V SA/Wa 1133/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. S. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... września 2011 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 1 grudnia 2011 r. wniesionej przez R. S. dalej "skarżący" jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) września 2011 r. znak (...) w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Zaskarżone pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym Dnia 9 lipca 2010r. skarżący złożył w Ł. Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Pismem z dnia 21 kwietnia 2011 r., organ wezwał skarżącego do złożenia uzupełnień i wyjaśnień, w tym złożenia zaświadczenia wydanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznego (ZUS) potwierdzającego fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu, albo zaświadczenia wydanego przez Kasę Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) o niefigurowaniu w ewidencji osób albo zaświadczenia wydanego przez Kasę Ubezpieczenia Społecznego wskazujące zakres i okres podlegania ubezpieczeniu – oryginał. W piśmie wskazano, że zaświadczenia są ważne przez miesiąc od daty ich wydania. W odpowiedzi, w dniu 15 czerwca 2011r. skarżący dostarczył kserokopię zaświadczenia wystawionego przez placówkę terenową KRUS w Piotrkowie Trybunalskim, w którym figurował błędny adres zamieszkania. Dlatego też, zgodnie z treścią § 18 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 ponownie wezwano R. S. do usunięcia braków wniosku ( pismo z dnia 7 lipca 2011r.). W piśmie - analogicznie jak w wezwaniu z dnia 21 kwietnia 2011r.- wyszczególniono jakie zaświadczenia mogą być złożone, podkreślając, że ma to być oryginał zaświadczenia, jednocześnie pouczono wnioskodawcę, iż dostarczone zaświadczenie powinno zawierać adres zgodny z danymi zawartymi w sekcji 1.6 wniosku o przyznanie pomocy. W odpowiedzi skarżący nadesłał 5 września 2011r. zaświadczenie ZUS z dnia 26 lipca 2011r. o niezaleganiu w opłacaniu składek, z którego wynika, że skarżący opłacał wyłącznie składki na ubezpieczenie zdrowotne. Skarżący dostarczył również deklaracje ZUS DRA, w których widnieje informacja potwierdzająca ubezpieczenie tylko w zakresie zdrowotnym. Pismem z dnia 19 września 2011 r. poinformowano skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej. Odmowa nastąpiła na podstawie art. 22 ust.3 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze. zm.) oraz § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.) dalej: rozporządzenie. W uzasadnieniu pisma wskazano, że w świetle przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów nie sposób było dokonać weryfikacji spełnienia przez niego wymogu z § 4 pkt 1 lit d rozporządzenia, zgodnie z którym o pomoc może ubiegać osoba fizyczna, która nie podlega przepisom o ubezpieczeniu społecznym rolników w pełnym zakresie. Skarżący pismem z dnia 3 października 2011 r. wezwał Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa. Do wezwania dołączył zaświadczenie ZUS, z którego wynika, że podlega ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu jako pracownik od 27.07.2007r., ponadto podlega ubezpieczeniu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą , opłaca sam za siebie składki za ubezpieczenie zdrowotne od 01.12.2009r. ARiMR pismem z dnia z dnia 29 listopada 2011r. nr (...) znak (...) poinformowała skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia prawa stwierdzając, iż nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję w przedmiotowej sprawie. W skardze z dnia 1 grudnia 2011 r. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa R. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości. Zdaniem skarżącego organ mógł na podstawie przedstawionych dokumentów zweryfikować okoliczność wynikającą z § 4 pkt 1 lit d rozporządzenia. Już na etapie składania wniosku skarżący przedstawił zaświadczenie wystawione przez PPH B. Sp. J wskazujące, że R. S. jest zatrudniony w tym przedsiębiorstwie i są uiszczane za niego stosowne składki na ubezpieczenie społeczne, co udokumentowano dodatkowo dokumentem ZUS RUMA. Ponadto w odpowiedzi na wezwanie ARiMR wnioskodawca przesłał stosowne zaświadczenie KRUS, a błędnie wpisany adres nie podważa faktu, że dotyczy ono wnioskodawcy, czego Agencja nie kwestionuje. Organ, wobec dostarczenia mu zaświadczenia pracodawcy miał zatem możliwość zweryfikowania faktu, że skarżący nie podlega przepisom o ubezpieczeniu społecznym rolników w pełnym wymiarze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a następnie w piśmie procesowym z dnia 10 lipca 2012r. o oddalenie skargi jako niezasadnej. Zostało podtrzymane dotychczasowe stanowisko organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Rozpoznawana sprawa dotyczy wniosku skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" rozpatrywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwanej dalej ustawą oraz przepisów wykonawczych do ustawy. Stosownie do art. 22 ust. 2 ww. ustawy do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę w formie pisemnej o odmowie przyznania pomocy, z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z art. 10 ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy stanowi § 4pkt 1 lit. d rozporządzenia z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zgodnie z treścią § 4 pkt 1 lit. d