V SA/Wa 1075/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi - Postanowieniem z 2 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. P., z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia. Pismem z dnia 23 maja 2011r. skarżąca złożyła, za pośrednictwem Prezesa ARiMR, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej". Prezes ARiMR przesłał ww. wniosek zgodnie z właściwością do tut. Sądu w dniu 1 czerwca 2011r. (data nadania pocztowego). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, ponieważ na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa czekała bardzo długo i nie miała wystarczającego czasu na analizę prawną i sporządzenie właściwego tekstu odwołania. Zdaniem skarżącej, termin do udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie powinien drastycznie odbiegać od terminu określanego dla strony skarżącej do wniesienia środków zaskarżenia. In fine skarżąca wskazała, iż inwestycja, której dotyczy wniosek o pomoc finansową została ukończona a brak przyznania pomocy zagraża płynności finansowej jej firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma wyłącznie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż wskazany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przechodząc na grunt wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd wyjaśnia, iż stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 §1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez skarżącą, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło w wyniku zaniedbania, a nie zaistnienia niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód. Za przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia nie można uznać niedostateczną znajomość przepisów prawa i brak czasu na analizę prawną, czy też okoliczność, że skarżącej przepisy nie odpowiadają w swej treści. Ponadto jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Wniosek skarżącej nie zawiera również żadnych innych okoliczności uprawdopodabniających brak zawinienia. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 §1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.