V SA/Wa 1037/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Matylda Arnold – Rogiewicz (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2017 r. sprawy ze skargi A. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie Centrum Projektów Europejskich z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez spółkę [...] Sp. z o.o. w [...] (dalej jako: "skarżąca" lub "spółka") w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój, Oś priorytetowa IV: "Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa", Działanie 4.3 "Współpraca ponadnarodowa" dokonana przez Centrum Projektów Europejskich (dalej jako: "CPE" lub "organ"). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]" (suma kontrolna: [...]) w ramach konkursu nr [...]. Pismem z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] spółka została poinformowana, że wniosek został odrzucony na etapie oceny formalno-merytorycznej, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania. Do pisma załączono dwie karty oceny merytorycznej zawierające szczegółowe uzasadnienie oceny dla wniosku strony, z których wynika, że projekt nie spełnia kryterium dostępu nr 8: "Wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w partnerstwie ponadnarodowym, co oznacza, że: 1) cel, produkt/y i rezultat/y projektu muszą być powiązane ze współpracą ponadnarodową i pokazywać wartość dodaną takiej współpracy; 2) wskazane zostało uzasadnienie dla wykorzystania współpracy ponadnarodowej dla osiągnięcia celu projektu." Oceniający uznali, że cel główny projektu nie jest powiązany ze współpracą ponadnarodową, a spółka nie określiła konkretnie, na czym polega wartość dodana wynikająca ze współpracy ponadnarodowej i nie wyjaśniła w wystarczającym stopniu, dlaczego wybrała właśnie tego, a nie innego partnera ponadnarodowego. W proteście z [...] kwietnia 2017 r. spółka zarzuciła, że CPE zastosowało niewłaściwą dokumentację konkursową, myląc kryteria. Wskazała, że powyższe kryterium określane jest przez oceniających jako kryterium nr 8, podczas gdy Regulaminu konkursu jednoznacznie wskazuje na stronie 23, iż ww. zapisy dotyczą kryterium nr 6 a nie 8. Jednocześnie skarżąca podała, w jakich częściach wniosku dokonała wskazania wyboru partnera, uzasadniła ten wybór oraz zawarła informacje potwierdzające fakt wspólnego z partnerem zagranicznym opracowania i wdrożenia nowego rozwiązania, a także powołała się na informacje wynikające z załączonego do wniosku listu intencyjnego. Rozpoznając sprawę na skutek złożonego protestu organ pismem z [...] maja 2017 r., nr [...] poinformował, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] i tym samym negatywnie rozstrzygnął protest. Centrum Projektów Europejskich wskazało, że uporządkowanie kryteriów w Regulaminie konkursu było inne niż w karcie oceny formalno-merytorycznej. Niezależnie jednak od wskazania w karcie numeru kryterium według numeracji z Regulaminu lub z karty, argumentacja użyta przez oceniających jednoznacznie wskazuje, do którego kryterium ekspert odnosił się w swojej ocenie. Nie miało to więc wpływu na merytoryczny aspekt oceny. Zdaniem CPE powołane wyżej kryterium spełnione jest w sytuacji, gdy wszystkie wymienione w podpunktach elementy łącznie zostały spełnione. Jeżeli we wniosku brak jest informacji potwierdzających realizację któregokolwiek z wymogów kryterium, skutkuje to uznaniem całego kryterium za niespełnione. Podczas oceny kryteriów dostępu na ocenie merytorycznej, spełnienie wymogów oceniane jest co do zasady wyłącznie na podstawie brzmienia zapisów zawartych we wniosku o dofinansowanie - oceniający nie powinni