V SA/Wa 1118/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej i ją poprzedzającej decyzji Z. W. W. z [...] grudnia 2015r. nr [...] w sprawie ze skargi R. Spółka jawna w B. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] lutego 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji obu instancji. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rozwoju z [...] lutego 2016r. nr [...], w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu w kwocie 60.204,48 zł – R. & M. Spółka jawna w B. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Województwa W. z [...] grudnia 2015r. nr [...]. W treści skargi zaznaczono, że wykonanie decyzji jest niemożliwe bez jednoczesnego wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W dalszej części wnioskodawca wskazał na fakt, że brak jest podstaw do żądania przez organ tak znacznej kwoty, a wobec oczywistej zasadności skargi spełnienie przez skarżącą obowiązku, w razie uwzględnienia skargi będzie skutkowało koniecznością zwrotu przez organ spornej kwoty. Skarżąca, jak zaznaczyła pozostaje w trudnej sytuacji finansowej, a uiszczenie jednorazowo kwoty 60 000,00 zł mogłoby skutkować utratą płynności finansowej spółki i przełożyć się na zaprzestanie prowadzenia działalności. Minister Rozwoju postanowieniem z [...] kwietnia 2016r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy w tym miejscu zauważyć, że choć ocena czy w rozpoznawanej sprawie zachodzą okoliczności przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej pozostaje w gestii Sądu, to obowiązkiem strony skarżącej jest wskazanie okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za uwzględnieniem zgłoszonego żądania. Samo przywołanie przepisu, czy też stwierdzenie, że "(...) wykonanie zaskarżonej decyzji jest niemożliwe bez jednoczesnego wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" - nie jest wystarczające, albowiem wniosek powinien zawierać motywy odnoszące się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskującej spółki wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest rzeczywiście uzasadnione (tak w postanowieniach NSA z 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04, Lex nr 799468, z 22 listopada 2004 r. sygn. akt FZ 474/04, Lex nr 1405434 oraz z 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt FZ 267/04 – niepubl.). Ponadto argumenty wnioskodawcy powinny być tak skonstruowane by Sąd rozpatrywał skutki wykonania decyzji adresowanej do spółki jawnej bez odnoszenia się do sytuacji majątkowej (osobistej) wspólników tejże spółki. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie okoliczności takie nie zostały, zdaniem Sądu, podane. Za takie nie można bowiem uznać zawartych w treści wniosku hipotetycznych zdarzeń tj. obaw związanych z zaprzestaniem prowadzenia dalszej działalności gospodarczej, przekonaniem o oczywistej zasadności skargi, które choć posiadają element prawdopodobieństwa, to w rzeczywistości nie mają jeszcze miejsca. Strona skarżąca jedynie zakłada, możliwość ich wystąpienia w przyszłości, a tymczasem okoliczności te nie są jeszcze realne i nie mają miejsca w rzeczywistości. Tym samym nie mogą stanowić skutecznej przesłanki uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Wniosek nie został poparty żadnymi dokumentami obrazującymi sytuację finansową spółki, tak by Sąd mógł się zapoznać poprzez ich analizę dokumentów z bieżącą sytuacją finansową, w jakiej znajduje się spółka. Strona skarżąca nie nadesłała np. aktualnego zestawienie środków trwałych Spółki, CIT-8, wyciągów i wykazów z posiadanych przez Spółkę rachunków bankowych, sprawozdań finansowych spółki itp. Podkreślić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien być wnikliwie uzasadniony, zawierać spójną argumentację popartą dowodami odnoszącymi się do sytuacji majątkowej spółki. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Nie jest wystarczające jedynie samo stwierdzenie, że okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występują w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 998/14, LEX nr 1500173). Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Zatem brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Jednocześnie Sąd zaznacza, że wydanie tego postanowienia nie pozbawia strony możliwości ponownego wykazania przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu i złożenia stosownego wniosku w tym zakresie wraz z odpowiednią dokumentacją. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu nie korzysta bowiem z powagi rzeczy osądzonej. Dlatego też, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.