V SA/Wa 1091/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Jarocki po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 stycznia 2025 r. nr OR15-65000-OR1531242/23/25 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. A. A. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 stycznia 2025 r. nr OR15-65000-OR1531242/23/25 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Pełnomocnik organu wyjaśnił, iż w wyniku analizy dokumentacji zaskarżony akt został uchylony w całości. Organ wskazał, że wniosek o dofinansowanie został przywrócony na drogę dalszej oceny, dlatego też postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą z 28 lutego 2025 r. stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony). W orzecznictwie ugruntował się pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, iż "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (zob. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2798/15). Taką przyczyną bezprzedmiotowości jest pozbawienie bytu prawnego zaskarżonego orzeczenia administracyjnego. Dopiero zatem w sytuacji, gdy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia możemy mówić o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 6647 i n.). Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skoro organ uwzględnił skargę przywracając wniosek skarżącego na drogę dalszej oceny, to wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie (informację ARiMR), a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi. Tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (zob. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt I GZ 410/22). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.