domyślać się spełnienia określonych wymogów, nie dokonują też interpretacji zapisów. Wymagane w dokumentach konkursowych informacje powinny wynikać wprost z treści wniosku o dofinansowanie. Zwrócono uwagę, że Regulamin konkursu w pkt. 2.2 wskazuje w odniesieniu do tego kryterium, że "Cel szczegółowy projektu musi odpowiadać celowi szczegółowemu PO WER dla Działania 4.3, a cel główny projektu musi być powiązany ze współpracą ponadnarodową. Projektodawca opisuje wartość dodaną współpracy ponadnarodowej, zgodnie z definicją wartości dodanej, czyli uwzględniając fakt, że "osiągnięcie celu głównego jest możliwe wyłącznie w wyniku nawiązanej współpracy ponadnarodowej i niemożliwe do osiągnięcia bez tej współpracy; realizując projekt tylko na gruncie polskim nie byłoby możliwe osiągnięcie danego produktu, rezultatu lub w szczególności dzięki współpracy ponadnarodowej te produkty, rezultaty mogą być lepszej jakości, jest ich więcej lub mają większy zasięg". Projektodawca musi przedstawić uzasadnienie nawiązania współpracy ponadnarodowej z partnerem/-ami ponadnarodowym/-ymi wskazanym/-i we wniosku dla osiągnięcia celu głównego projektu. Uzasadnienie to powinno być przedstawione w powiązaniu z opisem wartości dodanej współpracy ponadnarodowej." W ocenie organu po analizie zapisów wniosku o dofinansowanie oraz listu intencyjnego nie można zgodzić się z argumentacją spółki, że we wniosku zawarte zostały wystarczające informacje potwierdzające, że osiągnięcie celu głównego jest możliwe wyłącznie w wyniku nawiązanej współpracy ponadnarodowej i niemożliwe do osiągnięcia bez takiej współpracy. Nie jest więc wystarczające wpisanie na stronie 8 wniosku: "Osiągnięcie celu głównego będzie możliwe w wyniku nawiązanej współpracy ponadnarodowej (jako wartość dodana) i niemożliwe do osiągnięcia bez tej współpracy." Wnioskodawca powinien opisać wartość dodaną zaplanowanej współpracy ponadnarodowej, rozumianej zgodnie z przytoczoną definicją. Należało więc przedstawić szczegółowe informacje wyjaśniające dlaczego partnerstwo z tym konkretnym partnerem ponadnarodowym jest niezbędne do osiągnięcia celu głównego projektu. Zdaniem organu przytoczone w proteście fragmenty wniosku o dofinansowanie nie potwierdzają wartości dodanej współpracy ponadnarodowej. Zdanie "To pierwsze takie rozwiązanie w Polsce i UE" nie udowadnia dlaczego akurat partner litewski jest niezbędny do osiągnięcia celu jakim jest wypracowanie nowego rozwiązania, odnosi się ono do nowości rozwiązania, która oceniana była w innym kryterium dostępu. Przywołane w proteście zdanie "Zatem udział partnera nie tylko zacieśni współpracę pomiędzy instytucjami realizującymi projekt, ale także umożliwi zachowanie trwałości projektu na obszarze UE" również nie stanowi odpowiedzi, na czym polega wartość dodana współpracy ponadnarodowej rozumiana zgodnie z definicją zawartą w Regulaminie konkursu. Nie wiadomo czy cel/produkt/rezultat projektu może zostać osiągnięty wyłącznie dzięki udziałowi partnera, lub czy dzięki jego uczestnictwu w projekcie rezultaty będą lepszej jakości. Odnosząc się do zarzutu oceniających w zakresie braku we wniosku elementów, które zdecydowałyby o wyborze tego konkretnego partnera organ stwierdził, że argumenty przedstawione przez spółkę w proteście nie są wystarczające, gdyż podane we wniosku zakresy doświadczeń osób stanowiących potencjał kadrowy partnera ponadnarodowego nie wiążą się bezpośrednio z celem projektu, którym jest praca z osobami 50+ i osobami o niskich kwalifikacjach, pozostającymi bez zatrudnienia, nie stanowiąc tym samym wystarczającego uzasadnienia wyrobu partnera