpliwie – jak zasadnie wykazał w zaskarżonej decyzji Organ - złożony przez Skarżącą wniosek o przyznanie pomocy zawierał błędy oraz był niekompletny. W tej sytuacji na podstawie § 13 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, pismem [...] z [...] stycznia 2018 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków. Ponieważ nie uczyniła tego w całym wskazanym zakresie, kolejnym pismem - z [...] marca 2018 r. wezwał Stronę po raz kolejny usunięcia nadal występujących we wniosków błędów i uchybień. Skarżąca – jak słusznie ustalił Organ - nie była w stanie tego uczynić. Tymczasem przepis § 13 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo ponownego wezwania, nie usunął w terminie wszystkich braków wskazanych przez Agencję, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy dotyczący odmowy przyznania pomocy stosuje się w tej sytuacji odpowiednio. Opisana procedura została prawidłowo zastosowana w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, pomoc przyznaje się m.in. rolnikowi jeżeli jest posiadaczem samoistnym lub zależnym gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, obejmującego co najmniej 1 ha gruntów wykazanych w ewidencji gruntów i budynków, jako grunty rolne, z wyłączeniem gruntów zadrzewionych i zakrzewionych oraz nieużytków. Drugą przesłanką przyznania pomocy jest to, aby łączna powierzchnia trwałych użytków zielonych i pastwisk trwałych (wchodzących w skład gospodarstwa rolnego), położonych na obszarze Natura 2000 wynosiła co najmniej 1 ha. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego pomoc przyznaje się bowiem rolnikowi, o którym mowa w art. 17 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli: w gospodarstwie, którego jest posiadaczem, łączna powierzchnia trwałych użytków zielonych i pastwisk trwałych w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608. ze. zm.), zwanych dalej "trwałymi użytkami zielonymi", położonych na obszarze Natura 2000 w rozumieniu art. 5 pkt 2b ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r. poz. 2134, 2249 i 2260 oraz z 2017 r, poz. 60, 132 i 1074), zwanym dalej "obszarem Natura 2000", wynosi co najmniej 1 ha. Ustalając spełnienie tego warunku uwzględnia się grunty wchodzące w skład gospodarstwa posiadanego przez rolnika w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy, które: 1. stanowią przedmiot własności tego rolnika, 2. zostały oddane w użytkowanie wieczyste temu rolnikowi, 3. są dzierżawione przez tego rolnika z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub od jednostek samorządu terytorialnego, na podstawie umowy dzierżawy zawartej na czas nieoznaczony albo na okres co najmniej 7 lat od dnia złożenia wniosku o przyznaniu pomocy, 4. są dzierżawione przez tego rolnika od podmiotów innych niż wymienione w pkt c, jeżeli umowa dzierżawy została zawarta w formie aktu notarialnego albo z datą pewną, oraz na okres co najmniej 7 lat od dnia złożenia wniosku o przyznaniu pomocy. Grunty będące w posiadaniu zależnym (pkt 3 i 4) mogą być uwzględnione na potrzeby potwierdzenia tego kryterium (tj. trwałego użytku zielonego położonego na obszarze Natura 2000 o powierzchni co najmniej 1 ha), jeżeli przyznano do nich rolnikowi jednolitą płatność obszarową na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego lub pomoc finansową w ramach działań obszarowych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 lub programu co najmniej w roku, w którym złożono wniosek, a jeżeli w danym roku nie przyznano jeszcze płatności lub pomocy, płatność lub pomoc została przyznana co najmniej w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku (§ 2 ust. 8 pkt 2 ww. rozporządzenia). Natomiast jak chodzi o kryterium, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (posiadanie samoistne lub zależne gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 553 K.c., obejmującego co najmniej 1 ha) badając jego spełnienie uwzględnia się grunty wchodzące w skład gospodarstwa posiadanego przez rolnika w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy, które: 1. stanowią przedmiot własności tego rolnika, 2. zostały oddane w użytkowanie wieczyste temu rolnikowi, 3. są dzierżawione przez tego rolnika z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub od jednostek samorządu terytorialnego, na podstawie