V SA/Wa 1047/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2019 r. sprawy ze skargi P. Ż. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu oddala skargę. Przedmiotem skargi P.Ż. (dalej: "Strona", "Beneficjent", "Skarżący") jest decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju (dalej: "Minister", IZ POIG", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), z [...] marca 2019 r. nr [...] , utrzymująca w mocy decyzję Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: "PARP" lub "organ I instancji") z [...] listopada 2017 r. nr [...] , w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu w wysokości 245 000, 00 zł wraz z odsetkami. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] maja 2012 r. pomiędzy PARP, a Skarżącym, została zawarta umowa nr [...] (dalej: "umowa o dofinansowanie") o dofinansowanie projektu pn. "[...] " (dalej: "projekt"), realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 8. Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B. Umowa była zmieniana trzema aneksami: z [...] lutego 2013 r., z [...] kwietnia 2013 r. oraz z [...] czerwca 2013 r. W zamian za przyznane dofinansowania Strona zobowiązała się do realizacji Projektu w pełnym zakresie, w terminie wskazanym w § 6 ust. 3 umowy o dofinansowanie, z należytą starannością, zgodnie z umową i jej załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i wspólnotowego, w tym z zasadami polityk wspólnotowych, które są dla niego wiążące, przepisami dotyczącymi konkurencji, pomocy publicznej, zamówień publicznych, ochrony środowiska oraz równouprawnienia kobiet i mężczyzn (§ 3 ust. 1 umowy o dofinansowanie). Jednocześnie, na podstawie § 6 ust. 1 umowy, warunkiem uznania wydatków za kwalifikujące się do objęcia wsparciem było poniesienie ich przez Beneficjenta w związku z realizacją Projektu, zgodnie z postanowieniami umowy, katalogiem wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem określonym w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz. U. z 2008 r. nr 153, poz. 956 ze zm.), dalej: "rozporządzenie z 13 sierpnia 2008 r." oraz zasadami racjonalnej gospodarki finansowej, w szczególności najkorzystniejszej relacji nakładów do rezultatów. Ponadto, Beneficjent zobowiązał się do osiągnięcia wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie, osiągnięcia celów Projektu oraz utrzymania trwałości Projektu przez okres co najmniej 3 lat od dnia zakończenia realizacji Projektu (§ 8 ust. 1 i 2 umowy). Jednocześnie, na podstawie § 6 ust. 6 umowy o dofinansowanie - Beneficjent zobowiązał się zakończyć realizację zakresu rzeczowego i finansowego Projektu, wynikającego z wniosku o dofinansowanie w okresie kwalifikowalności wydatków określonym w § 6 ust. 3 umowy. Zgodnie z § 6 ust. 3 umowy o dofinansowanie okres kwalifikowalności wydatków dla Projektu, w którym Beneficjent zobowiązany był zrealizować Projekt, rozpoczął się w dniu 1 kwietnia 2012 r. i miał zakończyć się w dniu 31 marca 2013 r. Na podstawie aneksu z [...] czerwca 2013 r. do umowy, na wniosek Beneficjenta, termin realizacji Projektu został wydłużony do dnia 30 czerwca 2013 r. We wniosku o dofinansowanie Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu, którego celem było wdrożenie innowacyjnego systemu klasy B2B integrującego pięć procesów biznesowych zachodzących pomiędzy Beneficjentem, a Partnerami. Projekt miał polegać na zakupie licencji na zaawansowane oprogramowanie typu ERP do zarządzania firmą oraz na integracji systemów informatycznych Beneficjenta z partnerami, w tym z partnerem zagranicznym, co miało umożliwić wejście produktów Beneficjenta na rynki zagraniczne. Dodatkowo, we wniosku o dofinansowanie Beneficjent wskazał następujące wskaźniki realizacji Projektu: 1. produktu: liczba wdrożonych systemów B2B - 1 szt., liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B - 4 szt., procesy biznesowe objęte systemem B2B - 5 szt., liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B, którzy w ramach tego systemu wykorzystują bezpieczny podpis elektroniczny - 4 szt., liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B, którzy w ramach tego systemu realizują Elektroniczną Wymianę Danych w standardzie EDI lub równoważnym - 4 szt.; 2. rezultatu: średnie miesięczne przychody z prowadzenia działalności - 1 304 742,00 zł, średnie miesięczne koszty prowadzenia działalności - 1 174 830,00 zł. Po zakończeniu realizacji Projektu, w dniach [...] kwietnia 2015 r., tj. w okresie utrzymania jego trwałości, RIF przeprowadziła kontrolę, w ramach której wskazano na zastrzeżenia w zrealizowanym Projekcie, które dotyczyły zarówno nieprawidłowości w zakresie przeprowadzonego postępowania ofertowego na realizację systemu B2B oraz zakup środków trwałych, a także działania systemu B2B, jak i osiągnięcia i utrzymania w okresie trwałości wskaźników Projektu. Zespół kontrolujący stwierdził, iż w ramach systemu B2B Beneficjent nie współpracował oraz nie współpracuje z żadnym z Partnerów biznesowych wskazanych we wniosku o dofinansowanie, tj. [...] Beneficjent nie poinformował RIF o fakcie zaprzestania po dwóch miesiącach (czerwiec-lipiec 2012 r.) współpracy z partnerem [...] oraz o zmianie [...]Sp. z o.o. na [...]Sp. z o.o. Ponadto, Zespół kontrolujący stwierdził brak realizacji następujących procesów biznesowych: wprowadzenie e-dokumentów, wspólne działania marketingowe, elektroniczny przepływ dokumentów księgowych, w tym podpisanych kwalifikowanym podpisem elektronicznym e-faktur. Beneficjent podczas kontroli przedstawił oświadczenie, w którym potwierdził ustalenia Zespołu kontrolującego w zakresie braku używania podpisu elektronicznego w ramach systemu. Ponadto, Zespół kontrolujący stwierdził istotną wadę realizowanego systemu polegającą na tym, że system umożliwiał wystawienie faktur wyłącznie na jednego odbiorcę - firmę [...] Sp. ż o.o. Zespół kontrolujący wskazał na fakt, że w trakcie kontroli przedstawiciel Beneficjenta w osobie wykonawcy systemu - firmy [...] Sp. z o.o. prezentował funkcjonowanie systemu. W wyniku ustaleń poczynionych w trakcie kontroli stwierdzono również, że żaden z pracowników Beneficjenta (poza wykonawcą systemu), nie był jego użytkownikiem. Zespół kontrolujący pozyskał informację od pracowników Beneficjenta, że nie byli informowani o stworzeniu i wdrożeniu systemu B2B, a ich działalność opiera się jedynie na odrębnie zakupionym systemie POLKA SQL. Ponadto Beneficjent nie udokumentował osiągnięcia wskaźników rezultatu: "Średnie miesięczne przychody z prowadzenia działalności" oraz "Średnie miesięczne koszty prowadzenia działalności". W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości RIF w przekazanej w dniu [...] maja 2015 r. Informacji pokontrolnej wezwała Beneficjenta do złożenia wyjaśnień i uzupełnień oraz prezentacji systemu B2B w siedzibie RIF. W dniu 8 czerwca 2015 r. wpłynęły do RIF wyjaśnienia Beneficjenta. Beneficjent podpisał Informację pokontrolną w dniu [...] czerwca 2015 r., a w dniu [...] czerwca 2015 r. dokonał prezentacji systemu w siedzibie RIF. Zespół kontrolujący stwierdził, iż Beneficjent nie osiągnął obligatoryjnego wskaźnika produktu "Liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B". Jednocześnie ustalono, że wszelkie zamówienia realizowane były jedynie poprzez system POLKA SQL, a w ramach zrealizowanego systemu B2B nie zachodzą żadne procesy biznesowe pomiędzy Beneficjentem, a Partnerami. Jednocześnie stwierdzono, że Beneficjent zaniechał utrzymania współpracy z trzema Partnerami wskazanymi we wniosku o dofinansowanie, a zmiana Partnerów zgłoszona została przez Beneficjenta dopiero na etapie realizacji przez Beneficjenta działań pokontrolnych wskazanych w Informacji pokontrolnej. Na podstawie dostarczonych przez Beneficjenta sprawozdań finansowych Zespół kontrolujący stwierdził, iż Beneficjent nie osiągnął i nie utrzymał wskaźników rezultatu "Średnie miesięczne przychody z prowadzenia działalności" oraz "Średnie miesięczne koszty prowadzenia działalności" na poziomie wskazanym we wniosku o dofinansowanie, a tym samym nie osiągnął wskaźnika efektywności ekonomicznej, który warunkował przyznanie Beneficjentowi wsparcia na etapie oceny wniosku o dofinansowanie. Pismem z [...] października 2015 r. RIF poinformowała Beneficjenta, iż raport z kontroli uzyskał wynik negatywny z uwagi na nieosiągnięcie i nieutrzymanie celów realizacji Projektu, co spowodowało naruszenie zapisów § 8 ust. 1 i 2 umowy o dofinansowanie. PARP pismem z [...] lutego 2016 r., wypowiedziała umowę o dofinansowanie w trybie natychmiastowym, na podstawie § 13 ust. 3 pkt 1 i 2 oraz § 13 ust. 3 pkt 7 lit. c) i f) umowy. Decyzją z [...] listopada 2017 r. nr [...] PARP określiła Stronie do zwrotu kwotę 245 000,00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek bankowy. Zdaniem organu I instancji materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że Beneficjent nie wykorzystuje systemu B2B stworzonego w ramach Projektu w bieżącej działalności biznesowej, gdyż w ramach zrealizowanego systemu B2B nie zachodzą procesy biznesowe pomiędzy Beneficjentem, a Partnerami, a jedynie wykorzystywane jest gotowe oprogramowanie POLKA SQL. Beneficjent zaniechał utrzymania współpracy z trzema Partnerami wskazanymi we wniosku o dofinansowanie, tj. [...], [...] Sp. z o.o., a zmiana Partnerów ([...] zamiast [...] oraz [...]Sp. z o.o. zamiast Sp. z o.o.), zgłoszona została dopiero w wyniku realizacji przez Beneficjenta działań pokontrolnych wskazanych przez RIF w Informacji pokontrolnej. PARP ocenił, że podstawowy cel realizacji Projektu w ramach Działania 8.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w postaci stworzenia systemu B2B, realizacji procesów biznesowych oraz współpracy w ramach systemu z trzema Partnerami biznesowymi, nie został osiągnięty, a tym samym nie został utrzymany w okresie trwałości. Dodał, że wykonanie części Projektu, tj. samo stworzenie platformy internetowej (systemu B2B), bez jej pełnego wdrożenia oraz powstania z wykorzystaniem tego systemu faktycznych relacji usługowych pomiędzy przedsiębiorcami, nie odpowiada warunkom, na jakich zostało przyznane wsparcie dla Projektu i jest jednoznaczne z nieosiągnięciem zarówno celu Projektu, jak i celu Działania 8.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Wobec powyższego, co podkreślił PARP naruszenie przez stronę postanowień Umowy o dofinansowanie oznacza, że naruszone zostały procedury, o których mowa w art. 184 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2077 ze zm.), dalej "u.f.p.", i spełnione zostały przesłanki do zwrotu środków, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. Pismem z [...] grudnia 2017 r. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji PARP wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania, ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez PARP oraz przeprowadzenie, w oparciu o art. 136 § 1 K.p.a., uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie czy doszło do faktycznego wdrożenia w projektu B2B w przedsiębiorstwie Skarżącego, którego realizacja zapewniła wymierne korzyści biznesowe. Decyzją z [...] marca 2019 r. o numerze wskazanym wyżej, Minister Inwestycji i Rozwoju utrzymał w mocy decyzję PARP z [...] listopada 2017 r. określającą Stronie kwotę dofinansowania przypadającą do zwrotu. Organ odwoławczy w całości podzielił argumentację PARP, co do naruszenia przez Stronę postanowień § 8 ust. 1, § 8 ust. 2 oraz § 3 ust. 1 umowy o dofinansowanie. Minister wskazał odnosząc się do zarzutów odwołania, że organ I instancji nie naruszył art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 oraz art. 80 K.p.a., jak również brak jest podstaw do przeprowadzenia, w oparciu o art. 136 § 1 K.p.a., uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia czy doszło do faktycznego wdrożenia systemu B2B. PARP, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgromadziła w sprawie, a następnie rzetelnie rozpatrzyła cały materiał dowodowy, tj. ustalenia kontroli z [...] kwietnia 2015 r. oraz [...] kwietnia 2015 r, wyjaśnienia Beneficjenta przedstawione pismem z 3 czerwca 2015 r. oraz wyniki dodatkowej prezentacji systemu B2B w dniu [...] czerwca 2015 r. Nadto kontrola systemu B2B u Beneficjenta została przeprowadzona, wbrew twierdzeniom Odwołującego się, przez kompetentną do tego osobę, posiadającą wiadomości specjalne. IZ POIG zaznaczyła, że brak jest osiągnięcia założonego celu Projektu, jakim miała być automatyzacja procesów zachodzących między Beneficjentem a jego Partnerami. Beneficjent nie wykorzystuje systemu B2B stworzonego w ramach Projektu w bieżącej działalności, a jedynie opiera się na gotowym oprogramowaniu POLKA SQL, które wykorzystywał już przed realizacją Projektu. Organ odwoławczy zaznaczył, że dla żądania zwrotu środków niezbędne jest wykazanie istnienia nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia Rady 1303/2013. Naruszenie postanowień umowy o dofinansowanie stanowi nieprawidłowość w rozumieniu rozporządzenia 1303/2013, wyczerpując przesłanki określone w art. 2 pkt 36. Niezrealizowanie celu projektu stanowi dostateczną podstawę do stwierdzenia, że wydatki poniesione w ramach projektu były poniesione niezgodnie z umową, tj. nie były celowe i zasadne, co stanowi dostateczną podstawę do żądania zwrotu wypłaconego dofinansowania. Pismem z 6 maja 2019 r. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, zarzucając naruszenie: 1. przepisów postępowania: - art. 77 § 1 i art. 81 K.p.a. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach faktycznych, które w ogóle nie mogą być uznane za udowodnione, - art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez brak zgromadzenia w toku postępowania wyczerpującego materiału dowodowego, który dałby podstawę do przyjęcia, że Skarżący powinien zwrócić kwotę określoną w decyzji, 2. przepisów prawa materialnego: - art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. poprzez uznanie, że zachodzą podstawy do zastosowania tych przepisów, - przepisów rozporządzenia z 13 sierpnia 2008 r. Jak wyjaśnił autor skargi, Skarżący prowadzi sklep internetowy pod adresem: [...] , a także sprzedaje na [...] oraz za pośrednictwem działającego w internecie Partnera: [...] . Jednocześnie dzięki uzyskanemu dofinansowaniu zostanie wdrożony system, który będzie przystosowany do podłączenia do systemu Wnioskodawcy nowych sklepów internetowych. Tym samym nastąpi wyeliminowanie wielokrotnego wprowadzania danych oraz przyspieszenie i zwiększenie dokładności przepływu informacji, gdyż wnioskodawca zamierza w ramach projektu połączyć odpowiednie aplikacje komputerowe między firmami uczestniczącymi w wymianie - partnerami wnioskodawcy. Jednocześnie jak wskazano, w trakcie wdrażania systemu wskazani we wniosku Partnerzy ([...] , [...] Sp. z o.o.) zaprzestali działalności lub też ogłosiły upadłość. Zaprzestanie działalności przez te podmioty gospodarcze jest okolicznością niezawinioną przez Skarżącego. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie dotyczy zasadności zwrotu pobranych przez Skarżącego na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia [...] maja 2012 r. środków na realizację projektu pn.: "[...] " w wysokości 245 000,00 zł wraz z odsetkami. Sąd podziela ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ, uznaje je za prawidłowe i stanowiące uzasadnioną podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom skargi organ zgromadził w sprawie pełny materiał dowodowy, dający podstawę do orzekania w sprawie. Ocena tego materiału została należycie przeprowadzona z uwzględnieniem logicznego i rzetelnego wnioskowania. Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 (środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – pkt 2 oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2 – pkt 3), są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Stosownie do treści art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p., w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji przewidzianej w art. 207 ust. 9 u.f.p. – wydanej po bezskutecznym upływie terminu (zakreślonego w wezwaniu, w trybie określonym w ust. 8 tego przepisu) zwrotu środków lub wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności. Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż procedurę, o której mowa w art. 184 u.f.p. stanowiły zapisy umowy o dofinansowanie przedmiotowego projektu, zawartej w dniu [...] maja 2012 r. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. umowy o dofinansowanie projektu, Skarżący był zobowiązany do realizacji projektu w pełnym zakresie, określonym harmonogramem rzeczowo-finansowym projektu w terminie wskazanym w § 6 ust. 3, z należytą starannością, zgodnie z umową i jej załącznikami, wnioskiem o dofinansowanie projektu oraz obowiązującymi przepisami prawa. Wniosek o dofinansowanie zawiera szczegółowy opis celu projektu, uzasadnienie potrzeby jego realizacji oraz wskaźniki produktu i rezultatu, określające stopień realizacji projektu. Jak wynika z treści wniosku o dofinansowanie celem ww. projektu było wdrożenie innowacyjnego systemu klasy B2B, który umożliwi Wnioskodawcy stanie się integratorem dla małych sklepów internetowych. Projekt miał polegać na zakupie licencji na zaawansowane oprogramowanie typu ERP do zarządzania firmą oraz na integracji systemów informatycznych Skarżącego z partnerami, w tym z partnerem zagranicznym, co miało umożliwić wejście produktów Skarżącego na rynki zagraniczne. Zgodnie z § 8 ust. 1 i 2 ww. umowy, Skarżący zobowiązał się do osiągnięcia określonych we wniosku o dofinansowanie celów Projektu oraz utrzymania trwałości Projektu przez okres co najmniej 3 lat od dnia zakończenia realizacji Projektu. Jak ustalono w trakcie przeprowadzonej przez RIF kontroli w dniach [...] kwietnia 2015 r., tj. po zakończeniu realizacji projektu, w okresie utrzymania jego trwałości, w ramach systemu B2B nie zachodziły żadne procesy biznesowe pomiędzy Skarżącym, a Partnerami. Zamówienia realizowane były jedynie poprzez odrębnie zakupiony jako gotowe oprogramowanie system POLKA SQL, które to oprogramowanie Skarżący wykorzystywał już przed realizacją projektu. Podczas prezentacji przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2015 r. w obecności głównego specjalisty ds. informatyki RIF, funkcjonowanie systemu okazano na przykładzie procesów składania zamówień oraz generowania etykiet, które zachodzą w systemie POLKA SQL. System nie był zintegrowany z systemem B2B. Organ ustalił również, ze żaden z pracowników Skarżącego nie był użytkownikiem systemu B2B, a pracownicy nie byli nawet poinformowani o stworzeniu, czy wdrożeniu tego systemu. W toku postępowania przed organami, jak również w skardze Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które podważałyby ustalenia organów. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, za bezsporne należy przyjąć ustalenie, że Skarżący nie wykorzystuje systemu B2B w bieżącej działalności biznesowej, co przesądza o braku realizacji celu projektu. Wskazane nieprawidłowości doprowadziły do naruszenia przez Skarżącego postanowień umowy o dofinansowanie projektu. Skarżący zaniechał również utrzymania współpracy z trzema Partnerami wskazanymi we wniosku o dofinansowanie, a zmiana Partnerów zgłoszona została przez Skarżącego dopiero na etapie realizacji działań pokontrolnych. Ponadto kontrola informatyczna stwierdziła brak danych historycznych potwierdzających współpracę. Skarżący nie osiągnął zatem obligatoryjnego wskaźnika produktu "Liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B". Należy jeszcze raz podkreślić, że Skarżący zobowiązał się do uzyskanie wskaźników realizacji projektu w zakresie produktu: liczba wdrożonych systemów B2B - 1 szt., liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B - 4 szt., procesy biznesowe objęte systemem B2B - 5 szt., liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B, którzy w ramach tego systemu wykorzystują bezpieczny podpis elektroniczny - 4 szt., liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B, którzy w ramach tego systemu realizują Elektroniczną Wymianę Danych w standardzie EDI lub równoważnym - 4 szt. Tych wskaźników, określonych we wniosku o dofinansowanie projektu, Skarżący nie uzyskał, liczba przedsiębiorców objętych systemem B2B wyniosła 0. Jednocześnie, jak wynika z przedstawionych sprawozdań finansowych, Skarżący nie osiągnął wskaźników rezultatu "Średnie miesięczne przychody z prowadzenia działalności" (we wniosku zakładano 1 304 742,00 zł, ostatecznie osiągnięto 585 329, 47 zł) oraz "Średnie miesięczne koszty prowadzenia działalności" (we wniosku zakładano 1 174 830,00 zł ostatecznie osiągnięto 561 377, 62 zł) na poziomie wskazanym we wniosku o dofinansowanie, a tym samym nie osiągnął wskaźnika efektywności ekonomicznej projektu. Sąd podziela stanowisko organu, iż podstawowy cel realizacji projektu w ramach Działania 8.