V SA/Wa 1026/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2012r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... lutego 2012r. nr ... w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. K. F. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę ... zł (...), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę ... zł (...) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę ... zł (...). Decyzją z dnia ... grudnia 2011 r. nr ..., powołując w podstawie prawnej art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2009 r. nr 189, poz. 1472 ze zm.), Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców omówił A. C. nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej oraz postanowił wydalić ww. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Decyzją tą objęte zostały również małoletnie dzieci Wnioskodawcy: F. C., M. C., E. C.. W uzasadnieniu ww. decyzji Szef Urzędu wskazał, iż A. C. w dniu ... kwietnia 2009 r. za pośrednictwem Komendanta Placówki Straży Granicznej w T. złożył wniosek do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców o nadanie statusu uchodźcy w RP. Niniejszym wnioskiem objęto ... małoletnich dzieci Cudzoziemca. W wyniku rozpatrzenia ww. wniosku oraz po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organ stwierdził, iż A. C. jest obywatelem ..., narodowości ..., na stałe zamieszkującym na terenie autonomicznej ... Republiki. Zainteresowany nie należał do żadnej partii, stowarzyszenia czy innej organizacji. Organ uznał za niewiarygodne oświadczenia Cudzoziemca dotyczące jego problemów ze strony pracowników struktur siłowych z powodu pokrewieństwa z naczelnikiem sztabu ... C. oraz z powodu własnego zaangażowania w udzielanie pomocy ... bojownikom. Organ wskazał, iż Strona zmodyfikowała treść swoich zeznań w trakcie toczącej się procedury uchodźczej. Składając wniosek o nadanie statusu uchodźcy Zainteresowany wskazał, iż nie był nigdy aresztowany, czy skazany wyrokiem sądowym. Oświadczył, że był zaangażowany w udzielanie pomocy walczącym bojownikom w 2008 r. poprzez dostarczanie im lekarstw oraz produktów spożywczych i w związku z tym znajdował się w kręgu zainteresowania pracowników struktur siłowych, którzy kilkakrotnie zabierali go z domu. Jednak na konkretne pytanie zawarte we wniosku dotyczące zatrzymań, odpowiedział przecząco. Składając natomiast zeznania w czasie właściwych przesłuchań statusowych (w dniach 1 czerwca 2009 r. oraz 7 września 2009 r.) Cudzoziemiec wskazał, iż do opuszczenia ... skłoniły go problemy związane z pokrewieństwem i noszeniem tożsamego nazwiska oraz współpracą z naczelnikiem sztabu .. C.. Zeznał, iż wraz z ww. w okresie styczeń – marzec 1995 r. brał udział w I wojnie ... – ..., z kolei w latach 2002 – 2003 Cudzoziemiec wraz z małżonką byli zaangażowani w udzielanie pomocy ... bojownikom poprzez dostarczanie lekarstw oraz produktów spożywczych. Nadto Cudzoziemiec podniósł, że był zaangażowany w działalność pomocową aż do momentu wyjazdu z kraju pochodzenia, czyli do kwietnia 2009 r., w związku z czym był kilkakrotnie zatrzymywany przez pracowników siłowych. W czasie obu przesłuchań powołał się m.in. na zdarzenie mające miejsce w 1996 r., kiedy to został zabrany wraz z ... krewnymi do bazy znajdującej się w .... W ocenie organu pierwszej instancji wątpliwości budzą pozostałe podniesione przez Zainteresowanego okoliczności. W oświadczeniach złożonych w czasie pierwszego wywiadu statusowego Cudzoziemiec zeznał, iż był zatrzymywany jeszcze w ... r. na okres ... dnia w związku z podejrzeniami, iż wspiera bojowników, następnie w ... r. na okres dwóch dni z powodu oskarżeń, iż mógł brać udział w zabójstwie człowieka. Małżonka Cudzoziemca oświadczyła natomiast dość ogólnikowo, iż ww. był kilkakrotnie zatrzymywany m.in. w 2005 r. oraz w bliżej nieokreślonym czasie na