V SA/Wa 1078/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. na informację Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi Uniwersytetu ... (dalej jako: "skarżący" lub "strona") jest informacja zawarta w piśmie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej jako: "Minister" lub "organ") z ...maja 2020 r. o nieuwzględnieniu stanowiska strony na informację dot. odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku w ramach naboru do Programu "Kultura" w ramach Mechanizmu Finansowego EOG na lata 2014-2021, na projekty infrastrukturalne w ramach Działania 1: Poprawa zarządzania dziedzictwem kulturowym. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że w jego ocenie w sprawie zachodzi przesłanka niedopuszczalności drogi sądowej oraz brak jurysdykcji sądów administracyjnych. Wyjaśnił, że nabór i ocena wniosków nie są uregulowane w przepisach powszechnie obowiązujących. Podkreślił, iż środki pochodzące z Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego na lata 2014-2021 mimo, że zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869 ze zm., dalej jako: "u.f.p.") należą do kategorii środków publicznych, to ich wydatkowanie odbywa się, stosownie do dyspozycji art. 184 ust. 1 u.f.p., zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Podkreślił, że do wyboru projektów w ramach konkursów organizowanych ze środków Mechanizmu Finansowego EOG 2014-2021, nie mają zastosowania w szczególności przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"). Dodał, że procedury obowiązujące przy wykorzystaniu środków w ramach naboru wniosków, w którym brał udział skarżący zostały wskazane w Ogłoszeniu o naborze i w dokumentach będących załącznikami do niego, w tym zostały określone w Wytycznych w zakresie procedury wyboru projektów konkursowych w ramach Mechanizmu Finansowego EOG na lata 2014-2021 oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021. Zaznaczył przy tym, że żaden z powyższych dokumentów nie ma charakteru aktu ustawowego, a toczące się na ich podstawie postępowanie konkursowe nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej jako: "k.p.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a na mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. - także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jeżeli dana sprawa nie należy do kategorii wskazanych w art. 3 § 2 i § 2a oraz nie została w ustawie szczególnej poddana kontroli sądowoadministracyjnej, to nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionej skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący złożył bowiem wniosek aplikacyjny w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014-2021. Podstawą prawną naboru było m.in. Memorandum of Understanding w sprawie wdrażania Mechanizmu Finansowego EOG na lata 2014-2021 między Rzecząpospolitą Polską a Islandią, Księstwem Liechtensteinu i Królestwem Norwegii (M.P. z 2018 r. poz. 378). Środki przekazywane przez Islandię, Księstwo Liechtenstein oraz Królestwo Norwegii stanowią natomiast środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b u.f.p., a więc środki całkowicie odrębne od tych pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (art. 5 ust. 3 pkt 1 u.f.p.), do których odnosi się ustawa wdrożeniowa. Wskazać przy tym należy, że co prawda środki pochodzące z ww. Mechanizmu, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b u.f.p. są środkami publicznymi, lecz ich wydatkowanie odbywa się, stosownie do dyspozycji art. 184 ust. 1 u.f.p., zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Nabór wniosków w przedmiotowej sprawie szczegółowo uregulowany został w wydanych przez Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej Wytycznych w zakresie procedury wyboru projektów konkursowych w ramach Mechanizmu Finansowego EOG na lata 2014-2021 oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego na lata 2014-2021. W przedmiotowych Wytycznych zawarte zostały m.in. zasady ogólne dot. wyboru projektów, ocena warunków formalnych wniosków, czy też procedura odwoławcza dot. warunków formalnych. Zastosowanie do wniosku skarżącego powołanych Wytycznych znajduje potwierdzenie w Ogłoszeniu o naborze wniosków. Z treści ww. Wytycznych (Rozdział 1 pkt 4) wynika m.in., że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów. W sprawie nie mógł zatem znaleźć zastosowania m.in. art. 58 k.p.a., stanowiący podstawę do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. W konsekwencji organ nie był zobowiązany do wydania w tym przedmiocie postanowienia, od którego stronie przysługiwałoby zażalenie, a następnie skarga do sądu administracyjnego. Możliwości wystąpienia przez stronę z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie i w dalszej kolejności możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia organu odmawiającego przywrócenia tegoż terminu nie przewidziano co istotne również w treści Wytycznych, jak też pozostałych dokumentów mających zastosowanie w procedurze konkursowej (w tym wspomnianego wyżej Memorandum of Understanding wraz z protokołem 38c do Umowy o EOG dot. Mechanizmu Finansowego EOG 2014-2021), jak również w treści samego ogłoszenia o naborze wniosków. Na marginesie wskazać jeszcze należy, że w Rozdziale 5 pkt 1 Wytycznych wskazano, że wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny w zakresie spełnienia warunków formalnych lub pozostawienia jego wniosku bez rozpatrzenia przysługuje prawo wniesienia odwołania w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia warunków formalnych. Zatem zgodnie z treścią Wytycznych jedynie w ten sposób wnioskodawca może kwestionować prawidłowość rozstrzygnięcia Ministra pozostawiającego jego wniosek bez rozpatrzenia. Zaznaczyć przy tym należy, że w przypadku nieuwzględnienia odwołania, wnioskodawcy nie przysługują inne środki zaskarżenia (Rozdział 5 pkt 21 Wytycznych), a zatem również w wypadku wniesienia skutecznie odwołania na rozstrzygnięcie Ministra o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, pismo o jego nieuwzględnieniu również nie mogłoby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1152/20). Podsumowując uznać należało, że zarówno przepisy ustawy wdrożeniowej jak również, co do zasady, przepisy k.p.a. (w tym w szczególności art. 58) nie znajdują zastosowania do naboru, w którym skarżący złożył wniosek, oceny formalnej jego wniosku, czy też procedury odwoławczej. W konsekwencji na rozstrzygnięcie Ministra o nieuwzględnieniu stanowiska strony w zakresie odmowy przywrócenia jej terminu do złożenia wniosku nie przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe skarga, jako wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.