V SA/Wa 1042/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu; oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca, Strona lub Federacja) jest decyzja nr [...] Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: Minister lub organ) z dnia [...] marca 2020 r. uchylająca decyzję nr [...] Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2019 r. w części dotyczącej określenia kwoty [...] zł jako przypadającej do zwrotu na rachunek dochodów Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wraz z należnymi odsetkami i w tym zakresie umarzająca postepowanie I instancji, a w pozostałym zakresie utrzymująca w mocy w/w decyzję. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: [...] w latach 2015- 2016 zostały udzielone dotacje na podstawie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi: a) nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. na refundację kosztów subsydiowanych usług polegających na prowadzeniu ksiąg bydła ras mlecznych, z wyjątkiem rasy białogrzbietej, wykonanych w 2015 r. na rzecz hodowców będących mikroprzedsiębiorcą albo małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie kosztów, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia; b) nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. na dofinansowanie kosztów subsydiowanych usług polegających na prowadzeniu oceny wartości użytkowej bydła ras mlecznych, wykonanych w 2015 r. na rzecz hodowców będących mikroprzedsiębiorcą albo małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie kosztów, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. b tego rozporządzenia; c) nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. na refundację kosztów subsydiowanych usług polegających na prowadzeniu ksiąg bydła ras mlecznych, z wyjątkiem rasy białogrzbietej, wykonanych w 2016 r. na rzecz hodowców będących mikroprzedsiębiorcą albo małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie kosztów, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. a tego rozporządzenia; d) nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. na dofinansowanie kosztów subsydiowanych usług polegających na prowadzeniu oceny wartości użytkowej bydła ras mlecznych, wykonanych w 2016 r. na rzecz hodowców będących mikroprzedsiębiorcą albo małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w zakresie kosztów, o których mowa w art. 27 ust. 1 lit. b tego rozporządzenia. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Krajowe Centrum [...] stwierdzono nieprawidłowości w uznaniu kosztów za koszty kwalifikujące się do objęcia dotacją, co skutkowało pobraniem przez Skarżącą dotacji w nadmiernej wysokości w kwocie ogółem [...] zł. Mając powyższe na uwadze, w dniu [...] grudnia 2017 r. na rachunek dochodów Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Strona wpłaciła kwotę [...] zł tytułem zwrotu części dotacji uznanej za dotację pobraną w nadmiernej wysokości oraz kwotę [...] zł tytułem należnych odsetek jak dla zaległości podatkowych. Tym samym do zwrotu pozostała kwota [...] zł. Minister pismem z dnia [...] lutego 2019 r. zawiadomił Federację o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu państwa i terminu od którego nalicza się odsetki, w odniesieniu do dotacji udzielonych Stronie w latach 2015 - 2016 na podstawie decyzji MRiRW nr [...], decyzji MRiRW nr [...], decyzji MRiRW nr [...] i decyzji MRiRW nr [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. Minister określił kwotę [...] zł jako przypadającą ogółem do zwrotu od Skarżącej na rachunek dochodów Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wraz z odsetkami należnymi jak dla zaległości podatkowych naliczonymi począwszy od dnia przekazania dotacji beneficjentowi do dnia zwrotu tej kwoty włącznie. W uzasadnieniu organ wskazał na przepisy ustawy o finansach publicznych dotyczące zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości (art. 169 u.f.p.). Ustalenia w zakresie kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przedstawiono w formie tabeli (strona 12-13 decyzji organu I instancji). W dniu [...] grudnia 2019 r. Minister otrzymał wniosek Strony z dnia [...] grudnia 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Ministra w/w decyzją i uchylenie tej decyzji w odniesieniu do kwoty [...] zł, a także umorzenia