V SA/Wa 1111/13

WyrokWSA w Warszawie2014-03-06

Skład orzekający: Irena Jakubiec-Kudiura, Dorota Mydłowska, Jarosław Stopczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosków strony, jeśli strona nie odbierała kierowanych do niej pism pomimo prawidłowego awizowania i stosowania doręczenia zastępczego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie dopuścił się bezczynności, jeśli strona nie odbierała kierowanych do niej pism pomimo prawidłowego awizowania i stosowania doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji pisma pozostawia się w aktach ze skutkiem doręczenia, a twierdzenie o niedoręczaniu pism nie może być uznane za zasadne. W związku z tym, zażalenie na bezczynność organu jest nieuzasadnione.
Stan faktyczny
Skarżący R. K. wniósł skargę na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego (ARR) uznające zażalenie na bezczynność Dyrektora Oddziału Terenowego ARR za nieuzasadnione. Skarżący zarzucił organom bezczynność w rozpatrzeniu trzech wniosków dotyczących płatności niezwiązanej do skrobi ziemniaczanej za lata 2008 i 2009. Organy administracji wskazały, że wnioski nie zostały rozpatrzone z powodu braków formalnych, których skarżący nie uzupełnił pomimo wezwań, a które były wysyłane listem poleconym i awizowane. Skarżący kwestionował prawidłowość doręczeń, w tym stosowanie doręczenia zastępczego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia ... lutego 2013 r. nr .... w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność za nieuzasadnione 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adw. P. G., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę ..., w tym tytułem wynagrodzenia kwotę ... i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę .... Przedmiotem skargi R. K. jest postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] uznające zażalenie na bezczynność Dyrektora Oddziału Terenowego w O. za nieuzasadnione. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W piśmie z dnia [...].01. 2013r. wniesionym przez R. K. skarżył się on na bezczynność organu –tj. Dyrektora OT ARR w O. i nie załatwienie w terminie 3 wniosków: 1/ o stwierdzenie nabycia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej do skrobii ziemniaczanej, o płatność niezwiązaną do skrobii za,rok 2008, płatność niezwiązaną do skrobii za rok 2009. Prezes ARR wskazał, iż pierwszy wniosek nie spełniał wymogów do jego rozpatrzenia, więc w dniu 6. 10. 2009r. wezwano do jego uzupełnienia. Mimo dwukrotnego awizowania (w dniach 08.10. 2009r. i 16.10.2009r.), Wnioskodawca nie odebrał wezwania w terminie i nie uzupełnił braków, w związku z czym pozostawiono wniosek bez rozpoznania. Informacja o tym została wysłana do Wnioskodawcy i mimo dwukrotnego awizowania, nie została przez niego odebrana; przesyłkę zwrócono do OT ARR w O. Z powyższych powodów R. K. nie został wpisany do Rejestru podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej (dalej: Rejestr), wiec nie był uprawniony do otrzymania płatności niezwiązanej w sektorze skrobii ziemniaczanej. Drugi wniosek został rozpatrzony negatywnie z uwagi na to, iż Wnioskodawca nie uzyskał wpisu do wspomnianego wyżej Rejestru. Ponadto – co podniósł organ – wniosek za rok gospodarczy 2008/2009 został złożony po terminie. Trzeci wniosek – o przyznanie płatności niezwiązanej za uprawy z 2009r.-zawierał braki. Wezwano do uzupełnienia wniosku listem poleconym ( tak jak przy poprzednich wnioskach) i mimo dwukrotnego awizowania w dniu 8.10. 2009r. i 16.10. 2009r., nie zostało odebrane. Wezwanie do usunięcia braków, poczta zwróciła do OT ARR w O. Wobec tego, Dyrektor OT ARR wydał informację o pozostawieniu przedmiotowego wniosku bez rozpoznania. Również wysłana informacja, po dwukrotnym awizowaniu, wróciła do organu. W związku z tymi ustaleniami, Prezes podkreślił, iż organ I instancji nie dopuścił się żadnej bezczynności czy zwłoki w załatwianiu wskazanych trzech wniosków . Były one rozpatrywane terminowo i zgodnie z procedurą administracyjną przewidującą m. inn. Doręczenie zastępcze w rozumieniu art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). Dalej organ wskazał, iż nie uzyskanie decyzji o wpisie do Rejestru, czyniło wadliwymi każde kolejne wnioski za lata 2008, 2009, 2010. W skardze na postanowienie Prezesa z dnia [...] lutego 2013r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, R. K. wskazał na, jego zdaniem, skandaliczne i bezpodstawne działanie Prezesa ARR i biurokratyczne i przewlekłe niezałatwianie spraw. W treści skargi, dotyczącej trzech rozstrzygnięć, w wyniku których nie uzyskał pozytywnego załatwienia wniosku o stwierdzenie prawa do uzyskania płatności niezwiązanej oraz nie uzyskał płatności niezwiązanej