V SA/Wa 1085/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2011 r. sprawy ze skargi M. A. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... stycznia 2011 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza na rzecz M. A. od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kwotę ... zł (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 24 sierpnia 2010r. M. A. złożył w ... Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania ,,Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007 – 2013. Pismem z dnia ... października 2010r Wnioskodawca został wezwany do usunięcia braków, m. innymi do skorygowania danych wskazanych we wniosku, dostarczenia dokumentu potwierdzającego tytuł prawny oraz skorygowania zestawienia rzeczowo-finansowego. Powyższe pismo, skierowane na adres domowy Wnioskodawcy (...), odebrała jego żona B. A. W dniach ... listopada 2010r M. A. uzupełnił wniosek o część wymaganych dokumentów. Pismem ... z dnia ... grudnia, adresowanym na miejsce zamieszkania Wnioskodawcy, organ po raz drugi wezwał do uzupełnienia wniosku, m. innymi o odpis z księgi wieczystej dla działek ... Powyższe pismo odebrała żona Wnioskodawcy w swoim miejscu pracy, którym jest ... znajdująca się w ..., w dniu ... grudnia 2010r. W dniu ... stycznia 2011r. M. A. złożył w Agencji poprawione strony wniosku, a w dniu ... stycznia zostały złożone pozostałe brakujące dokumenty. Agencja w piśmie z dnia ... stycznia 2011r. nr ... zawarła rozstrzygniecie o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W uzasadnieniu wskazała na treść § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-20013 (Dz.U.Nr 200 poz. 1442 z 2007r.) , dalej: rozporządzenie. Stanowi on, że jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Zgodnie ze wskazanym przepisem ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64 poz. 427 z 2007r.), dalej: ustawa, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. ARMiR wskazała, że termin na usunięcie braków upłynął w dniu 5 stycznia 2011r., zaś braki zostały usunięte dopiero po nim. W dniu 28 stycznia 2011r., za pośrednictwem poczty, wpłynęło do Agencji pismo zatytułowane ,,wniosek,, - będące wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wnioskodawca wskazał w nim, że B. A., która odebrała pismo w swoim miejscu pracy, to jest w ... wraz z inną korespondencją służbową ..., nie deklarowała gotowości doręczenia tegoż pisma. Ponadto, na adres domowy zostało ono doręczone przez nią dopiero w dniu ... stycznia 2011r., po przerwie pracy ... spowodowanej ... Załączył oświadczenie listonosza UP ... A. M. co do sposobu doręczenia przedmiotowego pisma oraz oświadczenie żony. W piśmie z dnia ... marca 2011r. ARiMR stwierdziła, że nie doszło do naruszenia prawa. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że poprzednią korespondencję kierowaną do Wnioskodawcy również odbierała jego żona B. A., a także, że jeżeli były zastrzeżenia co do sposobu doręczania pisma – należało dokonać reklamacji w placówce pocztowej. W skardze na rozstrzygnięcie z dnia ... stycznia 2011r., którą złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. A., zarzucono że akt z zakresu administracji publicznej podpisała osoba będąca zastępcą kierownika, a organem właściwym był Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR w G. W., co powoduje że doszło do rażącego naruszenia prawa. Następnie Skarżący postawił zarzut braku prawidłowego doręczenia zastępczego (art. 43 k.p.a.), w efekcie którego o konieczności uzupełnienia braków dowiedział się dopiero w dniu ... stycznia 2011r. Jego zdaniem, czynność z dnia ... stycznia 2011r. (uzupełnienie) należało, w związku z powyższym, potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu, złożony na podstawie § 14 rozporządzenia. W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty wskazane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wskazał, że nie tylko odbioru wezwań do usunięcia braków, ale także uzupełnień do wniosku dokonywała osobiście B. A.. Podkreślił, nie można pisma z dnia ... stycznia potraktować jako wniosku o przywrócenie terminu, gdyż uzupełniając braki wniosku, Skarżący nie uprawdopodobnił, ze uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Ponadto w tym dniu nie uzupełniono wszystkich braków, a dokonane w dniu ... stycznia 2011r dodatkowe uzupełnienie nie wyczerpuje również braków wskazanych w piśmie ... Ponadto Prezes podniósł, ze pełnomocnictwo z dnia ... lipca 2010r., ważne do dnia ... grudnia 2011r., upoważnia pana A. J. do podejmowania rozstrzygnięcia oraz informowania wnioskodawców o odmowie przyznania pomocy w ramach działań PROW na lata 2007-2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07. 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153,poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2011r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji – tu rozstrzygnięcia . W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcia odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd ma prawo i obowiązek uwzględnić również te okoliczności, które nie zostały wskazane w skardze jako zarzut, ale które miały wpływ na tę ocenę. Sąd z urzędu bierze pod rozwagę uchybienia skutkujące nieważnością danego aktu lub czynności. Nie podzielając zarzutów skargi co do podpisania pisma o odmowie przyznania pomocy przez niewłaściwą osobę i co do potraktowania uzupełnienia dokonanego przez Skarżącego w dniu ... stycznia jako wniosku o przywrócenie terminu, Sąd wskazuje, że kluczowy w sprawie jest brak prawidłowego doręczenia zastępczego w trybie art.43 Kodeksu postępowania administracyjnego – ustawa z dnia 14 czerwca 1960r (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98,poz. 1071 z późn. zm.), dalej: k.p.a. Na wstępie Sąd podkreśla, że zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427), do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków. Art. 43 k.p.a. stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Sposób doręczenia pisma uregulowany w powyższym przepisie, tzw. doręczenie zastępcz, jest skuteczny w sytuacji, gdy łącznie zostaną spełnione przesłanki: 1) podmiot doręczający pismo stwierdzi nieobecność adresata w mieszkaniu w momencie doręczania pisma, 2) pismo doręczane jest dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi, przy czym doręczający pismo ma obowiązek przestrzegać kolejności podmiotów upoważnionych do odbioru pisma, wskazanych w tym przepisie, 3) osoba odbierająca pismo kwituje jego odbiór zgodnie z art. 46 k.p.a., 4) o doręczeniu sąsiadowi lub dozorcy – doręczający pismo zawiadamia adresata poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe – w drzwiach mieszkania. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że nie doszło do doręczenia zastępczego pisma z dnia ... grudnia 2010r, wzywającego do usunięcia braków wniosku. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, pismo to było zaadresowane prawidłowo na adres domowy Wnioskodawcy. Gdyby doręczyciel pod tym adresem nie zastał adresata, mógłby doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, w tym wypadku żonie B. A.. Doręczenie tegoż pisma w miejscu pracy B. A. jest nieprawidłowe, gdyż nie spełnia przesłanek z art. 43 k.p.a. Nie odbyło się ani w domu Wnioskodawcy, ani pod wskazanym, właściwym adresem. Nie ma przy tym znaczenia, że być może taki, nieprawidłowy sposób doręczania był wcześniej stosowany. Wobec powyższego, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.