V SA/Wa 1059/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2014 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. w K. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Przedmiotem postępowania jest skarga Z. Sp. z o.o. w K. (dalej: Skarżąca, Wnioskodawca) z dnia [...] marca 2014r. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w zakresie środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] lipca 2013 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek Skarżącej o dofinansowanie w ramach środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013". Przeprowadzona weryfikacja wniosku o dofinansowanie oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, iż zachodzi potrzeba usunięcia braków i złożenia wyjaśnień. W związku z tym pismem z dnia [...] września 2013 r. Skarżąca została poproszona do usunięcia braków i złożenia wyjaśnień drogą pocztową lub osobiście w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu [...] września 2013 r. wpłynęły dokumenty stanowiące pierwsze uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. W wyniku analizy przedłożonej dokumentacji stwierdzono, iż wniosek w dalszym ciągu wymaga uzupełnienia oraz złożenia wyjaśnień. Wobec powyższego pismem z dnia [...] października 2013 r. Skarżąca została ponownie wezwana do uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. W przedmiotowym piśmie wskazano, jakie dokumenty należy dostarczyć oraz jakie wyjaśnienia należy złożyć. W dniu [...] listopada 2013 r. wpłynęły dokumenty stanowiące drugie uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. Pismem [...] z dnia [...] listopada 2013 r. [...] Oddział Regionalny ARiMR poinformował Skarżącą o wydłużenie terminu rozpatrywania wniosku do dnia 15 grudnia 2013 r. Następnie pismem [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. po raz kolejny poinformował Skarżącą o wydłużenie terminu rozpatrywania wniosku do dnia 15 stycznia 2014 r. W przedmiotowym pismach wskazano powody wydłużenia terminu na rozpatrzenie wniosku. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Departament Wsparcia Rybactwa ARiMR poinformował Dyrektorów Oddziałów Regionalnych, iż w ramach środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" limit środków finansowych dostępnych do kontraktacji został wyczerpany. Pismem [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. organ, w oparciu o 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, z późn. zm.), odmówił przyznania Z. Sp. z o.o. pomocy finansowej w zakresie środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" z uwagi na wyczerpanie środków. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Skarżąca wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Pismem [...] z dnia [...] marca 2014 r. znak [...], organ podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] lipca 2013 r. nie doszło do naruszenia prawa przez ARiMR, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy. Z. Sp. z o.o. skierował do WSA w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". W ocenie strony skarżącej Prezes ARiMR w W. z naruszeniem nakazów wynikających z przepisów § 53 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 września 2009 r. (t. j. Dz. U. 2013, poz.1221) nie rozpatrzył wniosku wniesionego przez Z. Sp. z o. o. w K. w terminie 3 miesięcy wydłużonych o czas wynikający z konieczności uzupełnienia tego wniosku . Rzeczywisty bowiem okres obliczony stosownie do § 53 § 2 rozporządzenia upływał przed dniem 14 listopada 2013 roku - w szczególności przed dniem jego doręczenia wnioskodawcy. Ponadto – zdaniem strony skarżącej - Prezes ARiMR naruszył gwarantowaną konstytucyjnie każdemu podmiotowi prawa zasadę równości wynikającą z art. 32 Konstytucji RP, bowiem powołując się w swoich pismach na dużą ilość złożonych wniosków, nie rozpatrzył tych wniosków stosownie do kolejności wpływu i tym samym dowolnie przyjął te wnioski do rozpatrywania, czym naruszył nakaz przestrzegania zasad uczciwej konkurencji wymaganych przy przyznawaniu pomocy państwa w rozumieniu art. 87- 89 Traktatu Wspólnoty Europejskiej. Skarżąca wskazała również, że Prezes ARiMR w W. naruszył art. 10 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, ponieważ zupełnie z niczego nie wynika w uzasadnieniu przyjęcie tego przepisu za podstawę prawną odmowy przyznania dofinansowania , a przepis ten niespornie odnosi się do oceny wniosku (celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji, w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 19 oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący), a przecież niewątpliwie - jak wynika z przebiegu postępowania i pism sporządzonych przez Prezesa ARiMR w W. - nie rozpatrzono wniosku Z. Sp. z o. o. w K. Nadto w ocenie strony skarżącej Prezes ARiMR w W. dwukrotnie naruszył przepis § 53 ust. 2 rozporządzenia, bowiem podana przez ten organ przyczyna "niezależna od organu" jest nieznana przepisom obowiązującym w zakresie prawa organu do wydłużenia czasu rozpatrywania wniosku. Powszechnym przy tym jest , że zawsze jest składanych do organu bardzo wiele wniosków i nie jest to jakaś okoliczność na tyle nadzwyczajna , aby stanowiła powód przedłużenia rozpatrywania wniosku - w szczególności złożonego jako jednego z pierwszych w danym naborze. Nadto istotnym w sprawie jest , że sam sobie Prezes ARiMr w W. przyznał kompetencję więcej niż jednokrotnego wydłużenia postępowania, bowiem wykładnia § 53 ust. 2 rozporządzenia wprost stanowi, że Agencja określa nowy termin rozpatrzenia wniosku, a nie nowe terminy. Zarzucono również brak kompetencji Prezesa ARiMR w W. do wielokrotnego wydłużania terminów rozpatrywania wniosków, ponieważ byłoby to sprzeczne z istotą szybkości postępowań w sprawach o dofinansowanie jak w niniejszej sprawie. Dodatkowo w ocenie strony skarżącej Prezes ARiMR w W. naruszył art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r., ponieważ gołosłownie twierdzi, że wyczerpał się limit środków, bowiem z niczego to twierdzenie nie wynika, jak też brak jest z powodu nie rozpatrzenia wniosku Z. Sp. z o. o. Ponadto strona skarżąca pozbawiona jest z tej przyczyny prawa ubiegania się o uzyskanie dofinansowania kwot pozostałych w wyniku odmowy przyznania pomocy innym podmiotom stosownie do przepisów § 54 Rozporządzenia oraz stosownie do przepisów art. 8 ust. 3 w/w ustawy (interes prawny skargi). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo na rozprawie oraz przy piśmie z dnia [...] września 2014 r., będącym wyjaśnieniem do notatki z dnia [...] kwietnia 2014 r. (znajdującej się w aktach sprawy), ARiMR wskazał, że środki w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" zostały wyczerpane w dniu 27 września 2013 r., a więc jeszcze przed uzupełnieniem przez Skarżącą dokumentów w wykonaniu drugiego wezwania tj. dniem [...] listopada 2013 r. Pełnomocnik organu oświadczył, że wnioskodawcy, którzy mieli kompletne wnioski przed datą uzupełnienia przez Skarżącą wniosku, zostali również poinformowani o odmowie przyznania pomocy z uwagi na wyczerpanie środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego, jak też przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" w szczególności określają przepisy ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, z późn. zm.; dalej jako ustawa) oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 3 - Środki służące wspólnemu interesowi, zawartą w Programie Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 161, poz. 1285 z p. zm.; obecnie Dz. U. 2013, poz.1221; dalej jako rozporządzenie). Z treści cyt. rozporządzenia wynika, że jeśli wniosek o dofinansowanie nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, o których mowa w § 50 ust. 3, wnioskodawca jest wzywany do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 52 ust. 2), ponadto – jeśli Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 2, nie usunął braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie, Agencja ponownie wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 52 ust. 3). Z kolei z treści § 53 rozporządzenia wynika, że wniosek o dofinansowanie rozpatruje się w terminie 3 miesięcy od dnia jego złożenia, natomiast w przypadku nierozpatrzenia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 1, Agencja zawiadamia wnioskodawcę o przyczynach zwłoki, określając nowy termin rozpatrzenia wniosku (ust. 1 i 2). Dodatkowo określono, że wezwanie