okres dziesięciu dni. W czasie drugiego przesłuchania Zainteresowany oświadczył z kolei, że został zatrzymany w 2001 r. na posterunku kontrolnym z pobudek rabunkowych, na okres jednego dnia. Następnie, co potwierdziła również jego małżonka, w 2004 r. wraz z krewnymi noszącymi takie samo nazwisko, po zamachu dokonanym na ówczesnego prezydenta ..., odzyskał wolność po upływie miesiąca. Ostatnim deklarowanym zdarzeniem było zatrzymanie Cudzoziemca w sierpniu 2008 r., kiedy to był przesłuchiwany, poddawany przemocy fizycznej, a wolność odzyskał po zapłaceniu okupu – według danych z pierwszego przesłuchania i potwierdzonych przez małżonkę – po około dziesięciu dniach, natomiast według informacji z drugiego przesłuchania – po upływie półtora miesiąca. W ocenie Szefa Urzędu, wskazane rozbieżności pomiędzy wyjaśnieniami złożonymi przez Cudzoziemca w aplikacji uchodźczej, poszczególnymi przesłuchaniami oraz zeznaniami jego małżonki podważają ogólną wiarygodność twierdzeń Zainteresowanego. Oświadczenia Cudzoziemca zostały dodatkowo skonfrontowane z materiałem opracowanym przez Wydział Informacji o Krajach Pochodzenia (WiKP) Urzędu do Spraw Cudzoziemców dotyczącym ... C., jego działalności oraz zdarzeń wskazanych przez Cudzoziemca. W ww. opracowaniu, jak zauważył organ, brak jest jakichkolwiek informacji dotyczących Wnioskodawcy w kontekście pokrewieństwa z ... C., pseudonim "...", udziału Cudzoziemca w działaniach wojennych czy udzielanej przez niego pomocy ... bojownikom. Nadto, w odróżnieniu od treści wyjaśnień Cudzoziemca, z materiału WiKP wynika, że po ogłoszeniu amnestii ... C. został zwolniony z odbywania kary w czerwcu 2003 r., a jego dalszy los nie jest znany. Organ wskazał również, iż A. C. wykazał się wprawdzie dość obszerną wiedzą na temat ww., jednak nie wykracza ona poza informacje ogólnie dostępne w otwartych źródłach internetowych. Odnosząc się do kwestii zatrzymań, na które powołał się Zainteresowany, Szef Urzędu zauważył, iż w ww. opracowaniu potwierdzone zostały przypadki zatrzymań cywilów w ... w 1996 r. oraz uwalnianie ich po uprzedniej wymianie na jeńców ..., jednak brak jest jakichkolwiek dowodów, iż Cudzoziemiec oraz jego rzekomy krewny uczestniczyli w takim zdarzeniu. Podobna sytuacja ma miejsce odnośnie deklarowanego zatrzymania w 2004 r. po zamachu na ... bowiem jakkolwiek wśród wymienionych mężczyzn pojawiają się osoby o nazwisku C., to brak jest jednak danych Cudzoziemca. Zdaniem organu, mało prawdopodobne wydaje się, aby Cudzoziemiec składając wniosek o nadanie statusu uchodźcy powołał się na drugorzędne przyczyny, a zupełnie pominął zasadnicze problemy z jakimi spotkał się ze strony pracowników struktur siłowych z powodu krewnego oraz szeregu krzywdzących działań, którym poddawany był w kraju pochodzenia. Powołując art. 13 ust. 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Szef Urzędu stwierdził, iż żadna z ww. okoliczności faktycznych nie uzasadnia obawy przed prześladowaniem w rozumieniu wymienionego przepisu. Zauważył, iż władze państwowe kraju pochodzenia ani inne podmioty określone w art. 16 ust. 1 pkt 2 – 3 ww. ustawy, nie podejmowały wobec Cudzoziemca działań krzywdzących na tle jego rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej, poglądów politycznych. Zdaniem Szefa Urzędu, A. C. nie udowodnił w wystarczający sposób, aby w zamieszkiwanej republice mógł być zagrożony indywidualnym prześladowaniem z powodu krewnego – ... C. oraz zaangażowania w pomoc bojownikom. Oświadczenia Cudzoziemca dotyczące jego problemów ze strony pracowników struktur siłowych w związku z rozbieżnościami występującymi między wnioskiem uchodźczym a treścią obu przesłuchań statusowych, jak również zeznaniami jego małżonki, które ewoluowały równolegle z informacjami podanymi przez Wnioskującego w kierunku ujednolicenia przedstawionej