V SA/Wa 1136/16

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... maja 2015 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (OB) postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na rzecz adw. T. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (słownie: "dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy"), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (słownie: "dwieście czterdzieści"), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: "pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy"). Postanowieniem z 14 stycznia 2016r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. K., dalej "Skarżąca" prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła w dniu 1 marca 2016r. pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej adwokata T. B. W trakcie rozprawy w dniu 28 lipca 2016r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 lipca 2016r., sygn. akt V SA/Wa 1136/16 oddalił skargę Skarżącej na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z 27 maja 2015 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (OB). Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W związku z tym, że sprawa została wszczęta skargą Skarżącej z 17 lipca 2015 r. i zakończona wyrokiem Sądu z 28 lipca 2016 r. w sprawie zastosowanie znalazły przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) z uwagi na treść § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (tj. 1 stycznia 2016 r. - § 23 cyt. rozporządzenia) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Przepis § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 złotych. Jednocześnie stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.