umowy dzierżawy zawartej na czas nieoznaczony albo na okres co najmniej 7 lat od dnia złożenia wniosku o przyznaniu pomocy, 4. są dzierżawione przez tego rolnika od podmiotów innych niż wymienione w pkt 3, jeżeli umowa dzierżawy została zawarta w formie aktu notarialnego albo z datą pewną, oraz na okres co najmniej 7 lat od dnia złożenia wniosku o przyznaniu pomocy, 5. jeżeli przyznano do nich rolnikowi jednolitą płatność obszarową na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego lub pomoc finansową w ramach działań obszarowych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 lub programu co najmniej w roku, w którym złożono wniosek, a jeżeli w danym roku nie przyznano jeszcze płatności lub pomocy, płatność lub pomoc została przyznana co najmniej w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku. Jak wynika z akt sprawy Skarżąca nie przedstawiła umów dzierżaw dla działek oznaczonych jako dzierżawione. Organ zauważył, że spośród 693 działek wpisanych do tab. 1 biznesplanu przedstawiono tylko trzy umowy dzierżawy obejmujące w sumie 14 działek, przy czym nie spełniają one warunku dzierżawy długoterminowej. Dwie umowy przedłożone po pierwszym piśmie [...] zawarte zostały [...] lutego 2018 r., a zatem już po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy, natomiast dostarczona w ramach drugiego uzupełnienia umowa dzierżawy z 5 sierpnia 2014 r. nie ma daty pewnej, co jest niezgodne z wymogiem przepisu § 2 ust. 7 pkt 4 lit a) rozporządzenia wykonawczego. Przy działkach określonych jako własność nie podano numeru księgi wieczystej. Wreszcie dla większości działek w tab. 1 biznesplanu nie wskazano w ogóle tytułu prawnego. Jak chodzi o cztery działki ewidencyjne wskazane jako własność, przy których w tab.1, stanowiącej załącznik do zaświadczenia RDOŚ, podano numer elektronicznej księgi wieczystej, nie obejmują trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000. Oznacza to, że przedłożone umowy dzierżawy nie spełniają warunków określonych w § 2 ust. 1 i § 2 ust. 8 rozporządzenia wykonawczego. Sąd stwierdza przy tym, że sam fakt wcześniejszego przyznania rolnikowi jednolitej płatności obszarowej do gruntów nie zwalnia Skarżącej z wypełnienia pozostałych obowiązków wynikających z przepisów rozporządzenia wykonawczego. Niezbędne jest do tego spełnienie 2 przesłanek łącznie tj. otrzymywanie dopłat bezpośrednich jak również zawarcie i przedstawienie umowy dzierżawy z datą pewną na okres co najmniej 7 lat. Skarżąca dwukrotnie wzywana do uzupełnienia wniosku, nie wykazała, by te przesłanki nie spełniła. Już sama ta okoliczność była wystarczająca do odmowy przyznania wnioskowanej pomocy. Nie sposób bowiem uznać, że Skarżąca złożyła w tym zakresie kompletny wniosek o przyznanie pomocy wraz z załącznikami oraz, że spełnia warunki określone w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego. Wniosek nie został też uzupełniony m.in. o aktualny kosztorys inwestorski, czego Skarżąca bynajmniej nie kwestionuje. Wbrew twierdzeniom Skarżącej jest on wymagany przepisami prawa, o czym stanowi § 11 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia wykonawczego. W tej sytuacji nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia zarzuty dotyczące zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych i braku wskazania w nim wiat metalowych, czy oczywiście wadliwe kwestionowanie przez Organ przedstawienie wersji elektronicznej wniosku na pendrive zamiast płycie CD (oba urządzenia to nośniki pamięci elektronicznej). Podobnie rzecz ma się z prośrodowiskową i proekologiczną oceną planów Skarżącej. Co istotne Skarżąca nie kwestionuje też braku uzupełnienia pozostałych wskazanych w zaskarżonej informacji braków. Oczywiście wadliwy jest przy tym formułowany w sprawie zarzut naruszenia art. 7 K.p.a., skoro zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020 nie miał on zastosowania w sprawie. Niezależnie od tego Sąd stwierdza, że przebieg postępowania i ocena przedstawionych przez Skarżącą materiałów, o czym już wspominano, były prawidłowe. Uznając, że nie doszło do naruszenia przepisu prawa wskazanego w zarzucie, ani naruszenia innych przepisów, które to naruszenie uzasadniałoby wyeliminowanie kontrolowanego aktu z obrotu prawnego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.