historii, przy braku pokrycia przywołanych faktów w dokumentacji oraz ogólnie dostępnych źródłach internetowych należy uznać za cechujące się obniżoną wiarygodnością, a przez to za nieudowodnione. Zdaniem Szefa Urzędu, Wnioskodawca mógł wykorzystać fakt posiadania tożsamego nazwiska z naczelnikiem sztabu dla uzyskania pozytywnego rozstrzygnięcia w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Zainteresowany nie został o cokolwiek oskarżony, nie był osobą poszukiwaną przez władze, czy też ściganą z powodu konkretnych, stawianych mu zarzutów. Nie popełnił też żadnych czynów, które mogłyby skutkować grożącymi mu prześladowaniami ze strony władz ... oraz ... władz ... W ocenie organu, zasadniczym i wiarygodnym powodem wyjazdu Wnioskodawcy z kraju pochodzenia była obawa o własne bezpieczeństwo, brak możliwości normalnego życia i perspektyw na przyszłość. Jednak ogólna sytuacja w kraju pochodzenia, ze względu na brak bezpośredniego odniesienia do jednego z pięciu kryteriów zawartych w definicji uchodźcy, nie może stanowić samoistnej przesłanki do nadania statusu uchodźcy. Konkludując tę część rozważań Szef Urzędu stwierdził, iż w przypadku Wnioskodawcy nie istnieje uzasadniona obawa przed prześladowaniem w rozumieniu ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP, co zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi podstawę do odmowy nadania ww. statusu uchodźcy. Następnie Szef Urzędu, powołując art. 15 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP stwierdził, że żadna z przesłanek statuująca podstawę do udzielania cudzoziemcowi ochrony uzupełniającej nie ma zastosowania do osoby Wnioskodawcy. W przypadku powrotu do kraju pochodzenia nie istnieje ryzyko orzeczenia wobec ww. kary śmierci lub wykonania egzekucji, gdyż Sąd Konstytucyjny .... wprowadził bezterminowe moratorium na orzekanie i wykonywania kary śmierci, które będzie obowiązywać aż do momentu zniesienia kary śmierci w drodze ustawowej. Nadto Cudzoziemiec nie powołał się na obawę orzeczenia wobec niego kary śmierci lub obawę przed wykonaniem egzekucji. Zdaniem organu brak jest również podstaw by sądzić, że w razie powrotu ww. do kraju pochodzenia wystąpi w stosunku do niego rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy poprzez stosowanie tortur, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie. W toku postępowania Cudzoziemiec nie wykazał, iż doświadczył nieludzkiego lub poniżającego traktowania. Z tego względu, w ocenie organu, w przypadku powrotu Cudzoziemca do kraju pochodzenia, ryzyko podjęcia wobec niego działań krzywdzących jest bardzo mało prawdopodobne. Z kolei odnośnie kryterium poważnego i zindywidualizowanego zagrożenia życia lub zdrowia wynikającego z powszechnego stosowania przemocy wobec ludności cywilnej w sytuacji międzynarodowego lub wewnętrznego konfliktu zbrojnego, Szef Urzędu stwierdził, iż obecnie na terenie ... (w tym również ...) nie toczy się żaden z ww. konfliktów zbrojnych, zatem przesłanka ta nie może mieć zastosowania wobec osób na stałe zamieszkujących w ... Zdaniem Szefa Urzędu, w świetle dokonanych ustaleń faktycznych zasadne jest przyjęcie, że wobec Cudzoziemca nie zachodzi żadna z przesłanek udzielenia zgody na pobyt tolerowany, określonych w art. 97 ust. 1 oraz 1a ustawy i udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP. Sytuacja panująca na terytorium FR nie stanowi bowiem realnego zagrożenia dla praw Cudzoziemca wymienionych w ww. przepisach. Organ zauważył, że z analizy całokształtu sprawy nie wynika, aby wydalenie Cudzoziemca z terytorium RP mogło spowodować naruszenia prawa do życia rodzinnego lub praw dziecka w stopniu istotnie zagrażającym jego rozwojowi psychofizycznemu. Wskazał nadto, iż w sprawie nie występuje żadna z przesłanek negatywnych wskazanych w art. 48 ust. 2 pkt 1 – 4 ww. ustawy, która wyłączałaby możliwość orzeczenia w niniejszej decyzji o wydaleniu ww. z terytorium RP. Od powyższej decyzji A. C. wniósł odwołanie do Rady do Spraw Uchodźców, w którym zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 13 ust. 1, art. 15, art. 97 a także art. 18 i art. 68 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP oraz istotne naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. t.j. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071) dalej powoływanej jako: "k.p.a." poprzez niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego. Decyzją z dnia ... lutego 2012 r. nr ... Rada do Spraw Uchodźców, działając na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 2 i art. 89p ust. 1 i 2 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Rada wskazała, iż podziela stanowisko Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, że A. C. nie spełnia przesłanek określonych w art. 13 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP uzasadniających nadanie mu statusu uchodźcy ani udzielenia ochrony uzupełniającej oraz, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Rada podzieliła argumentację przedstawioną przez organ I instancji oraz ocenę okoliczności sprawy. Odnosząc się z kolei do przebiegu postępowania Rada wskazała, iż organ I instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zdaniem Rady nie zostały naruszone przepisy k.p.a., organ I instancji wyczerpująco zebrał i dokładnie rozpatrzył materiał dowodowy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szeroko i dogłębnie odniósł się do zebranego materiału dowodowego. Wnioskodawca natomiast miał pełną możliwość wypowiedzenia się w czasie przesłuchania statusowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję A. C. zarzucił naruszenie: - prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 13, art. 15 i art. 97 ust. 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP, - istotne naruszenie przepisów postępowania poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie a wynikających z art. 77, art. 77 i 80 k.p.a.. Wniósł o uchylenie decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... lutego 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... grudnia 2011 r., nadto o wstrzymanie wykonania ww. decyzji oraz zwolnienie z kosztów postępowania. W motywach skargi skarżący podniósł, iż postępowanie w sprawie zarówno przed organem I jak i II instancji zostało przeprowadzone w sposób wadliwy a kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności zostały zbadane w sposób niedostatecznie wnikliwy. Kwestionując stanowisko organów co do działalności pomocowej skarżącego na rzecz bojowników ... zauważył, iż potwierdzeniem tychże działań jest załączony do akt sprawy urzędowy dokument – oświadczenie Przewodniczącego Gabinetu Ministrów ... Republiki ... z dnia ... października 2009 r. stwierdzające jednoznacznie, że skarżący jest aktywnym zwolennikiem budowania niezależnej Republiki ..., a jego bliscy krewni brali aktywny udział w walce przeciwko okupacji ... Zarzucił, iż organ odwoławczy, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 77 k.p.a. nie odniósł się do ww. dokumentu. Wskazane oświadczenie, zdaniem skarżącego, świadczy o realnym zagrożeniu dla niego oraz członków jego rodziny ze strony struktur ... Dalej skarżący podniósł, iż jego krewnym jest znany bojownik generał ... C., jednak organ marginalizuje znaczenie pokrewieństwa i posiadania przez skarżącego tego samego nazwiska co ww. Krewny ten jest osobą niepożądaną w ... i w związku z tym faktem skarżący był kilkakrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany. Obawa przed kolejnymi zatrzymaniami i skutkami polityki kolektywnej kary stanowi zdaniem skarżącego realne zagrożenie dla życia jego i członków rodziny. Nadto skarżący zwrócił uwagę, iż organ dokonał niekonsekwentnej oceny sytuacji panującej w Republice ... W ocenie skarżącego można uznać, że na terenie ... toczy się konflikt zbrojny o charakterze wojny domowej. Z tego względu w przypadku powrotu skarżącego i jego rodziny do kraju pochodzenia istnieje uzasadnione zagrożenie dla życia i zdrowia. W odpowiedzi na skargę Rada do Spraw Uchodźców wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W myśl art. 13 ust. 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP cudzoziemcowi nadaje się status uchodźcy, jeżeli na skutek uzasadnionej obawy przed prześladowaniem w kraju pochodzenia z powodu rasy, religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do określonej grupy społecznej nie może lub nie chce korzystać z ochrony tego kraju. Wymienione przesłanki uznania cudzoziemca za uchodźcę nie zachodzą w sprawie niniejszej. Skarżący nie wykazał, aby był prześladowany z powodów określonych w ustawie lub aby mógł się obawiać takich prześladowań i aby z powodu żywionych obaw przed takimi właśnie prześladowaniami zmuszony był opuścić kraj pochodzenia. Należy przy tym podkreślić, że w świetle powołanego wyżej przepisu nadanie statusu uchodźcy warunkowane jest wykazaniem przez cudzoziemca, że żywi on "uzasadnioną obawę" przed prześladowaniem z określonych w ustawie powodów. W konsekwencji oznacza to, że osoba ubiegająca się o status uchodźcy winna w sposób nie budzący wątpliwości zasadność tej obawy wykazać. W tym względzie nie wystarcza jedynie subiektywne przekonanie, lecz obawa musi być w pewien sposób zobiektywizowana poprzez odniesienie jej do realiów występujących w kraju pochodzenia osoby ubiegającej się o nadanie jej statusu uchodźcy. Dopiero na tym tle można dokonać właściwej oceny, czy dana osoba ubiegająca się o status uchodźcy rzeczywiście może obawiać się prześladowań ze strony własnego państwa. Analizując pod tym kątem całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdza, że ustalenia faktyczne dokonane w sprawie są prawidłowe. Organy działające w sprawie należycie przeanalizowały ten materiał faktyczny, wyciągnęły logiczne wnioski i orzekły zgodnie z obowiązującym prawem. Na materiał dowodowy w sprawie składają się przede wszystkim trzy wypowiedzi skarżącego. Jedna zawarta we wniosku o udzielenie statusu uchodźcy z 20 kwietnia 2009 r. i jego uzasadnieniu, druga i trzecia wypowiedź zawarte w protokołach przesłuchania cudzoziemca (z 1 czerwca 2009 oraz z 7 września 2010 r.) Uzupełnieniem tych wypowiedzi są materiały dotyczące kraju pochodzenia czyli sytuacji w ... szczegółowo wymienione w uzasadnieniu pierwszej decyzji, przyjęte do rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego akceptującego i potwierdzającego ustalenia pierwszego postępowania. Skarżący we wniosku z 20 kwietnia 2009 r. o nadanie statusu uchodźcy, jako przyczynę opuszczenia kraju pochodzenia wskazał, że przyjechał do Polski z rodziną, żeby żyć spokojnie i normalnie. Oświadczył, że dawał bojownikom lekarstwa i żywność o czym dowiedzieli się ... i z tego powodu zaczęli zabierać i bić Skarżącego. Jednocześnie we wniosku zaprzeczył, że był zatrzymywany. Podkreślić należy, jak trafnie przyjęły organy orzekające w sprawie Skarżącego, że w trakcie przesłuchań statusowych Skarżący przedstawił odmienną od powyższej wersję powodów dla których zdecydował się na wyjazd z kraju pochodzenia. Analiza relacji przedstawionych w toku przesłuchań przez Skarżącego wskazuje, że zasadniczym powodem wyjazdu z ... były problemy związane z pokrewieństwem oraz współpracą z ... C.. Skarżący zeznał, że w okresie od stycznia do marca 1995 r. brał udział w pierwszej wojnie ..., a w latach 2002-2003 wraz z żoną był zaangażowany w udzielanie pomocy ... bojownikom. Natomiast w trakcie 3 przesłuchania 7 września 2010 r. Skarżący rozwinął wcześniej prezentowaną wersję wydarzeń podnosząc, że