V SA/Wa 1091/13

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... lutego 2013 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy E. M. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, bezskutecznie poszukującą stałego zatrudnienia. Skarżąca nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Zamieszkuje u swoich niedoszłych teściów, którzy są niepełnosprawni i za pomoc domową otrzymuje posiłki oraz środki codziennego użytku. Ponadto Skarżąca posiada zaległości wobec urzędu skarbowego oraz ZUS. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza podanych przez Skarżącą okoliczności dokonana w związku z przepisami ustawy uzasadnia stwierdzenie, iż jej sytuacja materialna jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca pozostaje na utrzymaniu osób obcych, którym w zamian pomaga w domowych obowiązkach. Nie posiada żadnych źródeł dochodu, z którego mogłaby opłacić koszty postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem jej prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział radcy prawnego w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.