V SA/Wa 1131/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.C. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... listopada 2014 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę. S. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] stycznia 2015 r. na odmowę przyznania pomocy finansowej, zawartą w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. o numerze [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. z 2009 r. Nr 72, poz. 619 ze zm.), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków – wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Jednocześnie w art. 14 ust. 5 tej ustawy zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 14 ust. 5 ustawy o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zauważyć należy, iż w zaskarżonym piśmie z [...] listopada 2014 r. organ zawarł pouczenie, że wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma (vide k. 253 akt administracyjnych). Mając zatem na uwadze to, iż S. C. nie zastosował się do powyższego pouczenia i nie wystąpił do Prezesa ARiMR z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa lecz złożył skargę z dnia 29 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stwierdzić należało, iż nie wyczerpał omówionego wyżej trybu, co powoduje, że jego skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był skargę odrzucić, zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji postanowienia.