V SA/Wa 1131/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - st. sekr. sąd. Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi J. Z. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. J. Z., zwany dalej "skarżącym", w dniu (...) maja 2013 r. złożył do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dalej "Agencja", wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013. Pismem z dnia (...) stycznia 2013 r. nr (...) Agencja odmówiła skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444, z późn. zm.). W uzasadnieniu wskazano, iż skarżący nie uzupełnił w terminie, tj. do 17 stycznia 2014 r. braków wniosku. Organ wyjaśnił, iż uzupełnienie wnioskodawcy zostało nadane dnia 17 stycznia 2014 r. za pośrednictwem operatora UPS STANDARD, czyli innego niż wskazany w § 29 ust. 2 ww. rozporządzenia, a w tym przypadku za termin wykonania określonych czynności uważa się termin wpływu do ARiMR, czyli w tym przypadku dzień 20 stycznia 2014 r. Pismem z 10 lutego 2014 r. skarżący wezwał Prezesa Agencji do usunięcia naruszenia prawa. W wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że Agencja nie naruszyła prawa, o czym poinformowano skarżącego pismem z 11 kwietnia 2014 r. W skardze z 9 kwietnia 2014 r. J. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) stycznia 2014 r. zarzucając: - mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie naruszenie prawa procesowego, tj. § 29 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w zw. z art. 3 pkt 12 i 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe – polegające na uznaniu, iż wnioskodawca nadając w dniu 17 stycznia 2014 r. – za pośrednictwem operatora pocztowego UPS Polska Sp. z o.o. – uzupełnienie wniosku o udzielenie pomocy, nie zachował terminu do usunięcia braków wniosku, a w konsekwencji: - mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. § 10 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia polegające na uznaniu, iż wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z nich. W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.) stanowi § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444, z późn. zm.). Zgodnie z jego treścią jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewłaściwego ustalenia, iż wnioskodawca nadając w dniu 17 stycznia 2014 r. – za pośrednictwem operatora pocztowego UPS Polska Sp. z o.o. – uzupełnienie wniosku o udzielenie pomocy nie zachował terminu do usunięcia braków wniosku, należy wskazać, iż jest on niezasadny. Należy wskazać, iż bezsporne jest, że złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy wymagał uzupełnień/poprawek. Agencja w piśmie z dnia 12 grudnia 2013 r. wskazała braki/nieprawidłowości wniosku oraz wezwała do ich usunięcia. Termin na usunięcie braków był przedłużony, jednakże ostatecznie upłynął w dniu 17 stycznia 2014 r. Ostatniego dnia na uzupełnienie braków oraz nieprawidłowości wniosku, skarżący wysłał uzupełnienia za pośrednictwem operatora UPS Polska Sp. z o.o. Uzupełnienia te wpłynęły do Agencji w dniu 20 stycznia 2014 r. Agencja uznając, iż uzupełnienia te złożone zostały z uchybieniem terminu, na podstawie § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, odmówiła przyznania pomocy. Zgodnie z § 29 ust. 2 rozporządzenia termin wykonania określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy i wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. W skardze wskazano, iż w obecnym systemie prawa, w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529) nie istnieje instytucja operatora pocztowego publicznego. W miejsce ww. instytucji wprowadzona została instytucja operatora pocztowego oraz instytucja operatora pocztowego wyznaczonego. W ocenie skarżącego, mając na uwadze brak nowelizacji przepisów rozporządzenia w ww. zakresie, za czynność dokonaną w terminie należy uznać również nadanie uzupełnienie za pomocą UPS Polska sp. z o.o., który w myśl obecnie obowiązujących przepisów prawa pocztowego posiada status operatora pocztowego. W ocenie Sądu, powyższy pogląd nie zasługuje na aprobatę. Należy zaznaczyć, iż w dacie wejścia w życie rozporządzenia przez pojęcie operatora publicznego, zgodnie z art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159, z późn. zm.) należało rozumieć operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych. W związku z powyższym, zgodnie z § 29 ust. 2 rozporządzenia, za dzień dokonania czynności należało uznać datę nadania pisma w placówce pocztowej operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. W art. 3 pkt 13 powołanej ustawy zdefiniowano operatora wyznaczonego jako operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych. Należy zatem stwierdzić, że przepisy ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe definiowały pojęcie operatora publicznego w analogiczny sposób, jak obecnie obowiązująca ustawa – Prawo pocztowe definiuje pojęcie operatora wyznaczonego. Agencja zasadnie wywiodła zatem, iż w celu dochowania terminu pismo skarżącego powinno być nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, którym obecnie jest Poczta Polska. Należy przy tym zauważyć, iż w instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy wskazano, iż: "(...) w przypadku złożenia dokumentów za pomocą innego operatora pocztowego lub poczty kurierskiej o terminowości złożenia dokumentów decyduje data wpływu dokumentów do ARiMR". Również w piśmie (...) wzywającym do usunięcia braków/nieprawidłowości wniosku o przyznanie pomocy, zawarte zostało pouczenie, iż: "w przypadku składania uzupełnień/poprawnych dokumentów/wyjaśnień osobiście lub przez osobę upoważnioną lub za pomocą poczty kurierskiej o terminowości decyduje data złożenia dokumentów na ww. adres. W przypadku wysłania dokumentów za pośrednictwem placówki operatora wyznaczonego o terminowości decyduje data stempla". Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.