uczestniczył w pomocy bojownikom ... aż do samego momentu wyjazdu z kraju pochodzenia, tj. do kwietnia 2009 r. Oprócz powyżej wskazanych rozbieżności należy wskazać na dalsze istotne różnice w oświadczeniach Skarżącego złożonych podczas pierwszego oraz drugiego przesłuchania statusowego. Podczas pierwszego przesłuchania Skarżący zeznał, że był zatrzymywany jeszcze w ... r. na okres ... dnia w związku z podejrzeniami o wspieranie bojowników, a następnie w ... r. został zatrzymany na ... dni z powodu oskarżeń, że mógł brać udział w zabójstwie człowieka. W trakcie drugiego przesłuchania Skarżący stwierdził natomiast, że został zatrzymany w 2001 r. na posterunku kontrolnym z pobudek rabunkowych na okres 1 dnia, a w 2004 r. został zatrzymany wraz z krewnymi (noszącymi nazwisko C.), po zamachu na prezydenta ..., odzyskał wówczas wolność po upływie miesiąca. Rozbieżności w zeznaniach Skarżącego dotyczą także okoliczności zatrzymania w 2008 r., a konkretnie czasu trwania tego zatrzymania. Według oświadczenia złożonego podczas pierwszego przesłuchania zatrzymanie trwało około 10 dni, zgodnie natomiast z treścią zeznań z drugiego przesłuchania Skarżący odzyskał wolność po upływie 1,5 miesiąca. W ocenie Sądu wobec stwierdzonych istotnych rozbieżności w relacjach Skarżącego (prezentowanych we wniosku o nadanie statusu uchodźcy z 20 kwietnia 2009 r., podczas przesłuchania 1 czerwca 2009 r. a także 7 września 2010 r.), dodatkowo skonfrontowanych z obszernym materiałem opracowanym przez Wydział Informacji o Krajach Pochodzenia Urzędu do Spraw Cudzoziemców dotyczącym aktualnej sytuacji w ..., w pełni zasadne jest stanowisko organów orzekających, wskazujące na ogólnie niską wiarygodność oświadczeń składanych przez Skarżącego w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem o nadanie statusu uchodźcy. W tym miejscu podkreślić należy, że w materiałach źródłowych, służących do sporządzenia opracowania o sytuacji w kraju pochodzenia, brak jest jakichkolwiek informacji wskazujących: na pokrewieństwo Skarżącego z ... C., udział Skarżącego w działaniach wojennych czy też zaangażowanie Skarżącego w pomoc ... bojownikom. Uzasadnione również jest stanowisko organów orzekających, że informacje podane przez Skarżącego, dotyczące ... C. odpowiadają danym ogólnie dostępnym w powszechnie dostępnych źródłach internetowych. Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił w pełni argumentację organów administracyjnych, że skarżący nie spełnia przesłanek do nadania statusu uchodźcy, co w oparciu o treść art. 19 ust. 1 pkt 1 skutkuje odmową nadania statusu uchodźcy. Nietrafny jest tym samym zarzut zawarty w skardze, a dotyczący naruszenia art. 13 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP. W ocenie Sądu, za prawidłowe uznać należy również orzeczenie o odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej. Zgodnie z art. 15 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi, który nie spełnia warunków do nadania statusu uchodźcy, udziela się ochrony uzupełniającej, w przypadku gdy powrót do kraju pochodzenia może narazić go na rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy przez: 1) orzeczenie kary śmierci lub wykonanie egzekucji, 2) tortury, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, 3) poważne i zindywidualizowane zagrożenie dla życia lub zdrowia wynikające z powszechnego stosowania przemocy wobec ludności cywilnej w sytuacji międzynarodowego lub wewnętrznego konfliktu zbrojnego - i ze względu na to ryzyko nie może lub nie chce korzystać z ochrony kraju pochodzenia. Organy prawidłowo uznały, iż w stosunku do skarżącego nie mają zastosowania przesłanki wymienione w powyższym przepisie. Rozważając przesłankę wymienioną w art. 15 pkt 1 - 3 zasadnie wywiodły, iż na terytorium ... obowiązuje bezterminowe moratorium na wykonywanie wyroków