V SA/Wa 1026/09

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. A. B. wnosząc skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] kwietnia 2009 r. wystąpiła z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z 4 czerwca 2009 r. (data złożenia) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem i córką. Wskazała, że nie posiada środków finansowych pozwalających na opłacenie kosztów sądowych. Wyjaśniła, że zarówno ona jaki i jej mąż nie posiadają pracy. Stwierdziła także, iż na B. nie posiadają żadnego majątku, ani rodziny, która pomogłaby im finansowo. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z 17 lipca 2009 r. wezwano zainteresowaną do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Pismem datowanym na 28 lipca 2009r. skarżąca nadesłała dodatkowe oświadczenie, w którym podała, iż utrzymuje się z pomocy pieniężnej przyznanej mężowi, który ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Wskazała, iż wraz z rodziną i kilkorgiem znajomych wynajmują mieszkanie w W., za które rodzina skarżącej płaci ok. 1000 złotych miesięcznie. Oświadczyła także, iż na czas trwania procedury administracyjnej o nadanie statusu uchodźcy otrzymywała od państwa polskiego świadczenie w wysokości ok. 1200 złotych miesięcznie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemka nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż rodzina skarżącej utrzymuje się z pomocy, którą świadczy mężowi państwo polskie świadczy o trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc jest pożytkowana na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.