V SA/Wa 1110/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie wniosku PPHU A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - PPHU A. sp. z o.o. (dalej także: Spółka, Skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. W skardze zawarto wniosek o wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trybie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1270) - dalej: p.p.s.a.- postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości ww. decyzji. Strona uzasadniła wniosek niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody skarżącej oraz spowodowania trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków po stronie Skarżącej. Przedmiotem działalności skarżącej jest podnajem nieruchomości. W skład majątku spółki wchodzi samochód marki Peugeot 206. Spółka zatrudnia 4 osoby, w tym 2 na urlopie macierzyńskim. Skarżąca wskazała, że jej dochody w 2013 oraz 2014 r. utrzymywały się na niskim poziomie, odpowiednio 185,64 zł. oraz 2743,49 zł., natomiast w 2015 r. działalność spółki przyniosła stratę w wysokości 40092,63 zł. Spółka posiada zaległości w wypłacie wynagrodzeń w łącznej kwocie 33437 zł., ponosi koszty rat leasingowych w kwocie 1577 zł. oraz czynszu w kwocie 1000 zł. Ponadto wysokość zobowiązań z tytułu VAT wacha się od 5400 do 17400 zł. w skali kwartału. Na dowód powyższych twierdzeń do wniosku załączono zeznania podatkowe CIT-8 i informacje o odliczeniach CIT-8/0, deklaracje dla podatku od towarów i usług, zaświadczenie z banku dotyczące posiadanych przez Spółkę rachunków oraz wyciągi z rachunku bankowego za okres 1 grudnia 2015 r. do 29 lutego 2016 r., oświadczenie prezesa spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w następujący sposób: chodzi o taką szkodę (majątkową lub uszczerbek niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W ocenie Sądu wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Do akt sprawy nadesłano szereg dokumentów dotyczących kondycji finansowej spółki za okres obejmujący lata 2013 – 2015, z których wynika, że dochody nie osiągały kwot nałożonej na nią kary. Ponadto w okresie poprzedzającym wniesienie skargi prowadzona działalność gospodarcza przynosiła straty. Również kwoty jakimi spółka obracała na swoim rachunku są niższe niż kwota wymierzonej kary. W tej sytuacji jej wykonanie mogłoby doprowadzić do całkowitej utraty płynności finansowej, a co za tym idzie likwidacji spółki. Skarżący uprawdopodobnił zatem, że wykonanie skarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez niego ochrony tymczasowej. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.