V SA/Wa 1115/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... maja 2009 r. Nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności na zalesianie gruntów rolnych oraz odmowy przyznania tych płatności p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję opisaną w komparycji postanowienia zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 października 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez jego uzasadnienie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem oddalenia wniosku o wstrzymanie. W odpowiedzi na powyższe strona złożyła pismo, w którym nie zawarła uzasadnienia swego wniosku o wstrzymanie, natomiast podniosła w nim zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Z kolei nie każda strata materialna stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, iż zawarty w skardze wniosek nie został uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji. Strona skarżąca nie sformułowała żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem poza stwierdzeniem, że wykonała zalesienie na całym areale zgodnie z planem, własnym kosztem i staraniem, na co wydała wszystkie swe oszczędności; korzystała w tym celu także z rodzinnych pożyczek. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż skoro skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla niej samej, nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "szkodę znaczną". Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie przedmiotowej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę powyższe i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.