V SA/Wa 1054/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi "O." S.A. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego oddala skargę Przedmiotem skargi O. S.A. w P. (zwanego dalej: "skarżącą" lub "Spółką") jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie (zwanego dalej: "Dyrektorem Izby") z [...] lutego 2014r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] stycznia 2014r. nr [...] zawieszające postępowanie podatkowe w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 305.895 zł za okres rozliczeniowy sierpień 2008 r. wszczęte wnioskiem skarżącej z 27 grudnia 2013 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] grudnia 2013 r. do Naczelnika Urzędu Celnego w P. wpłynął wniosek Spółki o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego za okres rozliczeniowy sierpień 2008 r. w kwocie 305.895 zł. Do wniosku skarżąca załączyła korektę deklaracji podatkowej dla podatku akcyzowego za powyższy okres rozliczeniowy. Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem z [...] stycznia 2014 r. nr [...] zawiesił postępowanie podatkowe wszczęte wnioskiem skarżącej. W uzasadnieniu wskazano, iż Spółka wnioskami z dnia [...] maja 2012 r., [...] maja 2012 r. i [...] listopada 2012 r. wystąpiła o zwrot podatku akcyzowego w odniesieniu do dostaw, w stosunku do których nie otrzymała w terminie 4 miesięcy od dnia wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego Spółki potwierdzenia ich odbioru przez odbiorcę, a następnie uiściła podatek akcyzowy w deklaracji za okres rozliczeniowy sierpień 2008 r. Postępowanie dotyczące powyższych wniosków toczy się obecnie przed WSA w Warszawie. W ocenie organu, postępowanie dotyczące złożonych przez Spółkę wniosków o zwrot akcyzy należy rozumieć jako zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.); dalej: "Ordynacja podatkowa". Rozpoznając sprawę w następstwie zażalenia Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z [...] lutego 2014 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i uchylenie poprzedzającego postanowienia Naczelnika w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - art. 124 i art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego; - art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przedłużanie postępowania podatkowego i oczekiwanie na wyrok sądu administracyjnego niemającego bezpośredniego zastosowania w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, iż postępowanie podatkowe w sprawie zwrotu akcyzy oraz postępowanie w zakresie stwierdzenia nadpłaty w akcyzie toczą się w oparciu o różne podstawy prawne. Inne są przesłanki skutkujące przyznaniem zwrotu akcyzy zapłaconej w przypadku zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy, a inne – gdy chodzi o stwierdzenie nadpłaty i dokonanie jej zwrotu. Brak przesłanek do dokonania zwrotu akcyzy nie oznacza ich braku do stwierdzenia nadpłaty w akcyzie i odwrotnie, zaistnienie przesłanek skutkujących dokonaniem zwrotu akcyzy nie musi oznaczać stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. W ocenie Spółki, zawieszenie postępowania podatkowego w zakresie stwierdzenia nadpłaty jest działaniem mającym na celu przeciągnięcie w czasie postępowania podatkowego zmierzającego do rozstrzygnięcia merytorycznego w tej kwestii, co stanowi naruszenie jednej z głównych zasad postępowania podatkowego wyrażonej w art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej – czyli zasady szybkości postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wskazać należy, iż wnioskiem z dnia [...] grudnia 2013 r. Spółka wystąpiła do Naczelnika Urzędu Celnego w P. z żądaniem stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego wynikającego z korekty deklaracji dla podatku akcyzowego za okres rozliczeniowy sierpień 2008 r. Jako podstawę stwierdzenia nadpłaty Spółka wskazała art. 75 § 2 pkt 1 lit. a) w związku z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wniosek dotyczył wyrobów akcyzowych wyprowadzonych ze składu podatkowego na podstawie administracyjnych dokumentów towarzyszących nr: [...], od których akcyza została zapłacona w związku z nieotrzymaniem w terminie odpowiednio dwóch i czterech miesięcy od daty wysyłki potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych. Spółka wyjaśniła, że kwota nadpłaty podatku akcyzowego wynika z niezgodności z Konstytucją RP i prawem unijnym § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849, z późn. zm.), tj. regulacji względem których ostrożnościowe podejście Spółki skutkowało zapłatą podatku akcyzowego. Zdaniem Spółki, skutkiem powyższej niezgodności akcyza została przez Spółkę uiszczona nienależnie. Spółka w odniesieniu do powyższych dostaw wnioskami z dnia [...] maja 2012 r., [...] maja 2012 r. oraz [...] listopada 2012 r. wystąpiła z wnioskiem o zwrot podatku akcyzowego na podstawie przepisów prawa materialnego, tj. art. 42 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2009 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) oraz 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie dokumentacji i procedur związanych z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32, poz. 229). Naczelnik Urzędu Celnego w P. po rozpatrzeniu powyższych wniosków o zwrot akcyzy wydał w tych sprawach rozstrzygnięcia o odmowie zwrotu podatku akcyzowego. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie po rozpatrzeniu odwołań od powyższych decyzji utrzymał w mocy zaskarżone decyzje. Powyższe rozstrzygnięcia stały się przedmiotem skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne to zagadnienie materialnoprawne. Treścią takiego zagadnienia może być zatem wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku, zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne, od rozstrzygnięcia których uzależnione jest rozpatrzenie sprawy administracyjnej. W powyższym kontekście podkreślenia wymaga, iż wnioski o zwrot akcyzy i wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego dotyczą tego samego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym uiszczonego przez Spółkę z tytułu braku otrzymania wyrobów akcyzowych od odbiorcy w terminie odpowiednio czterech i dwóch miesięcy od wysyłki ze składu podatkowego. W ocenie Sądu, organy obu instancji trafnie uznały zatem, iż zwrot podatku akcyzowego będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego przewidziane w przepisach rozdziału 9 - Nadpłata działu III Ordynacji podatkowej. Należy przy tym zaznaczyć, iż działanie organów podatkowych nie niesie negatywnych konsekwencji dla Spółki, bowiem ustawodawca przewidział w przypadku zasadności wniosku o stwierdzenie nadpłaty, oprocentowanie nadpłaty w sytuacjach, gdy jej zwrot nie został dokonany w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu naruszenia art. 124 i art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego należy wskazać, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne, jak i prawne. Organ II instancji dokonał interpretacji zastosowanych w sprawie przepisów wskazując przy tym przesłanki, którymi kierował się przy wydawania orzeczenia. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej. Organ II instancji wyjaśnił bowiem w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, iż z zasady ogólnej szybkości wypływa dla organów podatkowych obowiązek posługiwania się najprostszymi środkami prowadzącymi do jej realizacji. Bezsporne jest przy tym, iż wnioski o zwrot akcyzy i wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego dotyczą tego samego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.