ponadnarodowego. Wskazane doświadczenie partnera ponadarowego - litewskiej organizacji pozarządowej "[...]" - w zakresie "problemów zatrudnienia, w szczególności eliminacji nieformalnej i nielegalnej pracy" jest bardzo ogólne. Podobne doświadczenie mogą mieć inne podmioty, działające zarówno w Polsce jak i za granicą, w tym w krajach innych niż Litwa. Spółka nie wskazał na czym polega niezbędność tego konkretnego partnera. Pozostałe elementy doświadczenia ujęte we wniosku nie dotyczą zagadnień określonych w celu projektu. Wobec powyższego organ stwierdził, że cel projektu nie został powiązany ze współpracą ponadnarodową, oraz nie wskazane zostało uzasadnienie dla wykorzystania współpracy ponadnarodowej dla osiągnięcia celu projektu. Pismem z 5 czerwca 2017 r. strona złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie Centrum Projektów Europejskich z [...] maja 2017 r. Zaskarżanemu rozstrzygnięciu zarzucono: 1) naruszenie prawa materialnego art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"), poprzez dokonanie negatywnej oceny projektu wnioskodawcy niezgodnie z przyjętymi kryteriami wyboru projektu, 2) naruszenie prawa materialnego art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez negatywną ocenę projektu wnioskodawcy pomimo spełnienia przez ten projekt kryteriów wyboru projektu. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Instytucję Zarządzającą oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi spółka zarzuciła brak należytej staranności po stronie organu, który nie wyjaśnił do końca wątpliwości, którą numerację stosowali oceniający i jakie faktycznie kryteria stosowali podczas dokonywania oceny. Zdaniem skarżącej argumentacja zawarta w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu prowadzi do wniosku, że kwestionowane kryterium mogłoby być uznane za spełnione jedynie w przypadku wskazania w projekcie jako partnera ponadnarodowego podmiotu o charakterze unikalnym, wręcz jedynego na całym świecie, co oczywiście czyni tę argumentację wręcz absurdalną. Nadto zarzucono, że kwestionowane oceny oceniających nie zawierały tak szczegółowej argumentacji i wprost kwestionowały możliwość wykorzystania w procesie oceny listu intencyjnego. Działanie CPE w kierunku modyfikacji w rozstrzygnięciu protestu dokonanej przez oceniających oceny, zarówno w zakresie sposobu dokonywania oceny jak i jej treści jest, jest zdaniem skarżącej nieprawidłowe, gdyż korekty oceny mogą dokonywać jedynie oceniający w wyniku jej powtórzenia, do czego powinno doprowadzić CPE na skutek wniesienia protestu przez spółkę. W odpowiedzi na skargę CPE podtrzymało dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, w takim przypadku uwzględniając skargę sąd przekazuje jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1; b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, w takim przypadku uwzględniając skargę sąd przekazuje sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez CPE, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] maja 2017 r., stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania CPE z prawem, w tym zgodności z: – ustawą z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020; – Regulaminem konkursu Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój, Oś priorytetowa IV Innowacje społeczne i współpraca ponadnarodowa, Działanie 4.3 Współpraca ponadnarodowa, Konkurs numer [...] (dalej: "Regulamin") wraz z załącznikami w tym: wzorem wniosku o dofinansowanie projektu w ramach PO WER, instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach PO WER i wzorem karty oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że wprawdzie uporządkowanie kryteriów w Regulaminie było inne niż w karcie oceny formalno-merytorycznej, niemniej jednak brzmienie wszystkich kryteriów było identyczne. Regulamin konkursu był aktualizowany dwukrotnie. W wyniku drugiej aktualizacji, obowiązującej od 28 lipca 2016 r., wprowadzono do dokumentacji zapisy odnoszące się do procedury oceny formalno-merytorycznej, w tym dodano dodatkowy załącznik: kartę oceny formalno-merytorycznej. Zmieniony regulamin dostępny był (i jest) na stronie internetowej CPE. W karcie przedmiotowe kryterium dostępu zostało wpisane w pozycji 8, w Regulaminie miało nr 6. Eksperci oceniający projekt zastosowali w uzasadnieniach oceny numerację z karty. Podkreślić należy, że niezależnie od wskazania w karcie numeru kryterium, argumentacja użyta przez oceniających jednoznacznie wskazuje, do którego kryterium ekspert odnosił się w swojej ocenie. W obu kartach oceniający zacytowali wymagane elementy przedmiotowego kryterium dostępu. W ocenie sądu wskazuje to jednoznacznie, że byli w pełni świadomi, jakie kryterium oceniają i uzasadnienie jakiego kryterium sporządzają. Zdaniem sądu projekt skarżącej nie spełnił kryterium oznaczanego w Regulaminie konkursu jak nr 6, zaś w karcie oceny formalno-merytorycznej jako nr 8, zgodnie z którym wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w partnerstwie ponadnarodowym, co oznacza, że: 1) cel, produkt/y i rezultat/y projektu muszą być powiązane ze współpracą ponadnarodową i pokazywać wartość dodaną takiej współpracy; 2) wskazane zostało uzasadnienie dla wykorzystania współpracy ponadnarodowej dla osiągnięcia celu projektu. Przedmiotowe kryterium dostępu spełnione jest w sytuacji, gdy wszystkie wymienione w podpunktach elementy łącznie zostały spełnione. Jeżeli we wniosku brak jest informacji potwierdzających realizację któregokolwiek z wymogów kryterium, skutkuje to uznaniem całego kryterium za nie spełnione. Skutkiem braku spełnienia tego kryterium było – zgodnie z pkt 2.2 Regulaminu konkursu – odrzucenie projektu na etapie oceny merytorycznej. Jak wskazano w pkt 2.2 Regulaminu konkursu, definicja tego kryterium w zakresie pkt 1 zakłada, że cel szczegółowy projektu musi odpowiadać celowi szczegółowemu PO WER dla Działania 4.3, a cel główny projektu musi być powiązany ze współpracą ponadnarodową. Projektodawca opisuje wartość dodaną współpracy ponadnarodowej, zgodnie z definicją wartości dodanej, czyli uwzględniając fakt, że "osiągnięcie celu głównego jest możliwe wyłącznie w wyniku nawiązanej współpracy ponadnarodowej i niemożliwe do osiągnięcia bez tej współpracy; realizując projekt tylko na gruncie polskim nie byłoby możliwe osiągnięcie danego produktu, rezultatu lub w szczególności dzięki współpracy ponadnarodowej te produkty, rezultaty mogą być lepszej jakości, jest ich więcej lub mają większy zasięg". W zakresie pkt 2 tego kryterium Regulamin konkursu wymaga, aby projektodawca przedstawił uzasadnienie nawiązania współpracy ponadnarodowej z partnerem/-ami ponadnarodowym/-ymi wskazanym/-i we wniosku dla osiągnięcia celu głównego projektu. Uzasadnienie to powinno być przedstawione w powiązaniu z opisem wartości dodanej współpracy ponadnarodowej. W podrozdziale 5.5.1.2 Regulaminu konkursu zatytułowanym "Kryteria dostępu weryfikowane na etapie oceny formalnej i merytorycznej/ oceny formalno-merytorycznej" wskazano, że "Wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia zasadności wykorzystania doświadczeń dostępnych w danym kraju/regionie/instytucji partnera ponadnarodowego dla osiągnięcia celu projektu, a