wszczętego w tym zakresie postępowania administracyjnego. Uzasadniając wniosek Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji MRiRW nr [...] w części dotyczącej zwrotu kwoty [...] zł jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, wynikającej z zaliczenie do kosztów "Bieżącej opieki autorskiej nad systemem SYMLEK" i "Miesięcznej opłaty ryczałtowej za system SYMLEK" kosztów odnoszących się do statutowych kosztów prowadzenia ksiąg bydła ras mlecznych, co zdaniem Ministra było nieprawidłowe. Strona nadto wniosła o umorzenie wszczętego postępowania administracyjnego w tej części. Natomiast w odniesieniu do kwoty [...] zł Federacja uznała, że dotacja w tej kwocie została pobrana w nadmiernej wysokości i dokonała zwrotu tej kwoty na rachunek dochodów Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2020 r. Minister uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. w części dotyczącej określenia kwoty [...] zł jako przypadającej do zwrotu na rachunek dochodów Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wraz z należnymi odsetkami i w tym zakresie umorzył postępowanie I instancji, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy w/w decyzję. Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego, stwierdził w w/w zaskarżonej decyzji zasadność wykazanych przez KCHZ nieprawidłowości odnoszących się do uznawania za koszty kwalifikujące się do objęcia dotacją kosztów modernizacji systemu teleinformatycznego SYMLEK w zakresie dotyczącym działalności statutowej Federacji oraz oznaczenia kazeiny. Organ prowadząc postępowanie w ramach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dokonał szczegółowej analizy zebranego materiału dowodowego, w tym w szczególności wniosków o wypłatę dotacji przedłożonych ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa oraz dokumentów dotyczących zwrotu dotacji przez Federację w dniu [...] grudnia 2019r. Ustalenia w tym zakresie przedstawiono w tabeli (strona 12-15 decyzji). Powyższe zestawienie obejmowało [...] faktury opisane jako "Bieżąca opieka autorska nad systemem SYMLEK" (SYMLEK- opieka autorska) i "Miesięczna opłata ryczałtowa za system SYMLEK" (SYMLEK- ryczałt). Wskazano, że SYMLEK jest systemem teleinformatycznym, którego utrzymanie wymaga ponoszenia kosztów tzw. bieżącej opieki autorskiej oraz wnoszenia miesięcznych opłat ryczałtowych. Powyższy system SYMLEK jest systemem teleinformatycznym dostosowanym do potrzeb prowadzonej przez Federację oceny wartości użytkowej oraz ksiąg hodowlanych dla bydła ras mlecznych, a umowa użyczenia, na którą powołuje się Skarżąca stanowi podstawę prawną dostępu i legalnego korzystanie z tego systemu. Organ nie mógł się zatem zgodzić się z twierdzeniem, że wszelkie koszty ponoszone w związku z utrzymaniem tego systemu w 100 % służyły i służą zadaniu prowadzenia ksiąg hodowlanych bydła. W szczególności przeczy temu fakt zaliczenia przez Stronę kosztów modyfikacji systemu SYMLEK, wynikającej z wprowadzenia dodatkowego parametru w postaci oznaczenia kazeiny. tj. parametru nie ujętego w metodyce oceny wartości użytkowej bydła mlecznego. Skarżąca uznała zasadność zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w związku z tą modyfikacją. Ponadto system SYMLEK ze względu na zakres zawartych w nim informacji o zwierzętach, tj. o ich urodzeniu. pochodzeniu, wpisie do odpowiedniej księgi hodowlanej, wynikach oceny wartości użytkowej (w tym informacje o użytkowości rozpłodowej), a także o ich wartości hodowlanej, ma fundamentalne znaczenie dla ogółu działalności Federacji, sformułowanej w odpowiednich zapisach statutu, dla której podstawowe znaczenie ma fakt uznania Federacji do prowadzenia ksiąg i oceny wartości użytkowej bydła mlecznego. W ocenie organu realizacja zadań związanych z wystawami, określonymi przez Stronę jako zadania statutowe, polegająca m.in. na wytworzeniu dokumentacji dotyczącej zwierząt prezentowanych na wystawach, nie jest możliwa bez korzystania z systemu teleinformatycznego SYMLEK. Zatem również w przypadku działalności Federacji związanej z organizowaniem wystaw, stanowiącej działalność statutową, wykorzystanie systemu SYMLEK jest konieczne. W ocenie organu koszty poniesione na bieżącą opiekę autorską systemu SYMLEK oraz miesięczną opłatę ryczałtową, są kosztami