V SA/Wa 1038/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi F. H.-U. "V." Sp. z o. o. w R. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] marca 2012r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia wiążącej informacji taryfowej (WIT) postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca spółka zakwestionowała decyzję Szefa Służby Celnej w przedmiocie cofnięcia wiążącej informacji taryfowej. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z zarządzeniem z 13 czerwca 2012r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie okoliczności uprawdopodobniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła ww. wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., Nr 270, powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W świetle tych uregulowań instytucja wstrzymania wykonania ma niewątpliwie charakter wyjątkowy. Dodatkowo podkreślić należy, że wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na skarżącym. Jak podnoszono wielokrotnie w orzecznictwie, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, lecz wykazanie tego faktu ciąży na wnioskodawcy. Pozostaje bowiem poza sporem, że przytoczona regulacja nakłada określone obowiązki nie tylko na sąd administracyjny, ale i na wnioskodawcę. Jest on zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Tymczasem skarżąca spółka w ogóle nie uzasadniła swojego żądania, nie przedstawiła żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie przedstawiła żadnych dokumentów przemawiających na rzecz jej wniosku, za wyjątkiem wskazania, że zaskarżona decyzja jest w ocenie skarżącego sprzeczna z prawem – co będzie dopiero przedmiotem oceny Sądu w ramach merytorycznego rozpoznania skargi. Zupełny brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04). Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 61 § 3 w związku z § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.