tym samym do rozwiązania przedstawionego w projekcie problemu/ów. Wnioskodawca musi wykazać, że produkt/y i rezultat/y projektu powstały w wyniku współpracy z partnerem ponadnarodowym". Jak wynika z Regulaminu, spełnienie tego kryterium weryfikowane jest na podstawie zapisów we wniosku o dofinansowanie oraz załącznika w postaci listu intencyjnego. Skarżąca we wniosku o dofinasowanie, w pkt 3.1.2 "Wskaż cel główny projektu i opisz, w jaki sposób projekt przyczyni się do osiągnięcia celu szczegółowego PO WER" napisała: "Celem głównym projektu jest wypracowanie i wdrożenie do praktyki przez 30 podmiotów nowej Metodyki pracy z osobami 50+ i osobami o niskich kwalifikacjach pozostającymi bez zatrudnienia". Eksperci sporządzający karty oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie uznali, że w konstrukcji celu głównego projektu brak koniecznego odniesienia się do kwestii współpracy ponadnarodowej – cel główny nie jest powiązany ze współpracą ponadnarodową. Ocenili także, że skarżąca nie określiła konkretnie we wniosku, na czym polega wartość dodana wynikająca ze współpracy ponadnarodowej, czyli nie udowodniła, że osiągnięcie celu głównego jest możliwe wyłącznie w wyniku nawiązanej współpracy ponadnarodowej i niemożliwe do osiągnięcia bez takiej współpracy. Zarzucili także, że we wniosku nie wyjaśniono w wystarczającym stopniu, dlaczego wybrano właśnie tego, a nie innego partnera ponadnarodowego (np. jakimi konkretnie nowatorskimi metodami dysponuje ten partner) i dlaczego jest on kluczowy dla osiągnięcia rezultatów projektu. Zdaniem sądu ocena dokonana przez ekspertów jest słuszna, a na jej zamianę nie mogą wpłynąć argumenty przedstawione w proteście oraz w skardze. Skarżąca twierdzi, że zawarła we wniosku oraz załączonym do wniosku liście intencyjnym wystarczające informacje o współpracy ponadnarodowej. Jednakże sam cel główny projektu z taką współpracą nie jest powiązany, zaś zawarte we wniosku stwierdzenie "Osiągnięcie celu głównego będzie możliwe w wyniku nawiązanej współpracy ponadnarodowej (jako wartość dodana) i niemożliwe do osiągnięcia bez tej współpracy" nie jest w żaden sposób rozwinięte ani uzasadnione. Tymczasem z cytowanego powyżej pkt 2.2 Regulaminu konkursu wynika, że projektodawca powinien opisać wartość dodaną współpracy ponadnarodowej zgodnie z definicją wartości dodanej. Zasadnie CPE stwierdziło, że spełnienie kryterium dostępu odnoszącego się do wartości dodanej współpracy ponadnarodowej nie polega na przepisaniu fragmentu kryterium we wniosku o dofinansowanie, lecz należało przedstawić szczegółowe informacje wyjaśniające, dlaczego partnerstwo z tym konkretnym partnerem ponadnarodowym jest niezbędne do osiągnięcia celu głównego projektu. Nie zostało też wyjaśnione, czy cel/produkt/rezultat projektu może zostać osiągnięty wyłącznie dzięki udziałowi partnera, lub czy dzięki jego uczestnictwu w projekcie rezultaty będą lepszej jakości. Zgodzić się należy z CPE, że przytoczone w proteście fragmenty wniosku nie potwierdzają wartości dodanej współpracy ponadnarodowej. Zdanie "Zatem udział partnera nie tylko zacieśni współpracę pomiędzy instytucjami realizującymi projekt, ale także umożliwi zachowanie trwałości projektu na obszarze UE" nie zawiera konkretnych informacji i nie wyjaśnia, na czym polega wartość dodana współpracy ponadnarodowej rozumiana zgodnie definicją zawartą w Regulaminie konkursu. We wniosku brak również wskazania przyczyn, które zadecydowały o wyborze tego konkretnego partnera ponadnarodowego. Nie sposób zgodzić się z zawartym w proteście skarżącej stwierdzeniem, że w części 4.4 oraz części 