przez Agencję wnioskodawcy do wykonania określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy wstrzymuje bieg terminu rozpatrywania wniosku o dofinansowanie do czasu wykonania przez wnioskodawcę tych czynności (ust. 3). Nadto jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o dofinansowanie jest niezbędne uzyskanie dodatkowych wyjaśnień lub opinii innego podmiotu lub zajdą nowe okoliczności budzące wątpliwości co do możliwości przyznania pomocy, termin rozpatrywania wniosku o dofinansowanie wydłuża się o czas niezbędny do uzyskania wyjaśnień lub opinii, o czym Agencja informuje wnioskodawcę na piśmie (ust. 4). Jednocześnie wyraźnie w treści rozporządzenia określono w § 59, że pomoc w ramach środków jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Również z treści ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. wynika, że pomoc w ramach programu operacyjnego przyznawana jest do wysokości limitu (art. 8 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy), tj. do wyczerpania środków finansowych zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie (patrz cyt. § 59 rozporządzenia). Przytoczone zapisy, mówiące o związaniu organów odnośnie przyznawania pomocy jej zakresem finansowym (istniejącymi środkami) nie zwalnia jednak z obowiązku kontroli prawidłowości stanowiska organu administracji w odniesieniu do tego rodzaju podejmowanych przezeń działań, konsekwencją których jest sytuowanie konkretnego wniosku o dofinansowanie na takim miejscu listy rankingowej, które uwzględniając pulę środków oraz czas ich rozdysponowywania, nie kwalifikuje wniosku do przyznania pomocy finansowej. W sprawie został ustalony bezsporny stan faktyczny: w odpowiedzi na wniosek Spółki z dnia [...] lipca 2013 r., w wykonaniu wezwania organu do uzupełnienia braków z dnia [...] września 2013 r., w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie złożyła wszystkich żądanych dokumentów, zatem pismem z dnia [...] października 2013 r. Skarżąca została ponownie wezwana do uzupełnienia wniosku i złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. W dniu [...] listopada 2013 r. wpłynęły dokumenty stanowiące drugie uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. Organ po wpłynięciu uzupełnienia wniosku poinformował Skarżącą o wydłużenie terminu rozpatrywania wniosku do dnia 15 grudnia 2013 r. , przedłużonym do dnia 15 stycznia 2014 r. Z kolei organ przedstawił informację, zgodnie z którą dofinansowanie przyznano wnioskodawcom, którzy złożyli poprawne wnioski do dnia [...] września 2013 r., Skarżąca zaś uzupełniła wniosek [...] listopada 2013 r., a w dacie tej brak już było środków finansowych. Jednocześnie zgodnie z § 59 cyt. aktu wykonawczego, pomoc w ramach środków, o których mowa w § 1, jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Brzmienie tego uregulowania nie pozostawia wątpliwości, że przy przyznawaniu pomocy w ramach środków – do wyczerpania środków finansowych – decyduje kolejność złożenia wniosku prawidłowo wypełnionego i kompletnego. W dacie [...] listopada 2013 r. środki finansowe nie były już dostępne, gdyż uległy wyczerpaniu na rzecz wnioskodawców, których wnioski stały się prawidłowe i kompletne najpóźniej w dniu 27 września 2013 r. Tym samym stanowisko, że wszystkie wnioski uznane za prawidłowe nawet po dacie 27 września 2013 r. winny być zakwalifikowane pozytywnie, nie znajduje usprawiedliwienia. Zgodnie z przepisem § 52 rozporządzenia skierowano do Skarżącego wezwanie do uzupełnienia braków wniosku. Dopiero po dostarczeniu przez Spółkę dokumentów (wniosek został uzupełniony w dniu [...] listopada 2013 r.) Agencja mogła sprawdzić dostępność środków finansowych na realizację planowanej inwestycji, gdyż zgodnie z § 59 rozporządzenia pomoc w ramach środków, o których mowa, jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Weryfikacja wszystkich wniosków złożonych w ramach środka 3.3. wykazała, że limit środków finansowych został wyczerpany na rzecz wnioskodawców, których wnioski uzyskały status kompletności i poprawności przed dniem 27 września 2013 r. Taka sytuacja nie była możliwa do przewidzenia przez organ, dlatego zarzut, że Agencja wprowadziła Skarżącego w błąd wzywając