V SA/Wa 1139/15

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) grudnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy K. R. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z matką. Podstawą utrzymania rodziny jest świadczenie emerytalne w wysokości 1500 zł. Skarżący nie wykazał żadnego majątku ruchomego i nieruchomego. Oświadczył, że nie pracuje i od 1 stycznia 2015 r. nie uzyskuje dochodów. Opisując koszty niezbędnego utrzymania wymienił opłaty za lokal mieszkalny (387 zł), energię elektryczną (104,50 zł; 89,94 zł), leki (600 zł), media (103,01 zł). Do formularza PPF Skarżący załączył zeznanie podatkowe PIT-40A za 2014 r. złożone przez matkę, faktury VAT dokumentujące zakup energii elektrycznej i usług telefonicznych, kopię decyzji z 27 stycznia 2015 r. odmawiającej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, powiadomienie o zmianie opłat mieszkaniowych, faktury dokumentujące wydatki na zakup leków. Odpowiadając na wezwanie do przedstawienia dodatkowych dokumentów oraz złożenie dodatkowych informacji Skarżący wyjaśnił, że rodzina zalega z zapłatą czynszu oraz zapłatą za korzystanie z energii elektrycznej. Ponadto przedstawił decyzję o waloryzacji renty, wyciągi z rachunku bankowego, zaświadczenie lekarskie o zakończeniu leczenia. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę oświadczenia złożone przez Skarżącego na urzędowym formularzu PPF, załączone do formularza oraz dodatkowo nadesłane dokumenty oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych uznać należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wysokość dochodów dwuosobowego gospodarstwa domowego z uwzględnieniem wskazanych we wniosku kosztów utrzymania pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny. Podstawą utrzymania jest świadczenie emerytalne matki Skarżącego w wysokości 1500 zł. Z przedstawionych wyciągów z rachunku bankowego wynika, że Skarżący uzyskuje niewysokie dochody tytułem "wynagrodzenia": w styczniu 2015 r. – 38,66 zł, w lutym 2015 r. – 144,30 zł, w kwietniu 396,30 zł. Skarżący nie posiada majątku oraz oszczędności pieniężnych, które mógłby przeznaczyć na koszty postępowania sądowego. Z oświadczenia złożonego na formularzu PPF wynika, że koszty niezbędnego utrzymania rodziny wynoszą około 1.283 zł. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz kierując się zapewnieniem Skarżącemu prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.