V SA/Wa 1102/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; postanawia: - odrzucić skargę. Wnioskiem z ... kwietnia 2009 r. A. M. (zwana dalej: skarżącą) zwróciła się do W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. ARiMR pismem z ... stycznia 2010 r. (znak ...) poinformował skarżącą o odmowie przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193 poz. 1397 ze zm.). Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ARiMR pismem z ... marca 2010 r. nr P-... (znak ...) poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z ... kwietnia 2010 r. (data nadania pocztowego) skarżąca – za pośrednictwem organu – wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Z uwagi na nieokreślenie przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem z ... maja 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji; postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej ... maja 2010 r. (ZPO w aktach sądowych sprawy). W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała do Sądu pismo z ... maja 2010 r., w którym oświadczyła, iż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja ARiMR z ... marca 2010 r. nr .... Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) – w przypadku niespełnienia warunków przyznania pomocy, o którą ubiegał się skarżący organ informuje wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy i podaje przyczyny odmowy. Na to pismo przysługuje skarga do sądu administracyjnego w myśl art. 22 ust. 4 ww. ustawy. Skargę można wnieść zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismem, którym odmówiono skarżącemu przyznania pomocy i na które, zgodnie z art. 22 ust. 4 ww. ustawy przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego było pismo ARiMR z ... stycznia 2010 r. znak ... Należy wskazać, że skarżąca w piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako przedmiot zaskarżenia wskazała pismo ARiMR z ... marca 2010 r. nr ..., stanowiące w istocie informację o sposobie załatwienia sprawy oraz wskazanie, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało rozpatrzone negatywnie. Pismo to nie jest rozstrzygnięciem, na które służy skarga do sądu administracyjnego, lecz czynnością o charakterze materialno technicznym. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. wymienia enumeratywnie akty prawne i czynności organu, które podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zaskarżone do Sądu pismo z ... marca 2010 r. nie mieści się w katalogu aktów prawnych wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. wobec czego wniesioną na to pismo skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.