rozporządzenia o pomoc w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" PROW 2007-2013 może ubiegać się osoba fizyczna, która nie podlega przepisom o ubezpieczeniu społecznym rolników w pełnym zakresie. Zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone w ust. 1 i 2 nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku, gdy wnioskodawca nie usunął wszystkich braków w terminie Agencja ponawia wezwanie(ust. 4), a następnie, jeśli wnioskodawca pomimo wezwania nie usunął nieprawidłowości lub braków w terminie, pomocy nie przyznaje się (ust.5 paragrafu 18). W "Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy" (wersja PROW_ 312/10/02), której znajomość skarżący deklarował w pkt 3 części VII wniosku, wskazano, że załącznikami niezbędnymi do przeprowadzenia wstępnej weryfikacji spełnienia podstawowych wymogów formalnych są wydane nie wcześniej niż 1 miesiąc przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy – w oryginale – zaświadczenia: - wydane o przez Zakład Ubezpieczeń Społecznego (ZUS) potwierdzające fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu, - albo wydane przez Kasę Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) o niefigurowaniu w ewidencji osób - albo wydane przez Kasę Ubezpieczenia Społecznego wskazujące zakres i okres podlegania ubezpieczeniu ( pkt 4 informacji o załącznikach ). Niesporne jest, że skarżący był dwukrotnie wzywany do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie stosownego zaświadczenia ZUS lub KRUS, szczegółowo opisanego w wezwaniu, na jego prośbę przedłużano, również dwukrotnie, terminy do uzupełnienia wniosku (pismami P – 16/135 z dnia 19.05.2011r. oraz 04.08.2011r. k 192-194 oraz 500-502 akt admin.). Mimo to właściwe zaświadczenie nie zostało złożone. Sąd zgadza się z organem, że ani kserokopia zaświadczenia KRUS złożona dnia 15 czerwca 2011r. w której figurował błędny adres zamieszkania, ani zaświadczenie ZUS z dnia 26 lipca 2011r. o niezaleganiu w opłacaniu składek, z którego wynika, że skarżący opłacał wyłącznie składki na ubezpieczenie zdrowotne nie są wystarczającymi dowodami, aby pozytywnie zweryfikować okoliczność, o której mowa w § 4pkt 1 lit. d rozporządzenia. Kserokopia dokumentu niepoświadczona za zgodność z oryginałem nie jest tożsama z samym dokumentem. Po złożeniu ww. kserokopii zaświadczenia KRUS skarżącego ponownie wezwano do uzupełnienia braków wniosku, w tym złożenia oryginału tego dokumentu (bądź innych dokumentów dopuszczalnych dla wykazania tej przesłanki) i skorygowania adresu na prawidłowy. To nie zostało wykonane, a złożone w odpowiedzi na wezwanie zaświadczenie ZUS oraz deklaracje DRA, poświadczające opłacanie składek zdrowotnych również nie dokumentują wystarczająco faktu, że strona nie podlega przepisom o ubezpieczeniu społecznym rolników w pełnym zakresie. Dlatego nie można podzielić argumentacji skargi, że organ mógł na podstawie przedstawionych dokumentów zweryfikować okoliczność wynikającą z § 4 pkt 1 lit d rozporządzenia. Nie znajduje również żadnego odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy nieudokumentowane twierdzenie zawarte w skardze, że skarżący już na etapie wniosku przedstawił zaświadczenie wystawione przez pracodawcę PPH B. Sp. J, iż jest zatrudniony w tym przedsiębiorstwie i są uiszczane za niego stosowne składki na ubezpieczenie społeczne dodatkowo udokumentowane zaświadczeniem ZUS DRA. Ani z dokumentacji zawartej w aktach administracyjnych dołączonych do odpowiedzi na skargę ani z dostarczonych z Ł. Oddziału Regionalnego Agencji (na wezwanie sądu) - w oryginale – akt administracyjnych nie wynika, aby do wniosku (lub w późniejszym terminie) zostało dołączone jakiekolwiek zaświadczenie pracodawcy skarżącego lub opisane w skardze zaświadczenie ZUS DRA. Wręcz przeciwnie z dokumentów z wstępnej weryfikacji kompletności i poprawności wniosku wynika, że skarżący nie przedłożył wymaganych załączników (k. 50 akt z oddziału regionalnego). Dlatego również ten zarzut skargi wspierający argumentację, że organ na podstawie posiadanych dokumentów mógł zweryfikować pozytywnie przesłankę z § 4pkt 1 lit. d rozporządzenia, nie mógł zostać uznany za zasadny. Nie mogło już również zmienić stanowiska organu dołączenie przez skarżącego dokumentu do wezwania do usunięcie naruszenia prawa. Postępowania o przyznanie pomocy ze środków Unii Europejskiej są postępowaniami sformalizowanymi, przepisy prawa regulują kiedy stosowne dokumenty muszą być składane. Poza tym etap administracyjny postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" kończy się wydaniem aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a w postępowaniu tym, o czym wyżej wspomniano, strony oraz inne osoby w nim uczestniczące są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnieniach do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wezwanie do usunięcia prawa nie jest czynnością równoważną z odwołaniem czy zażaleniem organ nie ma nawet obowiązku na nie odpowiedzieć. Reasumując, w opinii sądu rozstrzygnięcie oraz samo postępowanie organu było dokonane z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach, określonych w art. 21 i 22 ustawy z 7 marca 2007 r., nie naruszało też przepisu § 18 ust. 5 w zw. z § 4pkt 1 lit. d rozporządzenia. Ocena sprawy była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.