do skrobii za rok 2008 i płatności niezwiązanej za rok 2009, Skarżący kwestionował sposób doręczenia pism wzywających do uzupełnienia braków, jak i samych rozstrzygnięć złożonych wniosków wskazując, iż nie można uznać za prawidłowe tzw. doręczenia zastępczego. Podkreślał, że na tej samej działce siedliskowej przebywali jego rodzice i rodzeństwo i żadne z pism nie zostało doręczone ani awizowane w żadnym widocznym miejscu, np. na drzwiach mieszkania. Ponadto zarzucał organom odwet i zemstę za jego działania, które doprowadziły do bankructwa, zniszczenia stada bydła i pozbawienie kwoty mlecznej. Poza tym, w treści skargi odnosił się do innych spraw sądowych, dotyczących odrębnych od niniejszych, innych wniosków, zarzucając organom nieprawidłowe, bezprawne działania. Wnosił o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nadanie biegu wszystkim wnioskom i ich rozpatrzenie z uwzględnieniem wszystkich żądań. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując wszystkie argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Natomiast w żadnym razie sąd nie jest władny by samodzielnie rozstrzygnąć indywidualną sprawę w zastępstwie organu administracyjnego. Na wstępie Sąd przypomina, że zażalenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a., jest środkiem prawnym, który służy na zachowanie się (bezczynność) organu administracji publicznej. Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. W razie uznania zasadności zażalenia organ wyższego stopnia: 1) Wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy, 2) Zarządza wyjaśnienie przyczyn zwłoki, 3) Zarządza, w razie potrzeby, podjęcie, środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości, 4) Sprawdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie odbyło się z rażącym naruszeniem prawa. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, iż nie doszło do bezczynności czy zwłoki w załatwianiu trzech wniosków Skarżącego. W dniu 1. 10. 2009r. równocześnie wpłynęły następujące wnioski R. K.: 1/ o stwierdzenie nabycia prawa do uzyskania płatności niezwiązanej , 2/ o płatność niezwiązaną do skrobii za rok 2008, 3/płatność niezwiązaną do skrobii za rok 2009. Odnośnie 1 wniosku – wobec stwierdzenia braków, organ w dniu 07.10.2009r. listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, wysłał do Skarżącego wezwanie do usunięcia braków. Mimo dwukrotnego awizowania ( w dniu 8.10.2009r i 16.10.2009r), przesyłka nie została odebrana i w.w. pismo zostało zwrócone do OT ARR w O. Zasadnie więc, organ sporządził informację o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Informacja ta, również została wysłana listem poleconym i po dwukrotnym awizowaniu – zwrócona do OT ARR. Wobec nieusunięcia braków wniosku, zasadnie R. K. nie mógł być wpisany do Rejestru podmiotów posiadających prawo do uzyskania płatności niezwiązanej. Drugi wniosek – został rozpatrzony negatywnie, gdyż Skarżący nie uzyskał wpisu do Rejestru. Ponadto wniosek powinien być złożony od dnia 1.07. 2009r do dnia 31.08.2009r, a został złożony po terminie. W związku z powyższymi okolicznościami, Dyrektor OT ARR w dniu [...].10. 2009r. wydał decyzję o odmowie przyznania płatności niezwiązanej. Decyzja została wysłana Skarżącemu listem poleconym, mimo dwukrotnego jej awizowania ( w dniach: 3.11.2009r i 12.11.2009r.), nie została przez adresata odebrana i wróciła do OT ARR w O. Trzeci wniosek – o przyznanie płatności niezwiązanej za uprawy z 2009r.-zawierał braki. Wezwano do uzupełnienia wniosku listem poleconym ( tak jak przy poprzednich wnioskach) i mimo dwukrotnego awizowania w dniu 8.10. 2009r. i 16.10. 2009r., nie zostało odebrane. Wezwanie do usunięcia braków, poczta zwróciła do OT ARR w O. Wobec tego, Dyrektor OT ARR wydał informację o pozostawieniu przedmiotowego wniosku bez rozpoznania. Również wysłana informacja, po dwukrotnym awizowaniu, wróciła do organu. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że organ I instancji nie dopuścił się bezczynności czy zwłoki w załatwianiu wniosków . Były one rozpatrywane prawidłowo, zgodnie z procedurą, która przewiduje, iż w przypadku nie odebrania przesyłek, wobec prawidłowego awizowania, dochodzi do tzw. doręczenia zastępczego w rozumieniu art. 44 k.p.a., to znaczy pismo pozostawia się w aktach ze skutkiem doręczenia. Skarżący permanentnie nie odbierał kierowanych do niego przesyłek awizowanych, a twierdzenie o niedoręczaniu pism nie zostało wykazane. Tym samym, zasadnie Prezes ARR uznał zażalenie na bezczynność Dyrektora OT ARR w O. za niezasadne. Wobec powyższego, ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie doszło do sytuacji przewidzianej w art. 149 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło