V SA/Wa 1057/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi S. K. "P." w G. przy udziale uczestnika postępowania Powiatowego Urzędu Pracy w G. na postanowienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu odwołania w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego postanawia: - oddalić wniosek Pismem z 16 czerwca 2009 r. (data nadania pocztowego) S. K. "P." wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z [...] maja 2009 r. w przedmiocie zwrotu odwołania w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek strony skarżącej zawarty w skardze Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest także możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r, s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie zwracające odwołanie strony skarżącej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego z powodu nie uiszczenia wpisu w wymaganej kwocie w dniu wniesienia odwołania. W związku z powyższym, zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak mu zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Tym samym wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony. Jednocześnie Sąd zauważa, że także wniosek strony skarżącej zgodnie z jego literalnym brzmieniem nie mógł być uwzględniony. Sąd w niniejszym postępowaniu nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego. Należy bowiem zauważyć, iż strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z [...] maja 2009 r. w przedmiocie zwrotu odwołania w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wydane w trybie art. 185 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 ze zm.). Powyższy przepis stanowi samoistną podstawę prawną do wydania postanowienia przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, które jako postanowienie kończące postępowanie w sprawie o udzielenie zamówienia publicznego podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, do którego ma zastosowania art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uiszczenie wpisu stanowi zatem okoliczność formalną warunkującą bieg postępowania odwoławczego i tylko w tym zakresie sprawa może być rozpoznawana przez sąd administracyjny. Na powyższe wskazuje treść art. 184 ust. 6 ustawy Prawo zamówień publicznych, zgodnie z którym do postępowania odwoławczego w postępowaniu o udzielenie zamówienia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) o sądzie polubownym (arbitrażowym). Natomiast podmiotem uprawnionym do rozpoznawania odwołań, spełniających warunki formalne, od rozstrzygnięć protestów wnoszonych w postępowaniu o udzielenie zamówienia jest, stosownie do art. 172 ust. 1 ustawy prawo zamówień publicznych, Krajowa Izba Odwoławcza przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych, która zgodnie z powyższym nie działa tu jako organ administracyjny. Tak więc do postępowania przed zespołem arbitrów zastosowanie mają odpowiednie przepisy procedury cywilnej. Ponadto na orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej stronom oraz uczestnikom postępowania odwoławczego przysługuje skarga do sądu okręgowego właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania zamawiającego - art. 194 ust. 1 i art. 195 ust. 1 ww. ustawy. W związku z powyższym Sąd na podstawie powoływanego przepisu p.p.s.a. nie może wstrzymać postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, gdyż postępowanie to nie podlega w ogóle kognicji sądów administracyjnych. W tych warunkach, biorąc pod uwagę, że powołane wyżej przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy od odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.