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w postaci stworzenia systemu B2B, realizacji procesów biznesowych oraz współpracy w ramach systemu z trzema partnerami biznesowymi, nie został osiągnięty. Nie zostały również osiągnięte wskaźniki projektu. Zawarte w skardze stwierdzenie, iż cele projektu zostały osiągnięte nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na osiągnięcie celów projektu. Sąd wskazuje, że zrealizowanie projektu w części, tj. stworzenie platformy internetowej - systemu B2B, bez jej pełnego wdrożenia oraz powstania z wykorzystaniem tego systemu faktycznych relacji usługowych pomiędzy przedsiębiorcami, nie oznacza pełnej realizacji projektu i narusza § 3 ust. 1 ww. umowy o dofinansowanie projektu. Ww. nieprawidłowości doprowadziły do naruszenia przez Skarżącego postanowień umowy, a niewypełnienie przez Stronę postanowień umowy uzasadnia konieczność odzyskania przez organ kwot podlegających zwrotowi. Zatem zarzut naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. i przepisów rozporządzenia z 13 sierpnia 2008 r. nie znajduje uzasadnienia. Należy podkreślić, że zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, wsparcie w ramach Działania 8.2 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka mogło być udzielone mikroprzedsiębiorcy, małemu przedsiębiorcy lub średniemu przedsiębiorcy, który m.in. realizuje umowy o współpracy z co najmniej dwoma innymi przedsiębiorcami. (...) przez dostosowanie własnych systemów informatycznych do systemów informatycznych przedsiębiorców, z którymi kooperuje, w celu umożliwienia automatyzacji wymiany informacji miedzy systemami informatycznymi współpracujących przedsiębiorców (§ 9 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia). We wskazanych wyżej okolicznościach za uzasadnione należy uznać stwierdzenie organów, że działanie Skarżącego stanowiło naruszenie obowiązujących przy realizacji przedmiotowej umowy procedur i spowodowało ryzyko wystąpienia szkody w budżecie UE (szkoda potencjalna). Realizując przedmiotowy projekt Skarżący korzystał z pieniędzy publicznych i w związku z tym był zobowiązany do zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, a dokonując wyboru wykonawców był zobowiązany do przestrzegania określonych w umowie o dofinansowanie, warunków i procedur. Wydatkowanie środków z naruszeniem postanowień umowy o dofinansowanie, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, powoduje nieuzasadniony wydatek dla budżetu Unii. Naruszenie prawa wspólnotowego mogło spowodować szkodę rozumianą jako możliwość uszczuplenia środków unijnych. W niniejszej sprawie organy trafnie uznały, że do takiego przypadku doszło. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 84 K.p.a. Sąd stwierdza, że zgodnie z tym przepisem w sprawie, w której wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Należy jednak wskazać, że postępowanie dowodowe, a w konsekwencji dokonywanie przez organ ustaleń faktycznych jest uzasadnione celami postępowania administracyjnego i powinno umożliwiać organowi dokonanie ustaleń, które stanowią podstawę wydania decyzji. Jak wynika z akt sprawy, czynności kontrolne związane z oceną systemu B2B oraz jego wdrożenia przez Skarżącego wykonywał z ramienia PARP P.W. posiadający wykształcenie kierunkowe - informatyczne w zakresie projektowania systemów informatycznych, tj. osoba posiadająca wystarczające kompetencje do dokonania oceny realizacji projektu. Należy wskazać, że postępowanie dowodowe, a w konsekwencji dokonywanie przez organ ustaleń faktycznych jest uzasadnione celami postępowania administracyjnego i powinno umożliwiać organowi dokonanie ustaleń, które stanowią podstawę wydania decyzji. Sąd wyjaśnia, iż organ prowadzący postępowanie nie jest zobowiązany do przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów, w sytuacji, gdy nie naruszając zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 7 K.p.a., może na podstawie zebranych dowodów potwierdzić zaistniałe okoliczności. Organ nie ma bowiem obowiązku przeprowadzenia kolejnych dowodów na okoliczności wynikające już z innych dowodów, które są wystarczające do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy. Uzasadnienia nie znajdują również pozostałe zarzuty skargi bowiem w niniejszej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparł się organ, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa. Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.