V SA/Wa 1116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2015 r. sprawy ze skargi P.K. "Z." Sp. z o.o. w O. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; oddala skargę Przedmiotem skargi Produkcji Karmy "Z." Sp. z o.o. w O. jest odmowa przyznania pomocy finansowej w ramach PROW na lata 2007-2013 w zakresie działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Akt ten został wydany w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] października 2011 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek Strony o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013. Strona była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia braków wniosku i złożenia wyjaśnień, drugie uzupełnienie wpłynęło do ARiMR w dniu [...] maja 2014 r. W wyniku dostarczonej dokumentacji organ stwierdził, że wniosek o przyznanie pomocy nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na stworzenie sztucznych warunków do uzyskania płatności, o czym poinformowano Skarżącą pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. Skarżąca wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowości w wydaniu rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie. Z uwagi na wskazane przez Skarżącego pomyłki w datach podanych w rozstrzygnięciu odmownym [...] OR ARiMR, pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wniosek o przyznanie pomocy został przywrócony do ponownej weryfikacji. Następnie, pismem z dnia [...] lipca 2014 r. ([...]) Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] OR ARiMR, działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa ARiMR, w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), odmówił Skarżącej przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013. Pismem z [...] lipca 2014 r. Skarżąca ponownie wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa i ponownie pismem z dnia [...] października 2014 r. Prezes ARiMR poinformował Skarżącą o pozytywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przywróceniu jej wniosku o przyznanie pomocy do ponownej weryfikacji. Następnie, pismem z dnia [...] listopada 2014 r. ([...]) Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] OR ARiMR, odmówił Skarżącej przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Skarżąca wezwała po raz trzeci Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, który pismem z 23.01.2015 r. podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. Odmowa przyznania pomocy nastąpiła z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 oraz niespełnienie warunków określonych § 9 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 6 ust. 1, § 10 ust. 2 pkt 1, Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008, Nr 139, poz. 883, z późn. zm.) w związku z art. 4 pkt 3 Rozporządzenia Rady nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. (Dz. Urz. WE L 312/1 z 23.12.1995 r.) w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, zgodnie z którym działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskaniu tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści jak i art. 4 ust. 8 Rozporządzenia komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którym nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których stwierdzono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami systemu wsparcia. W uzasadnieniu odmowy wskazano, że w wyniku weryfikacji wniosku oraz na podstawie informacji znajdujących się w posiadaniu ARiMR stwierdzono, iż Produkcja Karmy Z. Sp. z o.o. została założona dnia [...].08.2011 r. a więc przed naborem wniosków z działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" , który miał miejsce w dniach [...].09.2011 r. – [...].10.2011 r. Nieruchomość na której realizowana jest budowa budynku do produkcji karmy dla zwierząt tj. działka [...] należy do J.L. prowadzącego działalność pod nazwą "J. " J.L.. Nieruchomość ta została wydzierżawiona Produkcja Karmy Z. Sp. z o.o. umową z dnia [...].10.2011 r. Natomiast dnia [...].11.2011 r. dokonano przeniesienia pozwolenia na budowę (decyzja Starosty Powiatowego w S. nr [...].) budynku do produkcji kanny dla zwierząt z firmy Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe "J. " J.L. na spółkę Produkcja Karmy Z. Sp. z o.o.. Kod PKD pod którym będzie prowadzona działalność gospodarcza w ramach niniejszego wniosku to 10.92.Z "Produkcja gotowej karmy dla zwierząt". Przeważający kod PKD działalności gospodarczej PPH "J. " J.L. to 10.11.Z "Przetwarzanie i konserwowanie mięsa z drobiu". W zakresie działalności firmy PPH "J. " J.L. znajduje się również kod PKD 10.92. Oznacza to, iż oba podmioty mają w swym zakresie ten same kody PKD. Wskazując na powyższe fakty ARiMR stwierdził, że usługi świadczone przez poszczególne podmioty są wobec siebie komplementarne czyli uzupełniają się - jedno usługa potrzebuje drugiej do prawidłowego działania. Występuje tutaj łańcuch powiązań wynikający z procesu produkcji, na co powoływał się sam skarżący. Zdaniem organu oznacza to, iż nastąpi przepływ dostaw surowca pochodzenia zwierzęcego z firmy PPH "J. " J.L. do spółki Produkcja Karmy Z. i że bezpośrednim impulsem do budowy zakładu produkcji kanny dla zwierząt było bezpośrednie sąsiedztwo zakładu mięsnego prowadzonego przez J.L.. Powyższe dodatkowo potwierdza istnienie komplementarności usług. Podniesiono także ,że projektowany budynek produkcji karmy dla zwierząt, który ma zostać wsparty pomocą z ARiMR, został częściowo połączony z budynkiem firmy PPH "J." J.L. w którym znajduje się zakład mięsny. Ponadto w budynku nr [...] oznaczonym jako zakład mięsny firmy PPH "J." J.L. znajduje się część pomieszczeń, w których ma być realizowana działalność spółki z o.o. Produkcja Karmy Z.. ARiMR podkreślił, że Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe "J." J.L. nie spełnia statusu mikroprzedsiębiorcy, gdyż z załączonych deklaracji wynika, iż zatrudniało w roku 2010 ok. 70 osób, dlatego nie mogło ubiegać się o pomoc w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", gdyż nie spełniało powyższego kryterium dostępu do otrzymania pomocy. W ocenie Agencji powyższe fakty wskazują na próbę obejścia przepisów prawa związanych z ograniczeniami dotyczącymi statusu mikroprzedsiębiorcy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", która winna zostać uznana za tworzenie sztucznych i pozornych warunków sprzecznych z celami danego działania, wymaganych do otrzymania takich płatności, co skutkować musi nieprzyznaniem pomocy zgodnie art. 4 pkt 3 rozporządzenia Rady 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, zgodnie z którym działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu pozyskania tej korzyści prowadzą do nie przyznania lub wycofania korzyści, jak i art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którymi nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów w odniesieniu do których stwierdzono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami systemu wsparcia. Dlatego też mimo, że istnieje swoboda układania określonych stosunków gospodarczych to jednak Agencja zobowiązana jest do badania czy stosunki te nie są układane w sposób sztuczny. Zgodnie z art. 21 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 z późn. zm.), Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest zobowiązana w postępowaniu, w sprawie dotyczącej przyznania pomocy na podstawie umowy stać na straży praworządności i może żądać wyjaśnień od osób uczestniczących w postępowaniu a w przypadku stwierdzenia, iż wnioskodawca ewidentnie nadużywa swoich uprawnień, działa niezgodnie z celem społeczno-gospodarczym programu pomocy, z zasadami współżycia społecznego albo podejmuje czynności mające na celu obejście prawa Agencja ma prawo odmówić przyznania pomocy, gdyż w polskim systemie prawa nie korzysta z ochrony prawnej czynność prawna sprzeczna z jego przepisami. Dalej organ wskazał, że zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 1 sierpnia 2008 r. z póżn. zm.) "pomoc jest przyznawana osobie prawnej, która spełnia warunki określone w § 6 i której został nadany numer identyfikacyjny". Dalej § 6 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia stanowi, iż "o pomoc może ubiegać się osoba prawna, jeżeli podejmuje albo wykonuje we własnym imieniu działalność gospodarczą jako mikroprzedsiębiorca". Z powyższego wynika, iż status mikroprzedsiębiorcy należy również badać nie tylko w okresie złożenia wniosku o pomoc ale również przed dniem przyznania pomocy czyli zawarcia umowy o pomoc z ARiMR. Wniosek o pomoc został złożony dnia [...].10.2011 r. w ramach naboru przeprowadzonego w dniach [...].09.2011 r. –[...].10.2011 