których nie można jednoznacznie przypisać do jednego rodzaju działalności tj. statutowej lub gospodarczej. A zatem w świetle wewnętrznych ustaleń w odniesieniu do tych kosztów Federacja powinna była zastosować wskaźniki podziału kosztów. W "Zasadach (polityce) rachunkowości [...]" obowiązujących w latach 2015 - 2016 w kalkulacjach kosztów działań Działu Hodowli Federacji, opracowanych dla selekcjonerów i dokumentalistów, zostały określone wskaźniki do podziału na grupy kosztowe, w tym na działalność określoną jako "statutowa". Wskaźniki te w odniesieniu do działalności statutowej wynosiły odpowiednio 2% w 2015 r. i 3% w 2016 r. W związku z tym, uznawanie przez Federację części kosztów związanych z utrzymaniem systemu SYMLEK, które zgodnie z "Zasadami (polityką) rachunkowości [...]" powinny zostać zakwalifikowane jako działalność statutowa, za koszty kwalifikujące się do objęcia dotacją w odniesieniu do "Bieżącej opieki autorskiej nad systemem SYMLEK" i "Miesięcznej opłaty ryczałtowej za system SYMLEK", było nieprawidłowe i skutkowało pobraniem dotacji w nadmiernej wysokości. Po ponownym przenalizowaniu, Minister uznał, że koszty poniesione na podstawie wymienionych w tabeli na stronie 21-23 decyzji faktur w świetle ww. wewnętrznych ustaleń w zakresie podziału kosztów różnych działań i przypisania do poszczególnych rodzajów działalności dotyczą wyłącznie zakresu związanego z prowadzeniem ksiąg hodowlanych bydła mlecznego. W związku z tym, organ uznał, że kwota [...] zł. w tym nie jest dotacją pobraną w nadmiernej wysokości. Na decyzję Ministra z dnia [...] marca 2020 r., Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie: - art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu i wydanie decyzji określającej kwotę dotacji do zwrotu do budżetu państwa jako pobranej w nadmiernej wysokości, -art. 169 ust. 1 pkt 2, ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu i przyjęcie, że Federacja pobrała dotację w nadmiernej wysokości, -§ 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 lipca 2015 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu i przyjęcie, że Federacja naruszyła ten przepis poprzez uznawanie-zdaniem Ministra- przez Federację w ramach usług kosztów "Bieżącej opieki autorskiej nad systemem SYMLEK" i "Miesięcznej opłaty ryczałtowej za system SYMLEK" w zakresie odnoszącym się do statutowych kosztów prowadzenia ksiąg bydła ras mlecznych, -art. 27 ust. 1 lit. 3 rozporządzenia Komisji UE nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez przyjęcie, że Federacja naruszyła ten przepis poprzez uznawanie- zdaniem Ministra- przez Federację w ramach usług kosztów "Bieżącej opieki autorskiej nad systemem SYMLEK" i "Miesięcznej opłaty ryczałtowej za system SYMLEK" w zakresie odnoszącym się do statutowych kosztów prowadzenia ksiąg bydła ras mlecznych. Nadto zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: -art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 11, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie przez Ministra postępowania w sposób naruszający zasadę legalizmu i praworządności, a także zasadę zaufania do organów administracji publicznej, wybiórcze rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, co skutkowało błędnymi ustaleniami stanu faktycznego co do rzekomego pobrania przez Federację dotacji w nadmiernej wysokości, -art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak pełnego, wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Przy tak sformułowanych zarzutach Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W skardze nadto Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów z dokumentów, stanowiących załącznik nr 4 do skargi (wyniki użytkowości mlecznej krów, wyniki próbnych udojów RW2, świadectwo zootechniczne zgodne z rozporządzeniem (UE) 2016/2010, karta jałówki - krowy, stan rozrodu w stadzie "Młode bydło i stan cieląt"). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W dniu [...] lipca 2020 r. Strona nie wyraziła zgody na rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Oceniając zaskarżoną decyzję we wskazanym wyżej zakresie należy stwierdzić, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W dniu 23 listopada 2020 r. w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym, mając na względzie zarządzenie nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnych działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniu wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym oraz zarządzenie nr 21 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2020 r. w sprawie wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-Cov-2 ustalonych w Zarządzeniu nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych sprawa niniejsza została przez Przewodniczącego Wydziału skierowana na posiedzenie niejawne w trybie art. 15zzs (4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374). Odnosząc się do ram prawnych należy wskazać, iż w sprawie mają przede wszystkim zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869 ze zm.) dalej zwana u.f.p. W świetle art. 169 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu państwa: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (art. 169 ust. 2 u.f.p). W art. 169 ust. 6 u.f.p. wskazano, iż w przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 150 pkt 5, art. 151 ust. 2 pkt 6, art. 168 ust. 1 i 2, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa nalicza się, począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu państwa dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, 2) stwierdzenia nieprawidłowego naliczenia lub nienależnego pobrania dotacji - z zastrzeżeniem, że jeżeli dotacja stanowi pomoc publiczną, w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, odsetki nalicza się od dnia przekazania dotacji beneficjentowi (art. 169 ust. 6 u.f.p.). Przenosząc powyższe uregulowania na grunt niniejszej sprawy Sąd w pełni podziela stanowisko Ministra, zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że kwota dotacji objęta zaskarżoną decyzją stanowi dotację pobraną w nadmiernej wysokości, o której mowa w art. 169 ust. 1 pkt 2 u.f.p. W szczególności należy wskazać, że organ w prowadzonym postępowaniu wykazał, że Strona wykorzystuje system SYMLEK między innymi do zadań związanych z organizacją wystaw zwierząt. Bezspornie stanowiło to zadanie statutowe Federacji. W tym miejscu należy wskazać, iż Strona została upoważniona do prowadzenia oceny wartości użytkowej bydła. W tym zakresie miała prowadzić system teleinformatyczny, który powinien służyć powyższej ocenie. Takim systemem jest właśnie system SYMLEK. Przedmiotowy system został użyczony Federacji i to Skarżąca została zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jego funkcjonowaniem. Koszty powyższe kwalifikują się do objęcia dotacją. Skoro jednak koszty poniesione na bieżącą opiekę autorską systemu SYMLEK oraz miesięczną opłatę ryczałtową, są kosztami których nie można jednoznacznie przypisać do jednego rodzaju działalności tj. statutowej (w zakresie organizacji wystaw) lub gospodarczej, w świetle wewnętrznych ustaleń w odniesieniu do tych kosztów Federacja powinna była zastosować wskaźniki podziału kosztów. W tym zakresie Minister słusznie odwołał się do "Zasad (polityki) rachunkowości [...]" obowiązujących w latach 2015 – 2016. W kalkulacjach kosztów działań Działu Hodowli Federacji, opracowanych dla selekcjonerów i dokumentalistów, zostały określone wskaźniki do podziału na grupy kosztowe, w tym na działalność określoną jako "statutowa". Wskaźniki te w odniesieniu do działalności statutowej wynosiły odpowiednio 2% w 2015 r. i 3% w 2016 r. Należy zgodzić się z Ministrem, że nieistotne jest czy system był konieczny do organizacji bydła hodowlanego ale czy był on w tym zakresie wykorzystywany, co, zdaniem Sądu w sposób wystarczający, zostało ustalone w prowadzonym postępowaniu administracyjnym (organ odwołał się bowiem w tym zakresie do posiadanej przez niego dokumentacji dotyczącej [...] Ogólnopolskiej Wystawy Bydła Hodowlanegow M. w dniach [...] - [...] lipca 2016 r.). Strona nadto nie przedstawiła żadnego dowodu na okoliczność, że wystawy były organizowane w oparciu o dokumentację będącej w posiadaniu posiadaczy bydła. Dokumenty załączone do skargi mogą dowodzić, że wystawy mogły być organizowane na podstawie tych dokumentów, ale nie mogą dowodzić, że były one w oparciu o te dokumenty organizowane. Zarzuty dotyczące bezpodstawnego odstąpienia od dotychczasowej praktyki rozliczania dotacji, mającej być akceptowalną przez organ do 2014 r. są bezzasadne. Po