V SA/Wa 1059/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. A.-G. na decyzję Prezesa Zarządu Powiatowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę. K. A.-G. (dalej: "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zarządu Powiatowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej jako K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 K.p.a. (doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (tak art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 K.p.a., jest spełnienie wymogów płynących z powołanego artykułu. Jak wynika z adnotacji umieszczonej na przesyłce skierowanej do Skarżącej, zawierającej zaskarżoną decyzję, zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej Skarżącej 5 listopada 2020 r. (pierwsze awizo). Z powodu niepodjęcia przez Skarżącą pisma, w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, awizowano je powtórnie 13 listopada 2020 r. Natomiast 20 listopada 2020 r. przesyłkę zwrócono nadawcy. Wobec powyższego 19 listopada 2020 r. – wraz z upływem terminu 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia – nastąpiła fikcja doręczenia zaskarżonej decyzji zgodnie z dyspozycją art. 44 § 4 K.p.a. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (19 listopada 2020 r.) z datą skargi (6 stycznia 2021 r.), należy stwierdzić, że skarga bez wątpienia została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem 21 grudnia 2020 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skargę złożono z uchybieniem ustawowego terminu, a tym samym, iż podlega odrzuceniu. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.