V SA/Wa 103/11

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.; J. J. wnosząc skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] listopada 2010r. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na formularzu PPF) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, utrzymuje się z świadczeń emerytalnych swojego w wysokości 816 złotych netto i żony w wysokości 703 złotych netto miesięcznie. Oświadczył, iż wynajmuje mieszkanie o powierzchni 72 m2, wobec którego obecnie toczy się postępowanie eksmisyjne. Podał, iż ni posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Wyjaśnił, iż miesięcznie ponosi następujące wydatki: odzież – 100 złotych (lub 160 złotych – kwota nieczytelna), czynsz – 300 złotych, energia elektryczna – 130 złotych, gaz – 50 złotych, leki – 500 złotych, telefon – 70 złotych, środki czystości – 50 złotych, przejazd środkami komunikacji – 50 złotych. W skardze również wyjaśnił, iż obecnie prowadzone jest wobec niego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez ZUS w wyniku, którego z uzyskiwanego świadczenia emerytalnego potrącane są dochodzone należności. Po potrąceniach kwota uzyskiwanego świadczenia wynosi 816 złotych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę w wysokości ok. 1500 złotych po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto przy ocenie możliwości finansowych wzięto również pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wobec faktu, iż skarżący wniósł o ustanowienie adwokata i radcy prawnego uznając, iż wystarczająca jest w sprawie pomoc jednego profesjonalnego pełnomocnika postanowiono ustanowić dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata i oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.