V SA/Wa 1092/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi K. i S. spółka komandytowa w R. na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie: oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. W dniu 21 lipca 2009 r. "K" Spółka komandytowa z siedzibą w R wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2009 r. nr[...] dotyczące oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, wydane w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] marca 2009 r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (w skrócie: PO IG), lata 2007-2013, Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej". Pismem z [...] kwietnia 2009 r. zainteresowana została powiadomiona przez Regionalną Instytucję Finansującą - Fundację Małych i Średnich Przedsiębiorstw (w skrócie: RIF), iż jej wniosek o dofinansowanie nie uzyskał pozytywnej oceny. W wyniku weryfikacji wniosku stwierdzono bowiem uchybienia, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie – pomimo wezwania do uzupełnienia przesłanego w piśmie RIF z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] . Z tego też powodu -jak wskazano- wniosek o dofinansowanie nie został zakwalifikowany do oceny merytorycznej. Jednocześnie w ww. piśmie Spółka została poinformowana o przysługującym jej prawie do złożenia protestu. W dniu [...] kwietnia 2009 r. skarżąca złożyła protest. Wskazała w nim w szczególności na to, że do jej siedziby nie dotarł faks z uwagami RIF datowany na [... ] kwietnia 2009 r. (i wzywający do usunięcia stwierdzonych uchybień wniosku). Tym samym Spółka nie była w stanie zareagować i usunąć wypunktowanych przez RIF uchybień formalnych - w wyznaczonym do tego terminie. Zarzuciła przy tym, iż RIF nie dołożyła wszelkich starań aby doręczyć wezwanie do usunięcia uchybień formalnych. Nie zainteresowała się otrzymaniem potwierdzenia o odebraniu przez Spółkę pisma wzywającego do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, a pismo to nie zostało Spółce skutecznie doręczone. Zarzuciła także, iż RIF nie wykorzystała innych sprawdzonych już wcześniej (w kontaktach ze Spółką) środków komunikacji - jak poczta tradycyjna, poczta elektroniczna lub kontakt telefoniczny. Na koniec wniosła o przywrócenie jej wniosku o dofinansowanie do oceny formalnej z możliwością wniesienia stosownych poprawek zgodnie z wezwaniem. Pismem z [...] maja 2009 r. RIF poinformowała Spółę – "K" o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Uzasadniając swoje stanowisko RIF powołała się na §7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG, regulujący kwestie związane z uzupełnianiem lub poprawianiem uchybień formalnych wniosku o dofinansowanie (niemających zasadniczego charakteru) - drogą faksową (w pierwszej kolejności) lub (następnie) mailową. Po przedstawieniu zapisów Regulaminu w tym zakresie RIF zauważyła, iż w niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia wniosku zostało wysłane przez pracownika RIF na numer faksu wskazany we wniosku. W transmisji faksu nie wystąpiły błędy, czego dowodzi raport transmisji o pozytywnym wyniku nadania dokumentu. W oparciu o ten raport uznano, że wezwanie do uzupełnia wniosku zostało skutecznie dostarczone i nie było konieczności przesyłania pisma wzywającego za pomocą e-maila. Jednocześnie RIF zaznaczyła, że stosownie do zapisów ww. Regulaminu nie ma ona obowiązku nawiązywania kontaktu z wnioskodawcą i potwierdzania otrzymania pisma wzywającego do uzupełnień. Zaznaczyła też, że nieprawidłowe działanie urządzenia faksowego nie jest przesłanką do uznania doręczenia pisma za nieskuteczne. W konsekwencji RIF stwierdziła, iż w związku z brakiem dostarczenia uzupełnienia wniosku o dofinansowanie i tym samym brakiem usunięcia uchybień formalnych, wniosek o dofinansowanie słusznie uzyskał negatywną ocenę na etapie oceny formalnej. Na koniec RIF pouczyła Spółkę o przysługującym jej odwołaniu. Do rozstrzygnięcia protestu załączyła zaś kopię wezwania do uzupełnienia wniosku wraz z kopią raportu transmisji o pozytywnym wyniku nadania dokumentu. Pismem z [...] czerwca 2009 r. skarżąca Spółka złożyła do Instytucji Pośredniczącej dla Działania 8.1 – tj. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, odwołanie od negatywnego rozstrzygnięcia protestu. W treści tego środka zaskarżenia podtrzymała swoje stanowisko w sprawie. Zaznaczyła, że do jej siedziby nie dotarł faks z uwagami RIF, wzywający do uzupełnienia wniosku, a wobec tego Spółka nie była w stanie w stosowny sposób zareagować i usunąć wskazane uchybienia formalne w przewidzianym w wezwaniu terminie. Wniosła o przywrócenie wniosku do oceny formalnej z możliwością wniesienia stosownych poprawek - zgodnie z wezwaniem z [...] kwietnia 2009 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji -po rozpatrzeniu ww. odwołania- pismem z [...] lipca 2009 r. stwierdził, że protest został rozpatrzony w sposób właściwy. Przedstawiając swoje stanowisko Minister wskazał m.in., iż w dokumentacji dotyczącej wniosku o dofinansowanie przesłanej do Instytucji Pośredniczącej przez RIF, znajduje się potwierdzenie nadania na numer faksu -podany przez Spółkę w pkt 9- dokumentu z [...] kwietnia 2009 r. z wynikiem pozytywnym. Na jego podstawie można domniemywać, że sygnał faksu został przekazany i dokument został skutecznie doręczony. Minister przypominał przy tym, iż zgodnie z Regulaminem obowiązek zapewnienia sprawnie działającego urządzenia faksowego spoczywa na wnioskodawcy. W świetle powyższego Minister pełniący funkcję Instytucji Pośredniczącej uznał, że wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o dofinansowanie zostało doręczone prawidłowo – zgodnie z zapisami Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG dla Działania 8.1. Nadto zauważył, że w pkt 9 wniosku o dofinansowanie wnioskodawca zobowiązany był do podania swoich danych, a nie danych innego podmiotu. Numery podane przez Spółkę w pkt 9 nie należą zaś do niej, tylko do firmy V Sp. z o.o., która jest jej komandytariuszem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2009 r. skarżąca Spółka wniosła o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Ministra – w zakresie kwestii będących przedmiotem protestu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: -rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 oraz art. 27 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a także §7 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG określającego zasady dokonywania oceny formalnej wniosków o dofinansowanie poprzez ich nieprawidłową interpretację i zastosowanie, -naruszenie przepisów §17 Załącznika 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG, 2007-2013, poprzez uznanie, iż protest został przez RIF rozpatrzony właściwie, -naruszenie art. 6 Kodeksu cywilnego poprzez niezastosowanie zasady rozkładu ciężaru dowodu w zakresie okoliczności doręczenia skarżącej wezwania do uzupełniania wniosku o dofinansowanie co doprowadziło do błędnych ustaleń i nie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z zachowaniem zasady rzetelności i praworządności. W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka podniosła, iż rozstrzygnięcie Ministra zostało wydane z naruszeniem art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nakładającego na instytucje zarządzające oraz pośredniczące, którym powierzono zadania na podstawie art. 27, obowiązek uwzględnienia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Wskazała, że w szczególności zasada zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów doznała w niniejszej sprawie uszczerbku polegającego na zaniechaniu zastosowania przez RIF i MSWiA staranności w zakresie zastosowania takiej formy przekazu wezwania, który zapewnia skuteczność jego doręczenia. Za całkowicie nieuprawnione przy tym uznała -w świetle treści ww. art. 26 ust. 2- stwierdzenie zawarte w rozstrzygnięciu protestu, iż na podstawie nadawczego raportu transmisji można było przyjąć, że wezwanie zostało dostarczone skutecznie, a ponadto, że RIF nie ma obowiązku nawiązywania kontaktu z wnioskodawcą i potwierdzania otrzymania przez niego pisma. Dalej wywiodła, że skoro RIF posługuje się raportem z transmisji jako środkiem, który jedynie uprawdopodabnia fakt dostarczenia faksu do wnioskodawcy, a żadne reguły nie przyznają temu środkowi mocy jednoznacznego dowodu i nie ustanawiają żadnego domniemania w tym zakresie, to uznać należy, iż obowiązek potwierdzenia otrzymania wezwania do uzupełnienia braków przez wnioskodawcę spoczywa jednak na RIF jako podmiocie dokonującym oceny formalnej i merytorycznej projektów z uwzględnieniem zasad przejrzystości i równego dostępu beneficjentów do pomocy. Na poparcie swojego stanowiska, skarżąca odwołała się do art. 6 Kodeksu cywilnego i orzecznictwa Sądu Najwyższego (wyrok z 18.03.2008 r., sygn. akt V CSK 9/08, lex nr 371831). Podniosła, iż sam wydruk kontrolny potwierdzający wysłanie faksu z potwierdzeniem odebrania go przez adresata nie jest dowodem pewnym, lecz tylko dowodem prima facie, że odbiorca mógł zapoznać się z zawartym w jego treści oświadczeniem woli. Tym samym -w ocenie skarżącej- oparcie się przez RIF jedynie na raporcie transmisji powoduje, iż nieudowodniony zostaje fakt dostarczenia drugiej stronie jakiegokolwiek pisma, a w szczególności pisma o określonej treści, tym bardziej, że wnioskodawca zaprzecza faktowi otrzymania takiego pisma. Taki raport może świadczyć jedynie o tym, że z danego numeru telefonu wysłano impuls na wskazany adres. Nie przesądza to jednak o tym, jakiej treści nadano faks, czy był on czytelny i pełny. Zdaniem skarżącej, RIF nie tylko nie udowodniła dostarczenia wnioskodawcy wezwania uzupełniającego, ale także nie wykorzystała innych dostępnych form komunikacji z wnioskodawcą w sprawie tak istotnego dokumentu jakim jest wezwanie uzupełniające, pomimo iż były to formy sprawdzone i wykorzystywane wcześniej przez RIF. W konsekwencji skarżąca stwierdziła, że Minister dopuścił się naruszenia §17 Załącznika 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG, 2007-2013 uznając w swoim rozstrzygnięciu, iż protest został przez RIF rozpatrzony właściwie. Zdaniem skarżącej, Minister powinien dokonać ponownego rozpatrzenia kwestii będących przedmiotem protestu i ustalić, iż RIF popełniła błąd polegający na niewłaściwej ocenie formalnej projektu, co powinno skutkować skierowaniem projektu do ponownej oceny. Nadto, skarżąca wskazała, że rozstrzygnięcie podjęte przez Ministra zostało dodatkowo oparte jeszcze na innym uzasadnieniu faktycznym niż rozstrzygnięcie protestu przez RIF. Instytucja Pośrednicząca zauważyła bowiem, że Spółka podała we wniosku nie swój numer faksu, lecz numer należący do jej komandytariusza. Skarżąca w tym zakresie wyjaśniła, iż korzysta z pomieszczeń biurowych i linii telefonicznych udostępnionych na podstawie podnajmu. W jej ocenie, ww. okoliczność nie ma jednak żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia odwołania. W żadnym przepisie regulującym zasady składania i oceny wniosków w ramach Działania 8.1 nie wymagano bowiem, by linia telefoniczna była zarejestrowana na wnioskodawcę. Na koniec skarżąca zarzuciła Instytucji Pośredniczącej i RIF naruszenie obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, albowiem -jak podała- zarówno w przypadku rozstrzygnięcia protestu jak i odwołania ustalenia, które poczyniły obie instytucje sprowadziły się do uznania, iż raport z transmisji faksowej potwierdza, że wezwanie do uzupełnia braków we wniosku o dofinansowanie został wnioskodawcy doręczony prawidłowo, a to -zdaniem skarżącej- nie nastąpiło. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Dodatkowo wyjaśnił m.in., że z uwagi na konieczność szybkiego procedowania podstawową formę komunikowania w trakcie procedury konkursowej stanowią środki elektroniczne – mail, faks. Zauważył przy tym, iż brak jest uregulowania tej kwestii na poziomie ustawy. Jednakże doręczanie dokumentów w tej formie dopuszczają na str. 15 Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 lutego 2009 r. w zakresie wymogów jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych. Minister zaznaczył też, że dowodem doręczenia pisma w formie faksu jest potwierdzenie transmisji danych (raport o prawidłowości transmisji). Korzystanie zaś z tej formy doręczania pism jest możliwe, jeżeli strona co najmniej w sposób dorozumiany wskazała na ten tryb doręczeń, podając np. numer faksu. W niniejszej sprawie skarżąca na stronie 3 wniosku o dofinansowanie wskazała nr faksu. Na ten numer instytucja organizująca konkurs (RIF) doręczyła wezwanie z [...] kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja organizująca konkurs (RIF) prawidłowo i skutecznie doręczyła skarżącej wezwanie z [...] kwietnia 2009 r. do uzupełnienia braków formalnych jej wniosku o dofinansowanie, a w konsekwencji czy zasadnie Instytucje działające w sprawie oceniły wniosek o dofinansowanie skarżącej negatywnie – z uwagi na jego nieuzupełnione w wyznaczonym terminie braki formalne. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypominać trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej". Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712)dalej: ustawa oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego). W §4 regulującym formy dokonywania czynności zapisano, iż korespondencja prowadzona np. w celu dostarczenia dodatkowych informacji lub dokumentów może być dokonywana za pomocą takich środków komunikacji jak faks, e-mail. Jednocześnie wskazano, że należy jednak zawsze dołożyć wszelkich starań, aby uzyskać potwierdzenie dokonywanych czynności (np. potwierdzenie nadanych faksów). Zatem, ze wskazanych zapisów uszczegółowienia wynika, iż przewiduje i dopuszcza on możliwość prowadzenia korespondencji z wnioskodwcą drogą faksową. Taki też sposób prowadzenia korespondencji przewidziano w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 8, Działania 8.1), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej http://poig.parp.gov.pl/index/more/7649. Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, zatem nie może być mowy o zarzucanym w skardze złamaniu zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W §7 ust. 1 pkt 5 ww. Regulaminu postanowiono, że w przypadku, gdy wniosek zawiera uchybienia formalne podlegające możliwości uzupełnienia lub poprawienia (tj. niemające zasadniczego charakteru) Wnioskodawca informowany jest w formie faksu lub za pomocą e-maila o konieczności dokonania poprawienia lub uzupełnienia złożonych dokumentów w terminie nieprzekraczającym 5 dni roboczych, liczonych od następnego dnia po dniu doręczenia zawiadomienia o konieczności poprawienia lub uzupełnienia wniosku. Konkretne uchybienie wykryte we wniosku można poprawić tylko raz. Za doręczenie wezwania uznaje się przesłanie informacji w formie faksu na numer faksu podany we wniosku lub wysłanie wiadomości e-mail na adres podany we wniosku. Obowiązkiem Wnioskodawcy jest zapewnienie działającego faksu i prawidłowego numeru faksu oraz adresu e-mail. Odpowiedzialność za brak zapewnionego przynajmniej jednego skutecznego kanału szybkiej komunikacji leży po stronie Wnioskodawcy. W pierwszej kolejności informacja zostanie przekazana faksem. W przypadku błędów w transmisji faksu, Wnioskodawca będzie zawiadamiany poprzez pocztę e-mail. Nieprawidłowe działanie urządzenia faksowego i/lub poczty e-mail po stronie Wnioskodawcy nie stanowi przesłanki do uznania, iż doręczenie jest nieskuteczne. (...) Wnioski, które nie zostaną poprawione lub uzupełnione w sposób prawidłowy w wyznaczonym terminie, podlegają odrzuceniu. Przytoczone zapisy mają istotne znaczenie w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym. Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie zawierający braki formalne podlegające uzupełnieniu. Kwestia ta nie jest sporna. Skarżąca nie neguje bowiem tej okoliczności, wynikającej m.in. z pisma RIF z [...] kwietnia 2009 r. (zawierającego negatywną ocenę wniosku), w którym to wskazano, iż jej wniosek w [...] punktach został przygotowany niezgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie i winien być w wyznaczonym terminie poprawiony. W związku ze stwierdzonymi we wniosku o dofinansowanie brakami, Spółka została wezwana przez RIF do ich uzupełnienia – w trybie powyżej przedstawionym, tj. drogą faksową. We wniosku o dofinansowanie, w pkt 9 zawierającym dane Wnioskodawcy, podano bowiem numer faksu i w pierwszej kolejności (zgodnie z Regulaminem) tą drogą przekazano skarżącej wezwanie do usunięcia stwierdzonych braków. Podając we wniosku numer faksu skarżąca mogła zaś spodziewać się korespondencji tą drogą – gdyż przewiduje to ww. Regulamin i dopuszcza to Załącznik 4.4 uszczegółowienia. W tym miejscu Sąd zauważa, iż w aktach znajduje się tak pismo RIF z [..] kwietnia 2009 r. stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków, jak również raport o prawidłowości transmisji danych (w dniu [...] kwietnia 2009 r.) drogą faksową - na numer faksu odpowiadający numerowi podanemu we wniosku przez skarżącą. W tej sytuacji -zdaniem Sądu- tak RIF jak i Instytucja Pośrednicząca mogły przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braków doręczono Spółce prawidłowo, a wobec tego nie ma powodu do ponownego wysyłania tego wezwania do skarżącej – tym razem drogą mailową. Sąd nie dostrzegł w ww. zakresie żadnych nieprawidłowości w działaniu obu Instytucji. Ze względu na specyfikę sprawy, dostarczenie skarżącej pisma faksem było nie tylko możliwe i przewidziane w postępowaniu prowadzonym przez ww. Instytucje, ale także uzasadnione. Nieprawidłowe działanie urządzenia faksowego ( którego jednak skarżaca i tak nie wykazała) nie może w tym przypadku przemawiać na korzyść Spółki. Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach PO IG przewiduje wyraźnie sposób postępowania w przypadku braków formalnych wniosku o dofinansowanie, nakłada też pewne obowiązki na ubiegających się o dofinansowanie – m.in. w zakresie zapewnienia jak najszybszego kontaktu oraz zapewnienia prawidłowego działania urządzenia faksowego i /lub poczty e-mail. W tym miejscu można dodać kilka uwag o charakterze ogólniejszym, dotyczących porozumiewania się za pomocą faksu oraz doręczeń dokonywanych tą drogą. Jak wspomniał w odpowiedzi na skargę organ, w ustawie z 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi taki sposób dokonywania doręczeń został dopuszczony. Art. 65 § 3 wskazuje, iż pismo w postępowaniu sądowym może być doręczone za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej. W takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych. Również orzecznictwo sądowe wskazuje na to, iż wraz z rozwojem informatyki i powstaniem nowych środków komunikowania się na odległość strony stosunków prawnych korzystają coraz częściej z możliwości przekazywania sobie informacji za pomocą elektronicznych nośników informacji, a telefaks stał się powszechnym środkiem przekazywania sobie informacji na odległość. W uchwale SN 2 października 2002r. III PZP 17/02 ( opubl: OSNP 2003/20/481) sąd ten zajął się kwestią doręczeń pism zawierających oświadczenia woli w stosunkach cywilnoprawnych wskazując jednak na szerg kwestii ogolnych, które mogą być pomocne i przy rozpoznaniu niniejszej sprawy. SN wskazał, że " według słownika terminów komputerowych Bryana Pfaffenbergera (przekład zbiorowy pod redakcją Leksemu, Warszawa 1999, s. 79), faks