V SA/Wa 1025/06

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a : - zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokat D. Z., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 315,25 zł (trzysta piętnaście złotych i dwadzieścia pięć groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) oraz kwotę 22,45 zł (dwadzieścia dwa złote i czterdzieści pięć groszy) tytułem innych udokumentowanych wydatków pełnomocnika. Postanowieniem z 16 maja 2007 r. o sygn. akt II OZ 423/07 Naczelny Sąd Administracyjny przyznał skarżącej stronie prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata celem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2006 r. o sygn. akt VSA/Wa 1025/06. Wyznaczony w sprawie adwokat D. Z. sporządziła i wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu świadczenia pomocy prawnej z urzędu, oświadczając, iż nie zostało ono opłacone ani umówione oraz o zasądzenie zwrotu wydatków w postaci kwoty 5,45 zł z tytułu korespondencji do skarżącej strony i kwoty 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Po przeprowadzeniu w dniu 18 lutego 2009 r. rozprawy – z udziałem pełnomocnika substytucyjnego – Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jednocześnie, w uzasadnieniu wyroku (in fine) Sąd wskazał, iż o zwrocie kosztów zastępstwa prawnego, wykonanego w ramach prawa pomocy, rozstrzygnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Pismem procesowym z 26 marca 2009 r. pełnomocnik ponownie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powtarzając oświadczenie (zawarte w skardze kasacyjnej), iż koszty z powyższego tytułu nie zostały uiszczone przez skarżącego. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie adwokat został ustanowiony w czasie, kiedy biegł termin do wniesienia skargi kasacyjnej, celem jej sporządzenia i wniesienia, czyli nie brał udziału w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Jednocześnie udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi, który stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sadem Administracyjnym w dniu 18 lutego 2009 r. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 100% stawki minimalnej. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone zostały w Rozdziale 5 rozporządzenia. W niniejszej sprawie – nieobjętej wpisem stosunkowym – stawka minimalna wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia). Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Rozpoznając wniosek zasadnym okazało się również zasądzenie innych udokumentowanych wydatków poniesionych przez pełnomocnika (art. 250 p.p.s.a. in fine), tj. opłaty skarbowej w wysokości 17 zł tytułem złożenia do akt sądowych dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa, opłaconej przelewem bankowym w dniu 11.10.2007 r. (potwierdzenie operacji na k. 111 akt sądowych) oraz opłaty za nadanie w urzędzie pocztowym korespondencji do strony skarżącej w wysokości 5,45 zł (potwierdzenie nadania przesyłki listowej poleconej na k. 114 akt sądowych). Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte ani w całości ani w części – na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. – orzeczono, jak w sentencji postanowienia.