śmierci - na mocy orzeczenia Sądu Konstytucyjnego ... z dnia ... listopada 2009 r. Trafnie stwierdziły, że brak jest podstaw do przyjęcia, że w ... toczy się obecnie lub może toczyć się w przyszłości postepowanie przygotowawcze wobec Skarżącego w związku z jego działalnością przed wyjazdem z kraju pochodzenia, które mogłoby doprowadzić do skazania go na karę śmierci. Organy zasadnie przyjęły, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżący ze względu na swoją zindywidualizowaną sytuację może być narażony na rzeczywiste ryzyko doznania poważnej krzywdy przez tortury, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie oraz, że na terytorium ... nie występują wydarzenia, które można by uznać za konflikt zbrojny. Odnosząc się do przesłanek udzielenia zgody na pobyt tolerowany organy wskazały, iż zgodnie z art. 97 ust. 1 pkt 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi udziela się zgody na pobyt tolerowany na terytorium Polski, jeżeli jego wydalenie mogłoby nastąpić jedynie do kraju, w którym zagrożone byłoby jego prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa osobistego, w którym mógłby zostać poddany torturom albo nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu lub być zmuszony do pracy lub pozbawiony prawa do rzetelnego procesu sądowego albo być ukarany bez podstawy prawnej w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 i 285 z późn. zm.). Mając zatem na względzie ustalenia dokonane w trakcie prowadzonego postępowania statusowego organy prawidłowo przyjęły, iż skarżący nie uwiarygodnił, że ze względu na swoje działania byłby w konsekwencji wydalenia do ... narażony na ww. naruszenia praw człowieka. Na akceptację zasługuje również stanowisko, iż wydalenie cudzoziemca wraz z małoletnimi dziećmi z terytorium RP nie narusza jego prawa do poszanowania życia rodzinnego w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności lub praw dziecka określonych w Konwencji o prawach dziecka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r., w stopniu istotnie zagrażającym jego rozwojowi psychofizycznemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutów dotyczących naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., uznając, że sprawa została rozpatrzona z dużą wnikliwością, materiał został zebrany i przeanalizowany bardzo starannie i konfrontowany był z rzetelną i pogłębioną wiedzą o sytuacji osób pochodzących z ... Skarżący został w trakcie prowadzonego postępowania przesłuchany dwukrotnie w języku ... Przedstawione w trakcie wywiadów okoliczności, istotne z punktu widzenia prawidłowości wydawanego rozstrzygnięcia, zostały skonfrontowane następnie z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w skład którego wchodzi także załączone do akt administracyjnych oświadczenie Przewodniczącego Gabinetu Ministrów ... Republiki ... z ... października 2009 r. W ocenie Sądu, decyzje w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom skargi, wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów i nietrafne są zarzuty skargi naruszenia powinności wyczerpującego zebrania dowodów i dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz zasady prawdy obiektywnej. Analizując prowadzone, w wyniku złożenia w sprawie odwołania, przez Radę do Spraw Uchodźców postępowanie odwoławcze stwierdzić należy, iż dokonana na jego podstawie ponowna ocena zgromadzonego materiału dowodowego dowodzi prawidłowego jego przebiegu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej: ,,p.p.s.a.’’. Sąd orzekł o oddaleniu skargi. Z uwagi na to, iż w sprawie Skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, a koszty tej pomocy nie zostały uiszczone, w pkt 2 sentencji wyroku Sąd orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, na podstawie art. 250 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).