jest urządzeniem, które może nadawać lub odbierać treść dokumentów papierowych przy wykorzystaniu linii telefonicznych. Faks skanuje kartkę papieru, tworzy jej obraz w postaci cyfrowej, po czym go transmituje. Faks, do którego jest wysyłany dany dokument, odbiera zapis cyfrowy, dekoduje go i drukuje kopię strony oryginalnej.Jak więc z przytoczonych wyjaśnień wynika faks (telefaks) polega na przesyłaniu wiadomości w postaci obrazów nieruchomych (pisma, rysunków, nut itp.) między dwoma aparatami, z których - w konkretnej sytuacji - jeden jest aparatem nadawcy wiadomości, a drugi - odbiorcy. Jest przy tym charakterystyczne, a zarazem istotne to, że osoba składająca oświadczenie woli za pomocą telefaksu otrzymuje wydruk kontrolny, z którego wynika, że powyższe oświadczenie zostało wysłane z jej aparatu nadawczego (wysyłającego) oraz odebrane przez aparat odbiorcy. Ów wydruk stwarza równocześnie domniemanie prawne, że oświadczenie doszło do adresata w sposób określony w art. 61 KC, to znaczy w sposób pozwalający mu zapoznać się z treścią oświadczenia woli nadawcy. Wydruk ten jest bowiem - podobnie jak recepis pocztowy - traktowany w doktrynie jako tzw. dowód prima facie, to znaczy dowód, który jest dowodem dojścia oświadczenia woli do adresata, dopóki adresat nie wykaże środkami przewidzianymi w przepisach postępowania cywilnego, że na przykład z powodu zakłóceń pracy aparatu odbiorczego nastąpiło takie zniekształcenie tekstu przesłanego oświadczenia, iż stało się ono niezrozumiałe." Ze stanowiska tego wynika, iż również w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego na gruncie spraw cywilnych, nie jest zasadne stanowisko skarżącej zawarte w skardze, o obowiązku RIF udowadniania, że wezwanie wysłane do wnioskodawcy drogą faksową do niego dotarło i wnioskodawca się z nim zapoznał. Wobec istniejącego dowodu z raportu skutecznej transmisji danych ( w aktach administracyjnych przy piśmie z [...] kwietnia 2009r.) to skarżąca spółka, dla obalenia domniemania dokonania jej doręczenia winna udowodnić, iż pismo do niej nie dotarło, czego nie uczyniła. Skarżąca poza gołosłownymi twierdzeniami o niedoręczeniu jej wezwania do uzupełnienia wniosku nie zaoferowała żadnego dowodu, ani nawet nie próbowała uprawdopodobnić, iż tak się rzeczywiście stało. Z tych wszystkich przyczyn, skoro pomimo wezwania braki formalne podlegające uzupełnieniu nie zostały usunięte, wniosek skarżącej o dofinansowanie musiał zostać negatywnie oceniony, a w konsekwencji z przyczyn formalnych odrzucony. Taki tryb postępowania przewdziano w §7 ust. 1 pkt 6 Regulaminu, zgodnie z którym wnioski o dofinansowanie nie spełniające wszystkich kryteriów oceny formalnej podlegają odrzuceniu. W tej też sytuacji, zdaniem Sądu, środki odwoławcze złożone w sprawie -tj. protest i odwołanie- zostały właściwie załatwione. W stwierdzonym stanie faktycznym brak było bowiem powodów do przyjęcia, iż skarżąca nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Raport transmisji danych drogą faksową znajdujący się w aktach potwierdza doręczenie jej pisma w dniu [..] kwietnia 2009 r. na podany przez nią numer faksu. Skarżąca winna więc była w odpowiednim terminie usunąć stwierdzone braki. Z przedstawionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi dotyczących naruszenia §7 Regulaminu oraz §17 Załacznika 4.4. Działania Instytucji podejmowane w sprawie były zgodne z ww. przepisami i w nich przewidzianie. Sąd nie znalazł też podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Reguły stosowane przy ocenie projektu były znane wszystkim beneficjentom i równe dla wszystkich. Co do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 6 Kodeksu cywilnego wskazać trzeba, iż jest on całkowicie chybiony. Przepis ten nie miał bowiem żadnego zastosowania w sprawie. W związku z powyższym, działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.