V SA/Wa 1034/11

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony p o s t a n a w i a: - odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy E. P. (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że przebywa w Polsce na zaproszenie uczelni wyższych w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych na podstawie umów o dzieło i jest to praca niskopłatna. Zapłata wpisu w kwocie 300 zł stanowi znaczne obciążenie jej budżetu. Skarżąca nie wskazała żadnego majątku, dochodów, osób tworzących wspólnie z skarżącą gospodarstwo domowe. Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożone wyjaśnienia okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego skarżącej, wezwano ją do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie posiadanych informacji. Wezwanie skarżąca odebrała w dniu 22 czerwca 2011 r. W wyznaczonym terminie nie złożyła jednak dodatkowego oświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., Sąd może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w części. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w omawianym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. Zatem rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione. W sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku budzi wątpliwości lub jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, na podstawie art. 255 p.p.s.a., można wezwać taką osobę do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności. W przedmiotowej sprawie, oświadczenie zawarte we wniosku skarżącej złożonym na urzędowym formularzu PPF było niewystarczające do oceny, czy strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie skarżącej do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jej sytuacji majątkowej. Mając jednak na uwadze, iż wezwanie nie zostało przez wnioskodawcę wykonane w zakreślonym terminie, uznać należy, iż nie wykazała ona, że ustawowa przesłanka przyznania tego prawa w odniesieniu do jej osoby wystąpiła. Skarżąca nie wykazała we wniosku żadnego majątku oraz dochodów. Z jego uzasadnienia wynika natomiast, że skarżąca pracuje - prowadzi zajęcia dydaktyczne w szkołach wyższych na podstawie umów cywilnoprawnych. Jej oświadczenie, że jest to niskopłatna praca nie jest wystarczające do stwierdzenia, że skarżąca spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Ponadto, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego poprzez analizę akt sądowych oraz akt administracyjnych stwierdzić należy, że skarżąca otrzymuje emeryturę w F.R. w kwocie około 1000 zł miesięcznie (pismo skarżącej z [...] stycznia 2011 r., k- [...] akt administracyjnych), posiada rachunek oszczędnościowo – rozliczeniowy, na którym w dniu 2 lutego 2011 r. miała zgromadzoną kwotę 10249,14 zł (pismo skarżącej z [...] lutego 2011 r., k- [...] akt administracyjnych), a z tytułu wykładów prowadzonych na studium doktoranckim uzyska zapłatę w wysokości 1800 zł (pismo skarżącej z [...] lutego 2011 r., k- [...] akt administracyjnych). W konsekwencji, uznać należy, że skarżąca nie wykazała, że przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów postępowania jest zasadne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pakt 7 postanowiono jak w sentencji.