V SA/Wa 1032/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na pismo Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie informacji o nierozpatrzeniu odwołania w sprawie wniosku o wydanie karty pobytu tolerowanego; postanawia: - odrzucić skargę Pismem z 3 czerwca 2009 r. (data nadania) G. B. wniósł skargę – jak wskazał –"na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].05.2009 r. zapadłą w sprawie [...]". W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wyjaśniając, że w dniu 22 grudnia 2007 r. Komendant Wojewódzki Policji w O. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o wydalenie G. B. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na wypełnienie przesłanki z art. 88 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r., Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.). Wojewoda W. decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] orzekł o wydaleniu i zobowiązaniu Cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia 6 stycznia 2008 r. W dniu 31 grudnia 2007 r. do Wojewody [...] wpłynęło pismo zatytułowane "podanie", w którym Cudzoziemiec zwrócił się do organu I instancji z prośbą o udzielenie mu zgody na pobyt tolerowany. Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r., poinformowano Cudzoziemca, iż organ I instancji nie ma obecnie możliwości wydania decyzji zgodnej z żądaniem strony, ponieważ kwestia pobytu tolerowanego była już przedmiotem decyzji w sprawie dot. wydalenia Cudzoziemca i właśnie w toku tego postępowania badane były okoliczności podawane przez zainteresowanego. Od powyższego rozstrzygnięcia w sprawie o wydalenie Cudzoziemiec w dniu 18 stycznia 2008 r. wniósł odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców podnosząc, że po wydaleniu do kraju pochodzenia zostanie pozbawiony wolności z uwagi na nie odbycie zasadniczej służby wojskowej w [...]. Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...]. Następnie pismem z dnia 31 marca 2008 r. skarżący zwrócił się do Wojewody [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania dot. wydalenia Cudzoziemca z Polski. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Wojewoda [...] orzekł o odmowie wznowienia postępowania. W dniu 9 marca 2009 r. do Wojewody [...] wpłynęło pismo zatytułowane: "odwołanie" wniesione przez pełnomocnika skarżącego, który uznał, iż pismo informacyjne z dnia [...] stycznia 2008 r. stanowiło decyzję administracyjną. W odpowiedzi na ww. "odwołanie" Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców pismem z dnia [...] maja 2009 r. poinformował pełnomocnika skarżącego o zakończeniu ostateczną decyzją postępowania w sprawie o wydalenie, w toku którego rozpatrywana była kwestia udzielenia skarżącemu zgody na pobyt tolerowany. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdził, że pismo z dnia [...] maja 2009 r. było pismem informacyjnym i nie przysługuje ma nie skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niedopuszczalność skargi wystąpi m.in. w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W ocenie Sądu ta właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozważając sprawę w tym zakresie przede wszystkim trzeba wskazać, iż zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, zakwestionowane w rozpoznawanej skardze pismo informacyjne Szefa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] maja 2009 r. nie należy do żadnej z wymienionych w § 2 art. 3, zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej. Pismo to wbrew twierdzeniom skarżącego nie stanowi decyzji administracyjnej, a jest jedynie odpowiedzią na "odwołanie" strony od pisma organu z dnia [...] stycznia 2008 r., które również nie było decyzją administracyjną. Pismo z dnia [...] stycznia 2008 r. było bowiem wyłącznie informacją o braku możliwości przychylenia się do wniosku skarżącego o udzielenie mu zgody na pobyt tolerowany, z uwagi na to, że kwestia pobytu tolerowanego była już przedmiotem rozważań organu podjętych w sprawie dotyczącej wydalenia skarżącego z terytorium Polski. Wobec powyższego, tj. uznając wniesioną skargę za niedopuszczalną jako wniesioną na pismo nie mogące być przedmiotem skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ją w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.