V SA/Wa 1126/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1126/13 w sprawie ze skargi D. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lutego 2013 r. Nr ... w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w sprawie opisanej w komparycji postanowienia. Skarżący pismem zatytułowanym "zażalenie" wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie należy stwierdzić, iż pismo skarżącego nazwane "zażaleniem", stanowi w istocie skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów, mylne oznaczenie pisma strony nie wywołuje ujemnych skutków prawnych, a Sąd powinien takie pismo rozpatrywać zgodnie z jego treścią. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270- dalej "Ppsa"). Zgodnie z art. 175 § 1 Ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 Ppsa). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 Ppsa, zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Wobec powyższego, stosownie do art. 178 Ppsa skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.