go do kolejnych uzupełnień w dniu [...] października 2013 r. i udzielając mu 14-dniowego terminu do usunięcia braków wniosku, nie może się ostać. Wobec stwierdzenia wykorzystania limitu środków ARiMR, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 4 ustawy poinformowała Wnioskodawcę w formie pisemnej o odmowie przyznania pomocy i podała przyczyny. Żaden z obowiązujących i mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów, nie nakazuje ani nie zezwala na wydanie - w tej sytuacji – innego aktu stwierdzającego spełnienie przez przedmiotowy wniosek niezbędnych kryteriów pozwalających na otrzymanie dofinansowania. W świetle przytoczonych rozważań prawnych nie można zatem podzielić zarzutu skargi odnoszącego się do naruszenia § 53 ust. 1 i 2 rozporządzenia poprzez brak rozpatrzenia wniosku wniesionego przez Z. Sp. z o. o. w K. w terminie 3 miesięcy wydłużonych o czas wynikający z konieczności uzupełnienia tego wniosku. Tym samym trudno stwierdzić, że swoim działaniem Prezes ARiMR naruszył gwarantowaną konstytucyjnie zasadę równości wynikającą z art. 32 Konstytucji RP, bowiem powołując się w swoich pismach na dużą ilość złożonych wniosków, nie rozpatrzył tych wniosków stosownie do kolejności wpływu i tym samym dowolnie przyjął te wnioski do rozpatrywania, czym naruszył nakaz przestrzegania zasad uczciwej konkurencji. Z ustalonego w niniejszej sprawie stanu faktycznego wynika, iż wniosek o dofinansowanie w dniu wyczerpania limitu dla przedmiotowego środka tj. 27 września 2014 r., nie był kompletny i poprawny. W tej dacie środki finansowe nie były już dostępne, albowiem uległy wyczerpaniu na rzecz wnioskodawców, których wnioski stały się kompletne i poprawne najpóźniej w dniu 27 września 2014 r., a tym samym nie powinien budzić wątpliwości fakt, iż wniosek Skarżącego kwalifikował się do odmowy przyznania pomocy z uwagi na brak środków finansowych. Wskazywanie przez organ na regulacje prawne wynikające z treści ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego tj. art. 10 ust. 3 pkt 3 czy art. 19, również nie może być traktowane jako podstawa do uwzględnienia skargi, albowiem rozstrzygnięcie podjęte przez organ zostało prawidłowo oparte o istniejącą regulację art. 14 ust. 4 ustawy. W skardze Spółka wskazała zarzut, że Prezes ARiMR w W. naruszył art. 14 ust. 4 ustawy, ponieważ gołosłownie twierdzi, że wyczerpał się limit środków, bowiem z niczego to twierdzenie nie wynika. Skarżąca strona twierdzi również w skardze, że pozbawiona była z tej przyczyny prawa ubiegania się o uzyskanie dofinansowania kwot pozostałych w wyniku odmowy przyznania pomocy innym podmiotom stosownie do przepisów § 54 Rozporządzenia oraz stosownie do przepisów art. 8 ust. 3 ustawy. Sąd nie może podzielić zarzutu skargi odnoszącego się do tego twierdzenia z powodów wskazanych powyżej. Zdaniem Sądu organ wykazał, że środki zostały wyczerpane z dniem 27 września 2013 r. , a tym samym brak było możliwości prawnych do merytorycznego rozpatrzenia wniosku Skarżącej po wykonaniu drugiego uzupełnienia. Z treści obowiązujących w tym przedmiocie regulacji prawnych nie wynika, że organ musi przedstawić wnioskodawcy dowody na poparcie twierdzenia, że środki na realizację działania zostały wyczerpane. Sąd pragnie również wskazać, że zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy do postępowań w sprawach przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępnienia akt, a także skarg i wniosków, przy czym właśnie ust. 2 tego artykułu określa, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Ponadto w ust. 3 art. 14 znajduje się zapis, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Treść ust. 2 i 3 cytowanego art. 14 ustawy tym samym określa obowiązki organu, zastępując tą regulacją przepisy zasad ogólnych wskazanych w art. 7 oraz art. 9 i 10 k.p.a., które tym samym nie znajdują zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Sąd nie stwierdził, aby organy orzekające w sprawie naruszyły treść cyt. przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. Tym samym po rozpoznaniu sprawy Sąd stwierdza, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone było prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.