V SA/Wa 1072/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia ... lutego 2013 r. nr ... w przedmiocie określenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. Z. na decyzję opisaną w komparycji postanowienia z uwagi na brak wpisu stałego od skargi. W dniu ... listopada 2013 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od tej skargi, wskazując, że nie otrzymała pisma wymienionego w postanowieniu Sądu z dnia 10 października 2013 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 listopada 2013 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu 4 grudnia 2013 r. (zpo k. ...). W dniu 12 grudnia 2013 r. skarżąca złożyła ponowny wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i powtórzyła argumentację z pierwszego wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Instytucję przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulują przepisy Rozdziału 6 Działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu, w tym ocenę, czy zostały spełnione określone w art. 86 i 87 tej ustawy przesłanki, od których ustawa uzależnia uwzględnienie wniosku, należy każdorazowo poprzedzić analizą dopuszczalności wniosku. Stosownie bowiem do art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Po dokonaniu oceny wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożonego w dniu ... listopada 2013 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu. Powyższe oznacza, iż wniesiony przez skarżącą w dniu ... grudnia 2013 r. wniosek o przywrócenie wskazanego terminu jest kolejnym wnioskiem, zmierzającym do oceny okoliczności uchybienia tego terminu. Okoliczności te były już przedmiotem merytorycznej oceny Sądu. Z tej przyczyny wniosek o przywrócenie terminu wniesiony w dniu ... grudnia 2013 r. jest niedopuszczalny. Prawomocne orzeczenie sądowe, jak wynika z art. 170 ppsa, wiąże bowiem nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W konsekwencji podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wolters Kluwer Polska, Wydanie 3, Warszawa 2009, s. 452). Przewidziana w powołanym przepisie moc wiążąca prawomocnego orzeczenia obejmuje również postanowienia, jako mieszczące się w pojęciu orzeczenie, w tym również prawomocne postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (por. m.in. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 12 grudnia 2007r., I SA/Kr 1099/07 czy postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2006r., II SA/Gl 1099/05, dostępne w bazie orzeczeń https://cbois.nsa.gov.pl/cbois/query). Na postanowienie Sądu z dnia 22 listopada 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia (art. 86 § 3 ppsa). Skuteczną możliwością wzruszenia tego postanowienia było wniesienie zażalenia, jednak postanowienie nie zostało zaskarżone. Skoro postanowienie to zostało doręczone w dniu 4 grudnia 2013 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia tego zażalenia zakończył bieg w dniu 11 grudnia 2013 r. Skarżąca złożyła kolejny wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Uznanie tej czynności procesowej za dopuszczalną oznaczałoby, że strona, uchybiając terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu i ignorując wcześniej podjęte i prawomocne orzeczenia sądu, mogłaby wielokrotnie składać wnioski tożsame co do treści żądania, co mogłoby zostać uznane za obejście prawa, w tym wypadku - art. 86 § 3 ppsa (zob. post. WSA w Łodzi z 16 czerwca 2010 r., I SA/Łd 191/10, dostępne w bazie orzeczeń https://cbois.nsa.gov.pl/cbois/query ). Sąd stwierdza, iż użyty w art. 165 ppsa zwrot "postanowienie kończące" obejmuje swoim zakresem przedmiotowym postanowienie stwierdzające wystąpienie okoliczności, powodującej niedopuszczalność kontynuowania postępowania zmierzającego do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji (zob. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, wydanie 1, s. 292). Odmowa przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu jest okolicznością uniemożliwiającą kontynuowanie postępowania i wydanie orzeczenia merytorycznego. W konsekwencji postanowienie o odmowie przywrócenia terminu nie może być zmienione ani uchylone na podstawie art. 165 ppsa. W związku z powyższym, nawet gdyby pismo skarżącej z dnia 12 grudnia 2013 r. (datowane na 6 grudnia 2013 r.) zatytułowane "Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego", uznać (wbrew jego treści) za wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia, to i tak nie mogłoby ono wywołać zamierzonego przez stronę skutku. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 ppsa odrzucił wniosek.