4.3 wniosku dokonała ona wskazania wyboru partnera poprzez opis osobowy jak i doświadczenia. Wskazane w części 4.3 wniosku osoby stanowiące potencjał kadrowy partnera ponadnarodowego mają doświadczenie niewiążące się bezpośrednio z pracą z osobami 50+ i osobami o niskich kwalifikacjach pozostającymi bez zatrudnienia. Osoby te (specjalista ds. polityki społecznej na szczeblu ministerialnym, specjalista w zarządzaniu projektami i koordynowaniu różnych projektów, finansista - audytor z doświadczeniem w edukacji finansowej oraz ekspert z doświadczeniem w zakresie opracowywania programów szkoleń i działań trenerskich oraz podnoszenia świadomości działań projektowych) niewątpliwie mogłyby być przydatne przy realizacji projektu, lecz ich doświadczenie w żaden sposób nie wyjaśnia, dlaczego wybrano właśnie tego, a nie innego partnera ponadnarodowego i dlaczego jest on kluczowy dla osiągnięcia rezultatów projektu. W części 4.4 wniosku skarżąca przedstawiła opis doświadczenia partnera ponadnarodowego: "[...] ([...])[...] jest organizacją pozarządową utworzoną i działającą na Litwie. Koncentruje się na wspieraniu współpracy grup społecznych, takich jak grupy lokalne, stowarzyszenia obywatelskie, w tym organizacje pozarządowe i dobrowolne stowarzyszenia, przedstawiciele rządu, sektora biznesu, zarówno pracodawców, jak i pracowników. Celami działalności organizacji są rozwiązania dotyczące problemów zatrudnienia, a także zagadnienia będące przedmiotem zainteresowania społeczności lokalnych. [...] szczególnie skupia się na pozycji i roli kobiet w społeczeństwie. Promuje współpracę, wymianę wiedzy i doświadczeń między organizacjami kobiecymi na Litwie i za granicą. Organizacja ma 13 lat doświadczenia w rozwiązywaniu problemów zatrudnienia, w szczególności eliminacji nieformalnej i nielegalnej pracy, zapewnienia wsparcia dla wspólnot, stowarzyszeń i budowanie trwałych społeczności, a także w pracy z grupami społecznie wykluczonymi. W znaczącej mierze odbywa się poprzez prowadzenie szkoleń, warsztatów, wizyt studyjnych, wspieranie wymiany doświadczeń i know-how, jak również dzięki rozwojowi programów i projektów. Projekt "[...]" - główny cel to pomoc dla zagrożonych młodych bezrobotnych w integracji z rynkiem pracy, "[...]" - ceł główny poprawa usług socjalnych dla upośledzonej młodzieży, [...]- cel główny poprawa aktywności zawodowej kobiet 50+." W ocenie sądu powyższy opis partnera ponadnarodowego żaden sposób nie wyjaśnia, na czym polega niezbędność tego konkretnego partnera. Doświadczenie w zakresie "problemów zatrudnienia, w szczególności eliminacji nieformalnej i nielegalnej pracy" jest opisane bardzo ogólnie, a podobne doświadczenie mają inne podmioty, działające zarówno w Polsce jak i za granicą, w tym w krajach innych niż Litwa. Pozostałe elementy doświadczenia ujęte we wniosku nie dotyczą zagadnień określonych w celu projektu. Skarżąca słusznie wskazała w proteście, że weryfikacja spełnienia kryterium odbywa się na podstawie zapisów we wniosku o dofinansowanie oraz załącznika do wniosku - listu intencyjnego. Wynika to z Regulaminu konkursu. Tym niemniej ani zapisy wniosku, ani też list intencyjny załączony do wniosku nie są wystarczające dla uznania kryterium za spełnione. Skarżąca sporządziła list intencyjny według minimalnego wzoru określonego w załączniku do Regulaminu konkursu. Nie zawarła w nim dodatkowych informacji, które stanowiłyby uzasadnienie wartości dodanej współpracy ponadnarodowej lub uzasadniałoby, że cel, produkty i rezultaty projektu nie mogłyby zostać osiągnięte bez tej współpracy. Wobec powyższego list intencyjny załączony do wniosku nie zawiera informacji, które mogłyby mieć wpływ na ocenę przedmiotowego kryterium. Przedmiotem kryterium dostępu, którego nie spełnił projekt skarżącej, nie było zawarcie współpracy ponadnarodowej i jej formalne potwierdzenie. Regulamin konkursu wskazywał, że we wniosku należy zawrzeć uzasadnienie nawiązania współpracy. Niewystarczające było jej techniczne potwierdzenie poprzez złożenie listu intencyjnego. Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu skargi stwierdzenia, iż "Argumentacja zawarta w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu prowadzi do wniosku, że kwestionowane kryterium mogło by być uznane za spełnione jedynie w przypadku wskazania w projekcie jako partnera ponadnarodowego podmiotu o charakterze unikalnym, wręcz jedynego na całym świecie, co oczywiście czyni tę argumentację wręcz absurdalną" stwierdzić należy, że Regulamin konkursu nie wymagał wyboru partnera unikalnego, jednak we wniosku należało zawrzeć uzasadnienie jego wyboru wskazujące na jego niezbędność do osiągnięcia celu projektu. Ogólnikowe zapisy we wniosku skarżącej nie potwierdzały niezbędności tego konkretnego partnera. Nie jest również trafne zawarte w uzasadnieniu skargi stwierdzenie, że działanie organu w kierunku modyfikacji w rozstrzygnięciu protestu oceny dokonanej przez oceniających w ramach oceny formalno-merytorycznej, zarówno w zakresie sposobu dokonywania oceny jak i jej treści, jest nieprawidłowe, gdyż korekty oceny mogą dokonywać jedynie oceniający w wyniku jej powtórzenia, do czego powinien – zdaniem skrzącej - doprowadzić organ na skutek wniesienia protestu. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, celem wniesienia protestu jest ponowne sprawdzenie złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryterium wyboru projektów. Wynik procedury odwoławczej ma co do zasady potwierdzić, że pierwotna ocena projektu była prawidłowa, albo doprowadzić do korekty tej oceny, jeśli była ona błędna. Ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów wyboru projektów, z których oceną projektodawca się nie zgadza i/lub zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem projektodawcy naruszenia takie miały miejsce (rozdział 6.6 pkt 6 Regulaminu konkursu). Przy rozpatrywaniu protestu możliwe jest skorzystanie z pomocy ekspertów, co powinno nastąpić, o ile jest to konieczne. Jednakże w niniejszym przypadku zweryfikowanie, czy ocena ekspertów dokonana w ramach oceny formalno-merytorycznej była zgodna z wymogami konkursowymi nie wymagało wiedzy specjalistycznej. Przy rozpatrywaniu protestu uwzględnia się zapisy wniosku oraz informacje przekazane przez wnioskodawcę w treści protestu. W rozpatrzeniu protestu odnosi się więc także do argumentów, jakie przestawiono w proteście, wskazując na ich zasadność lub jej brak. Jeżeli wyjaśnienia zawarte w proteście wykraczają poza zapisy wniosku o dofinansowanie, to rozpatrzenie protestu odnosi się także do tych dodatkowych argumentów. Centrum Projektów Europejskich w rozstrzygnięciu protestu nie rozszerzyło oceny dokonanej przez oceniających. Odniesienie się do listu intencyjnego w rozstrzygnięciu stanowiło odpowiedź na argument skarżącej, wskazujący na zawarcie potwierdzenia współpracy ponadnarodowej w treści listu intencyjnego. Reasumując stwierdzić należy, że w ocenie sądu projekt skarżącej nie spełniał wyżej opisanego kryteriom wyboru projektu, zaś jego ocena została dokonana przez organ zgodnie z przyjętymi kryteriami wyboru projektów. Wobec powyższego zarzuty skarżącej nie są zasadne. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.