pierwsze dotychczas Minister nie wydawał żadnych decyzji w tym przedmiocie, a ewentualne wyniki kontroli, na które powołuje się Skarżąca nie są źródłem żadnych praw i obowiązków. Po drugie Minister w tym zakresie wskazał przyczynę innego podejścia do rozliczenia dotacji, upatrując ją w zmianie przepisów. Nie bez znaczenia jest treść art. 8 § 2 k.p.a, w świetle którego organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Skoro zatem dotychczas organ nie wydawał rozstrzygnięć w powyższym zakresie, nie można stawiać zarzutu o naruszeniu przedmiotowej normy prawnej. Organ nie naruszył przepisów procesowych, w tym art. 7, art. 77 § 1 w związku z art. 80 K.p.a., bowiem materiał dowodowy w sprawie został zebrany w sposób wyczerpujący, a dokonana jego ocena nie była dowolna. Minister, wydając zaskarżoną decyzję, podjął wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego, jednocześnie dokonał wnikliwej analizy i oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz dokonał prawidłowej wykładni obowiązujących w przedmiotowej materii przepisów prawa materialnego. Jednocześnie Sąd uznał, że organ wydając zaskarżoną decyzję odniósł się do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń Strony skarżącej. Spowodowało to – zdaniem Sądu - brak podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad ogólnych k.p.a., jak również zasad dotyczących zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Organy nie naruszyły też dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. Wniosek dowodowy zawarty w skardze nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony. Strona, na podstawie załączonych dokumentów (załącznik nr 4), zamierzała wykazać, że system SYMLEK nie był konieczny do organizacji wystaw zwierząt w ramach zadań statutowych Federacji. Sąd podzielił argumentację organu, że w tym zakresie nie było istotne czy ten system był konieczny, ale czy był wykorzystywany do organizacji wystaw, co zostało ustalone w toku prowadzonego postępowania. W tym miejscu należy przywołać treść art. 106 § 3 p.p.s.a., w świetle którego Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z dokumentów tych może wynikać zaś jedynie, że wystawa mogła być organizowana w oparciu o informacje w nich zawarte, jednakże dokumenty nie dowodzą okoliczności, że wystawy były organizowane na podstawie tych dokumentów, a nie informacji zasięgniętych z systemu SYMLEK. W konsekwencji powyższe dokumenty nie są niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w rozumieniu powyższej normy prawnej. Końcowo co do braku zgodny Strony na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym zawartym w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. należy wskazać, że rozpatrzenie sprawy na posiedzeniu niejawnym zostało oparte o art. 15zzs (4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda Strony na rozpoznanie w tym trybie zatem nie jest konieczna. Przeprowadzenie posiedzenia niejawnego w tym przypadku jest uzależnione od uznania, że rozprawa mogłaby wywołać nadmierne zagrożenie dla życia i zdrowia osób w niej uczestniczących. Mając na uwadze, że Miasto Stołeczne Warszawa, będące siedzibą tutejszego Sądu, zostało objęte tzw. obszarem czerwonym przesłanka powyższa została spełniona. Powyższe stanowisko jest zgodne z poglądem zawartym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2020 r., wydanej w sprawie o sygn. akt II OPS 6/19, zgodnie z którą przepis art. 15zzs (4) ust. 3 uCOVID-19 należy traktować jako "szczególny" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 p.p.s.a. Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w obecnym stanie faktycznym istnieją takie okoliczności, które w zarządzonym stanie pandemii, w pełni nakazują uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ innych przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. Na marginesie należy zaznaczyć, że Strona wniosła co prawda o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jednakże nie podniosła żadnych zarzutów w zakresie punktu I decyzji Ministra z dnia [...] marca 2020 r. o nr [...]. Określenie wartości przedmiotu sporu zawartego w skardze ([...]zł) potwierdza okoliczność, że Federacja nie stawia żadnych zarzutów w wyżej wskazanym zakresie. Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.