V SA/Wa 1032/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. w P. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru domen służących oferowaniu gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych postanawia: oddalić wniosek. Strona skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższe podniesiono, iż Spółka we wniosku o ogłoszenie upadłości z dnia 13 kwietnia 2018 r. wskazywała, iż decyzja zablokowała skarżącej jedyne źródło utrzymania. Podała, że w związku z wydaniem decyzji działalność gospodarcza, którą spółka prowadzi od 9 lat została zawieszona, a spółka jest na skraju bankructwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczyć należy, iż przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy akt nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja wydana na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.; zwana dalej: "O.p.") w zw. z art. 15f ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 471 ze zm.; zwana dalej: "ustawą o grach hazardowych"), po rozpatrzeniu sprzeciwu od wpisu domeny o nazwie (...) do Rejestru domen służących oferowaniu gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych, na mocy której Minister Finansów postanowił pozostawić w/w nazwę domeny w Rejestrze domen służących oferowaniu gier hazardowych niezgodnie z ustawą. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek w pełni podziela stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2017 r. o sygn. akt II GZ 891/17, zgodnie z którym, rozstrzygnięcie zawarte w decyzji o pozostawieniu domen w Rejestrze nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, a z faktem jej wydania obowiązujące przepisy prawa nie łączą obowiązku podjęcia działań lub zaniechania określonego działania. To, że zaskarżona decyzja pozostawia nazwę domeny w Rejestrze nie oznacza, że wywołuje ona skutki materialnoprawne, na które wskazuje skarżąca. Wskazać bowiem należy, że wpisu nazw domen do Rejestru dokonuje się z urzędu, po ich uprzednim zatwierdzeniu przez właściwy organ, co wyraźnie wynika z art. 15f ust. 6 ustawy o grach hazardowych. Zatem nazwy domen zostają wpisane (umieszczone) w Rejestrze nie tylko przed wydaniem decyzji o pozostawieniu nazw domen w Rejestrze, ale jeszcze przed wniesieniem sprzeciwu od tego wpisu, co wynika z art. 15f ust. 7 ustawy o grach hazardowych. Wskazać należy, iż wydanie zaskarżonej decyzji nie wywołuje bezpośrednich skutków w zakresie praw i obowiązków skarżącej spółki, tj. zaprzestania świadczenia usług hazardowych na rzecz usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też zaprzestania korzystania z usług dostawców usług płatniczych w związku z nałożonym na nich obowiązkiem blokowania płatności na stronach wykorzystujących nazwę domeny wpisaną do Rejestru, gdyż te są także konsekwencją umieszczenia domeny w Rejestrze. Decyzja wydana na podstawie art. 15f ust. 9 ustawy o grach hazardowych o pozostawieniu nazwy domeny w Rejestrze potwierdza co prawda uprzednio dokonany wpis do Rejestru, jednakże nie wywołuje żadnych innych skutków materialnoprawnych niż te wynikające z uprzednio zatwierdzonego i dokonanego następnie z urzędu wpisu nazwy domeny do Rejestru. Innymi słowy, z faktem wydania zaskarżonej decyzji nie jest związana skuteczność materialnoprawna zatwierdzonego i dokonanego wpisu nazwy domeny do Rejestru. Uwzględniwszy powyższe oraz zważywszy, że pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (System Prawa Administracyjnego, R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel, tom 10, "Sądowa kontrola administracji publicznej, CH. Beck Instytut Nauk Prawnych) nie sposób przyjąć, że zaskarżona decyzja charakteryzuje się tego rodzaju wykonalnością. Niezależnie od powyższego podnieść należy, iż z treści zawartego w skardze wniosku – złożonego w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. – wynika, iż dotyczył on decyzji Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2018 r. Tym samym przedmiotem postępowania sądowego dotyczącego ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie mógł być akt w postaci wpisu nazwy Domeny do rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż nie był on objęty wnioskiem o wstrzymanie wykonania. Wprawdzie, zgodnie z art. 61 § 3 in fine p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale również wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże wyłącznie, gdy taki wniosek zostanie złożony przez stronę skarżącą, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Zatem ocena możliwości faktycznych i prawnych zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. do wyżej określonego "aktu w postaci wpisu..." pozostaje poza kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie. w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrona tymczasowa realizowana jest bowiem wyłącznie przez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności objętego wnioskiem o wstrzymanie, a nie przez przyznanie stronie skarżącej pozytywnego środka ochrony. W tych warunkach, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy od odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.