V SA/Wa 1044/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-08-03
Skład orzekający: Beata Krajewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy i wydaleniu z terytorium RP na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku jej wykonania przed rozstrzygnięciem sądu. Wstrzymanie wykonania jest możliwe, gdy akt jest wykonalny, a wykonanie mogłoby uniemożliwić skorzystanie z prawa do sądu lub spowodować nieodwracalne skutki.Stan faktyczny
K. I. zaskarżył decyzję Rady do Spraw Uchodźców z marca 2011 r. odmawiającą nadania statusu uchodźcy, ochrony uzupełniającej oraz zgody na pobyt tolerowany, a także nakazującą wydalenie z Polski. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki i uniemożliwi udział w postępowaniu sądowym.Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Rady do Spraw Uchodźców z marca 2011 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
W dniu [...] kwietnia 2011 r. K. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] marca 2011 r.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż jej wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki dla skarżącego i jego rodziny, nie będą mogli uczestniczyć w postępowaniu sądowym dotyczącym ich sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zauważyć należy, iż zaskarżona decyzja Rady do Spraw Uchodźców z [...] marca 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w zakresie wydalenia cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, iż nie zachodzą w stosunku do niego okoliczności do udzielenia zgody na pobyt tolerowany jest decyzją, która nadaje się do wykonania.
Powołując orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006r., o sygn. akt II OZ 501/06 należy wyjaśnić, iż przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powyższym przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przymusowe opuszczenie terytorium Polski przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego uniemożliwiłoby skarżącemu skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu, a w razie uwzględnienia skargi nie zostanie udzielona konwencyjna ochrona międzynarodowa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło