V SA/Wa 1082/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. K. D. (dalej skarżący) wniósł skargę na opisaną w komparycji decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, ponieważ nie otrzymał zawiadomienia o możliwości odbioru zaskarżonej decyzji, a o fakcie jej wydania dowiedział się podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w terminie, jak również zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wywodzi, że nie otrzymał przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. Nie otrzymał także zawiadomień o nadejściu przesyłki i jej awizowaniu. Ponadto w dniu 13 marca 2018 r. odbierał w placówce pocztowej, inną kierowaną do niego przesyłkę, a mimo to nie poinformowano go o przesyłce zawierającej zaskarżoną decyzję, która – wobec jej awizowania – winna w dniu 13 marca 2018 r. znajdować się na poczcie. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie doręczenie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2018 r. nastąpiło w trybie 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2017 ze zm.) dalej k.p.a. Analiza koperty zawierającej zaskarżoną decyzję oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru sugeruje, że warunki pozwalające na przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki (o którym mowa w art. 44 k.p.a.) zostały spełnione. Skarżący uchybił zatem terminowi do wniesienia skargi, jednakże nie może ponosić odpowiedzialności za niedoręczenie przesyłki przez listonosza pod właściwy adres czy też za brak pozostawienia przez niego w skrzynce zawiadomienia o awizowaniu przesyłki. Oczywiście nie jest możliwe wykazanie, że taka okoliczność faktycznie miała miejsce w niniejszej sprawie. Zwrócona przesyłka zawiera wszystkie wymogi pozwalające na uznanie jej za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a. Jednak dla przywrócenia terminu dla uchybionej czynności nie jest konieczne udowodnienie okoliczności mających wpływ na zaistniałe uchybienie ale wystarczy uprawdopodobnienie wystąpienia takich okoliczności. Strona nie musi bowiem udowodnić braku winy. Art. 87 § 2 p.p.s.a. wymaga jedynie uprawdopodobnienia okoliczności, które świadczą o braku winy strony (postanowienie NSA z 17 marca 2008r., II FZ 99/08, z dnia 13 stycznia 2010 r., II GZ 121/09, z dnia 21 sierpnia 2009 r., II FZ 238/09, dostępne http:// orzeczenia.nsa.gv.pl). Uprawdopodobnienie, jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie i piśmiennictwie, jest środkiem zastępczym dowodu niedającym pewności, ale prawdopodobieństwo wystąpienia okoliczności czy faktu. Zauważyć należy, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżący wyjaśnił, iż przesyłka zwierająca zaskarżoną decyzję skierowana została na adres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, tj. ul. K. [...] w D.. Właściciel mieszkania znajdującego się pod ww. adresem zawsze informował go, a następnie przekazywał zawiadomienia o przesyłkach, a cała dotychczasowa korespondencja odbierana była na bieżąco. Nie ma zatem podstaw aby domniemywać, że tym razem w przypadku gdyby rzeczywiście pozostawiono awizo właściciel mieszkania nie poinformowałby skarżącego o możliwości odbioru przesyłki. Tym bardziej, że w okresie gdy rzekomo próbowano doręczyć przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję (pierwsze awizo: 6.03.2018 r., drugie awizo 14.03.2018 r., zwrot 21.03.2018 r.) skarżący był w Urzędzie Pocztowym S. Filia w D., gdzie odbierał inne kierowane do niego przesyłki. Na potwierdzenie powyższego do wniosku dołączono pokwitowanie odbioru przez skarżącego, w ww. Urzędzie Pocztowym przesyłki nr [...] (karta 4 akt sądowych). W ocenie sądu powyższe okoliczności stanowiącą przyczynę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu. Gdyby bowiem właściciel mieszkania znajdującego się pod adresem będącym jednocześnie adresem prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej posiadał zawiadomienie o próbie doręczenia zaskarżonej decyzji, przekazałby go skarżącemu, który mógłby odebrać w dniu 13 marca 2018 r. kierowaną do niego przesyłkę, podobnie jak uczynił to z przesyłką nr [...]. Wobec powyższego sąd uznał, że skarżący poprzez przedłożone w sprawie dokumenty i oświadczenia uprawdopodobnił, że nie ponosi winy za uchybienie terminowi do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie zostało zatem wykazane, że zaistniały wszystkie wskazane wyżej przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji