V SA/Wa 1025/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. – wspólnika spółki cywilnej "K." na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; postanawia: - odrzucić skargę. P. M. – wspólnik spółki cywilnej "K." (zwany dalej: skarżącym) wnioskiem z ... maja 2009 r. zwrócił się do Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. ARiMR pismem z ... września 2009 r. nr (znak ...) poinformował skarżącego o odmowie przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 7 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139 poz. 883 ze zm.). Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa z wysłanego 20 października 2009 r., ARiMR pismem z ... lutego 2010 r. (błędnie wskazany 2009 r.) nr ... (znak ...) poinformował skarżącego o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący pismem z ... marca 2010 r. (data nadania pocztowego) – za pośrednictwem organu – wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... lutego 2010 r. nr ... Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) – w przypadku niespełnienia warunków przyznania pomocy, o którą ubiegał się skarżący organ informuje wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy i podaje przyczyny odmowy. Na to pismo przysługuje skarga do sądu administracyjnego w myśl art. 22 ust. 4 ww. ustawy. Skargę można wnieść zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismem, którym odmówiono skarżącemu przyznania pomocy i na które, zgodnie z art. 22 ust. 4 ww. ustawy przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego było pismo ARiMR z ... września 2009 r. nr ... Należy wskazać, że skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako przedmiot zaskarżenia wskazał pismo ARiMR z ... lutego 2010 r. nr ..., stanowiące w istocie informację o sposobie załatwienia sprawy oraz wskazanie, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało rozpatrzone negatywnie. Pismo to nie jest rozstrzygnięciem, na które służy skarga do sądu administracyjnego, lecz czynnością o charakterze materialno technicznym. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. wymienia enumeratywnie akty prawne i czynności organu, które podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zaskarżone do Sądu pismo z 23 lutego 2010 r. nie mieści się w katalogu aktów prawnych wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. wobec czego wniesioną na to pismo skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Na marginesie Sąd wyjaśnia, iż w sytuacji prawidłowego wskazania przedmiotu zaskarżenia tj. pisma z ... września 2009 r., złożona w niniejszej sprawie skarga także podlegałaby odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu, który zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. upływał ... grudnia 2009 r., liczonego od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, które nastąpiło ... października 2009 r. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.