r. Zgodnie z wyjaśnieniami z dnia [...].05.2014 r. [...] marca 2012 r. A.S., jedyny wspólnik sp. z o.o. Produkcja Karmy Z., nabyła 52 % udziałów w firmie A., a w 2014 zwiększyła ten poziom do progu 70 %. Dlatego też, w ocenie Agencji, Produkcja Karmy Z. Spółka z o.o. jest przedsiębiorstwem powiązanym za pośrednictwem jedynego wspólnika tj. A.S. z A. Spółką z o.o. Dlatego w tym przypadku do statusu mikro należy wliczać całość personelu zatrudnionego w spółce A. Sp. z o.o. Według posiadanych informacji oraz przedstawionych deklaracji wynika, iż spółka z o.o. A. z siedzibą w M., K. jest spółką, która nie spełnia statusu mikro. Z deklaracji ZUS wynika, iż firma zatrudnia ponad 200 osób. Spółka działa również na pokrewnym rynku, co spółka Produkcja Karmu Z., gdyż prowadzi działalność w zakresie przetwarzania i konserwowania mięsa oraz produkcja wyrobów z mięsa. Tak więc obie spółki zajmują się wyrobami z mięsa. Dalej organ wyjaśnił, że zgodnie z wytycznymi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przypadku przejęć lub sprzedaży udziałów nie stosuje się art. 2 ust. 2 Załącznika do Zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 03/05/2003 r. dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw. W przypadku stwierdzenia, iż doszło do nabycia udziałów należy przed podpisaniem umowy o pomoc przeprowadzić ponowną ocenę statusu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka domagała się przywrócenia wniosku do dalszej oceny. W skardze polemizowała z oceną i stwierdzeniami zawartymi w zaskarżonym piśmie. I tak podniosła, że zarzut, że w oświadczeniu wnioskodawcy o przedsiębiorstwach partnerskich i powiązanych branych pod uwagę do ustalenia dostępnego limitu pomocy de minimis podano nieprawdziwe dane jest niezgodny z prawdą. Podano prawidłowe dane. Spółka Z. składając wniosek o przyznanie pomocy finansowej w roku 2011 spełniała kryteria dostępu do programu "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Tak długa weryfikacja złożonego wniosku o przyznanie pomocy finansowej przez ARiMR spowodowała, że spółka "niby" straciła status mikroprzedsiębiorstwa. Zdaniem Strony długa weryfikacja wniosków ze strony Agencji ogranicza znacząco rozwój przedsiębiorczości na obszarach wiejskich, do których skierowane jest wymienione wyżej działanie. Zgodnie z definicją mikroprzedsiębiorstwa i instrukcją wypełniania "Oświadczenia MŚP" Dane stosowane do określania liczby pracowników i kwot finansowych to dane odnoszące się do ostatniego zatwierdzonego okresu. Zgodnie z powyższymi zapisami, firma Z. Sp. z o.o. spełniała status mikroprzedsiębiorstwa zarówno na dzień składania wniosku, jak i do dnia [...].03.2014 r., gdzie zgodnie z powyższą definicją minęły dwa lata obrachunkowe od zmiany statusu. Zdaniem Strony ARiMR przedłużając bezpodstawnie weryfikację wniosku działał na szkodę beneficjenta. Wniosek był składany październiku 2011, a pierwsze pismo o uzupełnienie Spółka otrzymała w grudniu 2013 roku, czyli po ponad dwóch latach od złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Odnosząc się do zarzutu dot. stworzenia sztucznych warunków do otrzymania płatności Spółka podniosłą, że spółka Z. w żaden sposób (ani kapitałowy ani personalny) nic jest powiązana z przedsiębiorstwem J., nie jest więc możliwe, aby firma J.L., poza czynszem dzierżawnym, otrzymała inne profity z tytułu działalności firmy Z., która działa na własny rachunek i ryzyko. Natomiast, w ocenie Skarżącej, umiejscowienie działalności w bezpośredniej bliskości źródła surowca, jest po prostu dobrym posunięciem biznesowym, nie świadczy o stworzeniu sztucznych warunków. Skarżąca nie zgodziła się także z twierdzeniami Agencji, że prowadzone działalności przez firmy J., A. oraz Z. są pokrewne, że wszystkie firmy zajmują się wyrobami z mięsa. Wskazała, że jest jedna zasadnicza różnica, która rozgranicza te działalności. J. i A. produkują wyroby z mięsa przeznaczone do spożycia przez ludzi. Natomiast firma Z. przetwarza odpady z zakładów mięsnych nie nadające się do spożycia przez ludzi na karmę dla zwierząt. Dodatkowo podkreślić tutaj należy, że produkcja karmy dla zwierząt odbywa się z surowców, które w części nie są objęte Załącznikiem nr 1 do Traktatu Wspólnot Europejskich: mięso wieprzowe (wątroba, przełyki, serca, skórki, ucho środkowe), mięso wołowe (ośrodki wołowe, przełyki, serca, wątroba), drobiowe (skórki), dodatki (kasza, ryż). Skarżąca przyznała, że firma Z. Sp. z o.o. została założona [...].08.2011 r., to jest na miesiąc przed naborem wniosków w ramach Działania Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw. Wskazano, że A.S., która jest jedynym udziałowcem spółki Z., podjęła decyzję o założeniu tej firmy tylko i wyłącznie, żeby rozgraniczyć produkcję karmy dla zwierząt od działalności jaka jest wykonywana w firmie osoby fizycznej Firma "A." A.S.. W związku z tym twierdzenie Agencji, że firma Z. Sp. z o.o. została utworzona tylko żeby spełnić status mikroprzedsiębiorstwa jest kompletnie bezpodstawne. W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie. Podtrzymała stanowisko zaprezentowane w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, że uprawnienia sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżone pismo [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2014 r. jest zgodne z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił ustalenia faktyczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia czyniąc je integralną częścią ustaleń własnych. Przede wszystkim Sąd wskazuje, że na gruncie prawa krajowego zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" reguluje rozporządzenie MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013, wydane w oparciu o delegację ustawową z art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. w art. 22 ust. 2 stanowi, że do postępowań w sprawach przyznania pomocy w ramach omawianego działania nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 7 marca 2007r w art. 1 i 2 wskazuje, że odnosi się do zadań i działań określonych rozporządzeniem unijnym nr 1698/2005 w zakresie nieokreślonym w tych przepisach Unii Europejskiej i przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia. Zatem regulacje ustawy krajowej stanowią uzupełnienie regulacji prawa unijnego i tylko w zakresie przewidzianym przez przepisy prawa unijnego do określenia przez państwo członkowskie. Regulacje prawa unijnego mają pierwszeństwo stosowania przed prawem krajowym. Według treści art. 2 pkt. 1 ustawy przez działanie należy rozumieć środek, o którym mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia 1698/2005. Rozporządzenie 1698/2005 określa nie tylko priorytety i środki dla rozwoju obszarów wiejskich (art. 1 pkt. 4) ale ustanawia ogólne zasady wsparcia obszarów wiejskich, finansowane z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFROW) ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr. 1290/2005 (art.1 pkt.1), określa cele, dla których ma się przyczynić polityka rozwoju obszarów wiejskich (art.1 pkt.2). Zgodnie z preambuła rozporządzenia i jej punktem 6 działalność EFFROW oraz operacje, do których Fundusz się przyczynia, muszą być spójne i zgodne z innymi politykami wspólnotowymi oraz zgodne z całym prawodawstwem wspólnotowym. Wsparcie z EFROW może być skierowane tylko do mikroprzedsiębiorstw (por. art. 52 i 54 rozporządzenia). W rozporządzeniu nr 2988/95 w sprawie interesów finansowych Wspólnot Europejskich w art. 4 ust. 3 przewidziano, nieprzyznanie dofinansowania lub wycofanie już przyznanej korzyści w przypadku, gdy działanie podmiotu skierowane było na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści. Dodatkowo powtórzono tę regulację w rozporządzeniu nr 65/2011 dotyczącym szczegółowych regulacji zasad wykonania rozporządzenia nr 1698/2005, gdzie w art. 4 ust. 8 wskazano, że nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. W ocenie Sądu ustalenia Agencji co do stworzenia przez Skarżącą sztucznych warunków do uzyskania płatności są w pełni prawidłowe i oparte na niepodważalnych faktach. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych planu sytuacyjnego działki (k. 1252), na której ma być posadowiony zakład produkcyjny (działka o nr ewid., [...]w O.) na działce tej znajduje się zakład przetwórstwa mięsa należący do J.L. oraz inne zabudowania gospodarcze związane z innymi polami aktywności właściciela działki. Projektowana inwestycja miałaby się znaleźć w środku zabudowań użytkowanych przez J.L., a nawet polegać na rozbudowie dotychczas istniejących budynków produkcyjnych. Inwestycja ta nie miałaby żadnej niezależności funkcjonalnej od zakładu "J.", byłaby częścią tego zakładu. Jak wynika z akt taką inwestycję, w analogicznym kształcie, planował sam J.L., na Spółkę Z. nastąpiło bowiem przeniesienie pozwolenia na budowę. Nowopowstały zakład produkcji karmy dla zwierząt wykorzystywać miał odpady z produkcji istniejącego zakładu przetwórstwa i konserwowania mięsa. Innymi słowy byłby częścią procesu produkcyjnego zakładu należącego do J.L.. Nie wykazywałby żadnej samodzielności/odrębności gospodarczej. Wszelkie rozważania Agencji w tym przedmiocie są całkowicie uzasadnione (przede wszystkim wskazujące na moment powstania Spółki Z., przeniesienie pozwolenia na budowę). Dodatkowo należy wskazać na skrótowość umowy dzierżawy, która nie określa w sposób szczegółowy warunków korzystania z terenu, dostępu do mediów, a przecież te warunki są kluczowe dla funkcjonowania zakładu produkcyjnego. Za całkowicie prawidłowe Sąd uznaje ustalenia Agencji w sprawie niespełniania przez Spółkę Z. definicji mikroprzedsiębiorstwa. Interpretacja § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego jest prawidłowa – podmiot ubiegający się o pomoc musi spełniać wymogi definicji mikroprzedsiębiorstwa nie tylko w chwili składania wniosku o pomoc, ale także w chwili podpisywania umowy – wskazuje na to zwrot "pomoc jest przyznawana osobie prawnej, która spełnia warunki określone w § 6 i której został nadany numer identyfikacyjny". Wskazują też na to wyżej powołane przepisy rozporządzenia nr 1698/2005. Pomoc może być skierowana wyłącznie do podmiotu będącego mikroprzedsiębiorcą. Zarzuty Spółki dotyczące opieszałości w rozpatrywaniu wniosku o pomoc zostały wyjaśnione przez Agencję w sposób szczegółowy zarówno w piśmie z dnia [...].10.2015 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jak i w odpowiedzi na skargę. Agencja nie miała możliwości rozpatrywania wniosków o przyznanie dofinansowania z chwilą wyczerpania limitu środków finansowych. Rację ma również Agencja, że w przypadku przejęć lub sprzedaży przedsiębiorstw nie stosuje się art. 4 ust. 2 załącznika 1 do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008 r.), czyli dwuletniego okresu przejściowego, w którym status przedsiębiorstwa nie zmienia się pomimo przekroczenia lub spadku poniżej pułapów zatrudnienia lub pułapów finansowych przez to przedsiębiorstwo. Wynika to wprost z treści tego przepisu: "Jeżeli w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych dane przedsiębiorstwo stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło pułapy zatrudnienia lub pułapy finansowe określone w art. 2, lub spadło poniżej tych pułapów, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych". W sprawie niniejszej przekroczenie pułapów zatrudnienia nastąpiło na skutek nabycia przez jedynego wspólnika Skarżącej Spółki udziałów w spółce A., a nie zwiększenia zatrudnienia w Spółce Z.. W sytuacji, która miała miejsce w sprawie niniejszej utrata statusu mikroprzedsiębiorstwa nastąpiła z chwilą nabycia większościowych udziałów w spółce działającej na rynku pokrewnym. Również za nietrafne należy uznać zastrzeżenia Skarżącej co do działania na rynku pokrewnym ze Spółką A.. Spółka A. prowadzi działalność w zakresie kodu PKD 10.1 Przetwarzanie i konserwowanie mięsa oraz produkcja wyrobów z mięsa. Za "rynek pokrewny" uważa się rynek dla danego produktu lub usługi znajdujący się bezpośrednio na wyższym lub niższym szczeblu rynku w stosunku do właściwego rynku. Jak wynika z treści wniosku o dofinansowanie produkcja karmy dla zwierząt miała odbywać się z odpadów z produkcji żywności dla ludzi, a więc z tego samego surowca pierwotnego. Jest to w sposób oczywisty rynek pokrewny. Z tych wszystkich przyczyn należy stwierdzić, iż ocena wniosku Skarżącej o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" dokonana przez Agencję nie narusza prawa. Treść wniosku oraz dokumentów zgromadzonych w toku postępowania wskazuje, że w sprawie zachodzą wskazane w zaskarżonym piśmie podstawy do odmowy przyznania pomocy. Sąd ponadto stwierdza, że ocena dokonana przez Agencję była dokonana z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach określonych w art. 21 i 22 ustawy z 7 marca 2007 r., nie naruszała też mających zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego też skarga jako pozbawiona podstaw, zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.